Koopkracht herwinnen door gijzeling van de reizigers

Men zou niet van deze wereld zijn, indien men zou ontkennen dat in België de laatste jaren de koopkracht aanzienlijk gedaald is. In eender welke supermarkt is het onmogelijk geworden om voor 50€ een kar vol met boodschappen te laden. Voornamelijk de kleine en gemiddelde inkomens hebben last van dit fenomeen en voor sommigen wordt het inderdaad "op de kleintjes passen". Buiten vele andere kosten denk ik vooral aan de ouders met schoolgaande kinderen die een maand-, kwartaal- of jaarabonnement dienen te kopen van De Lijn om hun kinderen van en naar de school te laten vervoeren. Een kost die niet te onderschatten is.

Laat het nu net De Lijn in Antwerpen zijn die vandaag gaat staken om te protesteren tegen de vermindering van de koopkracht. Inderdaad, al die schoolgaande jeugd, midden in de examenperiode, die niet op school geraakt, alle werkwilligen die niet op hun werk geraken, en persoonlijk gesproken, ikzelf die verplicht wordt om een taxi te nemen om op tijd in het ziekenhuis te zijn voor een dagelijkse behandeling.

Is het niet de NMBS die staakt, dan is het wel De Lijn, terwijl de overheid maar promoot om gebruik te maken van het openbaar vervoer, kweste van de Kyoto-norm te halen. Telkens is de goedmenende Belg het slachtoffer.

Wanneer ik vandaag de overvolle terrassen zie, gevuld met dronken, lallende, in groen en rood geklede "stakers" vraag ik mij af of zij dat ook zouden gedaan hebben indien het niet zo'n goed weer was of indien de match Nederland-Italie vandaag niet zou gespeeld worden.

Blijkbaar hebben zij géén last van de vermindering van koopkracht, want ik zou vandaag niet graag de horeca-rekening van deze stakers willen betalen.

Ik vraag mij af of zij wel weten, of minstens wakker liggen van het feit waarom ze staken, of is het gewoon een drogreden om niet te moeten werken en vanavond strontzat thuis te komen en vast te stellen dat door hun gedrag vandaag hun koopkracht inderdaad geminderd is. Voor velen zal er waarschijnlijk op het einde van hun loon nog een stukje maand overschieten.

Een positieve noot tussendoor...

Buiten al het politieke gekrakeel van de afgelopen week en de steekpartijen tussen onze vrienden gastarbeiders, waardoor het Antwerpse criminaliteitscijfer weer flink omhoog gegaan is , het geruzie tussen BAM en de Straten-Generaal, is er in dit weekend ook positief Antwerps nieuws te melden.

Dat nieuws komt uiteraard van het bloeiende Antwerpse verenigingsleven. De "Club van de A" heeft andermaal nieuwe A-diploma's uitgereikt en de Europese Snorrenclub Antwerpen heeft in Jean-Pierre Coopman een nieuwe "Snor van het Jaar". Twee activiteiten waar menige Antwerpenaar aanwezig was. Twee activiteiten die het ook zonder steun of sponsoring stellen van Monica De Coninck. Minstens twee verenigingen dus die hun eigenheid niet willen verloochenen omwille van de euro's.

En zeg nu eerlijk, kan er iets Antwerpser zijn dan een netwerk dat de letter "A" verdedigt als symbool van 't stad en een besnorde vriendenclub die zelfs de burgemeester van Brussel kunnen strikken.

Beheersmaatschappij Antwerpen Mobiel volhardt in het verspreiden van desinformatie

Op woensdag 4 juni 2008 stuurde de Beheersmaatschappij Antwerpen Mobiel (BAM) een persbericht uit waarin de geplande Oosterweelverbinding met Lange Wapper naar voor wordt geschoven als antwoord op de huidige knelpunten van de Antwerpse ring. In het bericht wordt naar een recente studie van de VAB verwezen waaruit nogmaals blijkt dat de Antwerpse ring erg gevaarlijk is. Dit laatste klopt. Als oorzaken hiervoor wijst de VAB-studie het drukke vrachtwagenverkeer en de vele op- en afritten op korte afstand aan. Ook dat klopt. Maar wat niet klopt is dat de BAM-Oosterweelverbinding daarop afdoende antwoorden zou bieden. De BAM maakt van een nuttige studie van de VAB misbruik om haar eigen project misleidend in de etalage te zetten, vindt stRaten-generaal. Bovendien verzwijgt de BAM dat nota bene de VAB zelf heel wat vragen stelt bij het BAM-project en vragende partij is voor verder onderzoek van het alternatief tracé van stRaten-generaal.

1. Kat een in een zak
De oplossing die de VAB suggereert is de splitsing van lokaal en doorgaand verkeer. De BAM wijst erop dat deze oplossing als deel van het Masterplan Mobiliteit Antwerpen effectief zal worden uitgevoerd: ‘De scheiding van lokaal en doorgaand verkeer zal gebeuren via een Stedelijke Ringweg naast de huidige ring, met twee extra rijstroken in elke richting in de bermen van de huidige ring.’
Ook stRaten-generaal vindt dit dé oplossing. Helaas: de bouw van de Lange Wapper zal het verstandige project van scheiden van lokaal en doorgaand verkeer net onmogelijk maken. Al sinds vorig jaar vraagt stRaten-generaal aan de BAM om aan de Antwerpse bevolking de tekeningen te tonen die bij deze intentieverklaring over het toekomstige scheiden van verkeer horen. De concrete, in detail uitgewerkte tekeningen van de hele toekomstige Antwerpse ring dus, waarop duidelijk staat aangegeven hoe de BAM die scheiding precies wil realiseren. We krijgen de tekeningen niet te zien, omdat ze niet bestaan. De BAM droomt luidop over concepten, maar kan of wil de Antwerpenaar niets tonen over hoe de totale Antwerpse ring er op termijn zal uitzien. Dit, vreest stRaten-generaal, omdat de BAM zelf al weet dat dergelijk droomproject technisch onhaalbaar zal blijken na het aansluiten van de Lange Wapper op de ring van Antwerpen.

2. Selectief gebruik van communicatie door VAB
Verder beweert de BAM dat een vrachtwagenverbod in de Kennedytunnel dé oplossing is voor het drukke vrachtwagenverkeer op de ring. Vrachtwagens die de Schelde willen kruisen zullen daardoor verplicht worden langs de nieuwe Oosterweelverbinding of de Liefkenshoektunnel te rijden. De BAM hierover: ‘Hiermee verdwijnt een aanzienlijk aantal vrachtwagens van de huidige zuidelijke ring en verdwijnt de gevaarlijke verkeersdrukte met vrachtwagens in de Kennedytunnel.’
De Kennedytunnel is momenteel inderdaad een gevaarlijke tunnel. Alleen: niet het verwijderen van de vrachtwagens daar is de oplossing, wel het naar beneden halen van de totale densiteit van het verkeer + het elimineren van gevaarlijke weefbewegingen + een meer performante bezetting van het sturings- en controleteam. Voor de drie aspecten behalen de projecten van de BAM en van stRaten-generaal er dezelfde scores, zo blijkt uit een studie.
De BAM haalt de vrachtwagens weg uit de relatief korte Kennedytunnel en verspreidt deze vrachtwagens over de hele rest van de ring. Dit omdat alle vrachtverkeer (ook dat komende van bv. Boom of Brussel) de hele ring noordwaarts zal moeten omrijden om via de Oosterweelverbinding aan de overkant van de Schelde te geraken. De BAM verplaatst daardoor slechts de verkeersproblematiek van de Kennedytunnel naar elders op de ring, en vooral naar de zone rond het Sportpaleis, waar alle nieuwe verkeersstromen worden samengeduwd richting Lange Wapper. In het hart van Antwerpen-woonstad dus, met alle gevolgen van dien op het vlak van fijn stof.
Op 26 september 2007 stelde de VAB zelf in een persbericht de volgende vraag: ‘Is het haalbaar en wenselijk om de Kennedytunnel af te sluiten voor het vrachtverkeer?’ De VAB sprak de terechte vrees uit dat in dat geval vooral vrachtwagens verplicht zullen worden tot het nemen van een grote omweg, wat meer sluipverkeer door de stad zal veroorzaken. Precies wat stRaten-generaal al sinds 2005 als groot probleem binnen het BAM-project aangeeft.
De VAB vroeg zich toen af of men niet beter voor een totaalaanpak koos waarbij de drie opties (Kennedytunnel, Liefkenshoektunnel, Oosterweelverbinding) betalend gemaakt worden voor het vrachtverkeer, waardoor deze drie tunnels samen ook op een dynamische manier kunnen ingezet worden in het sturen van de verkeersstromen. Precies wat stRaten-generaal suggereert, om dezelfde reden als de reden opgegeven door de VAB in het persbericht van september 2007: ‘De vrachtwagenbestuurder kan dan een keuze maken in functie van het meeste efficiënte traject en de kostprijs (afstand en extra reistijd vanwege congestie). De overheid beschikt dan over een sturingsmiddel dat ook kan ingezet worden bij eventuele calamiteiten. Hiermee stel je ook de financiering van de extra verkeersinfrastructuur veilig.’
Over dit alles lezen we niets in het BAM-persbericht van gisteren. Waarom niet?

3. Toon ons de plannen voor de hele ring!
Als derde pluspunt van het eigen project schuift de BAM het volgende naar voor: ‘Bovendien creëren we voor de drukste vrachtstromen rond Antwerpen , de oost (Hasselt - Luik) west (Gent - Rijsel) as, een zeer veilige verbinding zonder weefbewegingen.’
Uit een analyse van de bouwplannen van de BAM leerde stRaten-generaal dat opnieuw net het tegendeel waar is: in de autostradezone aan het Sportpaleis wordt door de inplanting van de Lange Wapper een kluwen van gevaarlijke weefbewegingen gecreëerd, door professor Allaert in december vorig jaar nog ‘een dodenweg’ genoemd. Opnieuw vreest stRaten-generaal dat dit BAM-verhaal niet klopt en niet kan kloppen. Daarom ook hier de vraag: toon ons de tekeningen die bij de uitspraak horen in plaats van steeds weer over eventuele droomconcepten te communiceren.
Gisteravond vertelde dezelfde professor Allaert nogmaals waarom de Oosterweelverbinding van de BAM volgens hem een ‘middeleeuws project’ is. Kijk op:
http://www.zoomin.tv/videoplayer/index.cfm?id=286386&mode=normal&pid=gaz...

4. Masterplan kan nóg beter
De BAM meldt ten slotte dat het Masterplan ook inzet op het stimuleren van de binnenvaart als alternatief voor het wegtransport en dat het investeert in het openbaar vervoer om het aantal verplaatsingen met personenwagens in de regio te verminderen.
Het Masterplan Mobiliteit Antwerpen bestaat uit 16 projecten, waarvan de Oosterweelverbinding er 1 is. Voor stRaten-generaal is het Masterplan op 15 van de die 16 punten een goede zaak. Alleen de Oosterweelverbinding zoals uitgewerkt door de BAM deugt niet. Of nog anders: de kwaliteit van het Masterplan gaat alleen maar omhoog door de kwaliteit van de Oosterweelverbinding te verhogen.

5. Wat vindt de VAB eigenlijk zelf van de recente BAM-communicatie?
De BAM verwijst naar een nuttige studie van de VAB om vermeende verdiensten van het eigen project in de verf te zetten. Wat de BAM verzwijgt is dat diezelfde VAB al op 26 september 2007 vroeg om het alternatief van stRaten-generaal aan een ernstig en onafhankelijk onderzoek te onderwerpen. Daarover verspreidde de BAM natuurlijk nooit een persbericht.
We citeren even uit dat persbericht van VAB:
‘Om de sterke groei van het vrachtverkeer over de weg op te vangen zullen bijzondere maatregelen nodig zijn. Die ingrepen en de financiële implicaties ervan zijn dermate omvangrijk dat we het ons niet kunnen permitteren van een verkeerde beslissing te nemen. Herkansen is niet mogelijk.
Cruciale vraag voor VAB is of de geplande Oosterweelverbinding de juiste oplossing is om toekomstige groei aan vrachtverkeer over de weg op te vangen?
Is het huidige traject voor de Oosterweelverbinding wel de beste keuze? Moeten we alternatieven zoals het voorstel van stRaten-generaal niet beter evalueren? Voor VAB zitten in dit voorstel waardevolle elementen die een grondige studie verantwoorden.’

Debie "undercover"

Of Bart Debie en dat Brusselse veulen Valérie Seyns tenslotte, met de hun samen gewonnen diamant van 2.000 euro, in het “Hilton Hotel” zijn gaan neuken zal ons worst wezen. Die “Studio54”, waar ze doorzakten, prijst dat hotelletje aan. Ondertussen liet Debie zelf weten met Valérie een stelletje te vormen na de ontploffing van zijn tienjarig huwelijk en de verkoop van zijn huis om financiële redenen. Was het niet om je al te wulps leventje, Bart? “Dag Allemaal” zou geld voor een foto geven. Kunnen ze die van zwartrok Cyriel Verschaeve er naast zetten. De priester (1874 – 1949) die duizenden jongeren opriep om in WOII bij Stalingrad in de vrieskou onder de tanks van het Rode Leger verpletterd te worden. Verschaeve werd wegens collaboratie ter dood veroordeeld en sloeg op de vlucht. De grootvader van Hans Van Temsche was zo’n strijder tegen het goddeloze bolsjewisme. Zijn kleinzoon nam dat wat te letterlijk over. “Oostfronters” die bij de Vlaams Belangers nog steeds op de bovenste plank staan.
Terug naar vandaag. Op dezelfde dag dat het voorstel van de veroordeelde crimineel en zijn coalitiegenoot en lijkenpikker senator Hugo Coveliers (VB/Vlott) om het Koningin Astridplein om te dopen tot Guido Demoor plein, in de gemeenteraad roemloos ten onder ging doet onze champagne freak “een boekje open” over het reilen en zeilen binnen het Antwerpse corps ten tijde van de “rellen op de Turnhoutsebaan” en de racistische hetze tegen de AEL. “Luc Lamine neemt een loopje met de waarheid” meent de VB-er. Lamine, toenmalig corpschef, had zopas bijzonder moedig en integer getuigd voor het Hof van Beroep. Dyab Abou Jah Jah werd beschreven als iemand met verantwoordelijkheidsgevoel en gezag, die de gemoederen bedaarde. Pech voor de extreem rechtse hardliners en zowat alle media die Dyab stigmatiseerden tot “rellenmanager” (De Morgen).
Nét voor Debie de dag nadien definitief voor Cassatie het deksel op de neus kreeg, doet hij een “boekje open”. En dat “boekje” kan tellen. In de periode van die “rellen”, eind 2000, vormde de AEL “burgerpatrouilles” om de politie te controleren. Daar is niets onwettelijks aan. Deze patrouilles werden alras bestempeld als “privé milities” en vergeleken met de gewelddadige verboden “Vlaamse Militanten Orde” (VMO) die aan de basis lag van het “Vlaams Blok – Belang”. Allochtonen klaagden over het discriminerende, racistische optreden van de Antwerpse politie. Om dat te bewijzen, waren er die observerende patrouilles. Voor de meeste “witte” Antwerpenaars, die voor 33% op het VB stemmen, waren de flikken “de goei” die zich maar eens moesten laten gelden in “Borgorokko”, tussen die “bruine makaken”
De flikken begrepen dat ze carte blanche hadden. Ook in het stadhuis met Leona Detiége (sp.a) als burgemeester. Uit dat “boekje” van Debie blijkt nu dat men een pak Antwerpse politie agenten kan beschouwen als “een georganiseerde bende die met voorbedachte rade de wet aan haar laars lapte en onder aanvoering van bendeleiders tot gewelddaden overging”. Debie beschrijft hoe er overlegd werd met de pelotonscommandanten van een aantal orde handhaving pelotons. Debie:“Het ging om – ik durf en mag dat nu wel stellen – de TPI -pelotons waarvan geweten was dat ze – als het niet anders kon – best wel bijzonder hard konden optreden”. Of, de SS van het Antwerpse corps. Debie: “Wij kregen daar de vertrouwelijke opdracht om “grote kuis” te gaan houden in Borgerhout. Bovendien was de arrestatie van Jahjah toen al in volle voorbereiding. Het Bijzonder Bijstandteam was zich samen met de POSA aan het klaarmaken om meneer Jahjah zonder fluwelen handschoenen te gaan oppakken”.
En “Borgerokko”? Debie: “De flikken hadden “de opdracht gekregen “om hard – ik bedoel “hard” – op te treden tegen groepen Marokkanen in Borgerhout. Het speelde geen rol of die gasten nu iets misdeden of niet. Als je op dat moment Marokkaan was en in Borgerhout rondliep, was de kans dat je hardhandig werd onderuit gehaald en opgepakt bijzonder groot. (…) Met behulp van honden en sproeiwagens werden de straten inderdaad letterlijk schoongeveegd”, stelt hij instemmend.
Is het overdreven hierbij te herinneren hoe voor en tijdens WOII vanuit de bevolking, de politiek en het Antwerpse politiecorps “hard - ik bedoel hard – “ een “grote kuis” gehouden werd onder de joodse bevolking? Bestemming vernietigingskampen. Vervang “joods” door “Marokkaans” en je bent in de buurt. Ook toen knalde de champagne bij de collaborateurs met het nazisme en prevelde Cyriel Verschaeve een gebedje voor zijn Vlaamse zonen aan het massa kerkhof van het Oostfront. Deze collaborateurs richtten na een paar omwegen het VB op.
De “Arabisch Europese Liga” (AEL) neemt op basis van de “onthullingen” van Debie op zijn site, juridische stappen tegen het Antwerpse corps. En,Debie,hou je vooral niet in. We zijn in volle verwachting op meer “undercover” nieuws van het flikkenfront. Doe de groeten aan die Valérie uit Brussel.

Een nieuwe en verfrissende lay-out

Ik ben precies 25 minuten te laat om het redactiewoordje van donderdag te schrijven. Waarschijnlijk ligt het aan de A-diploma-uitreiking op de B2B-beurs vandaag. Niet dat ik mijn telaatzijn in de schoenen van Frank Geudens wil schuiven, ver van, maar... niettegenstaande ik die persoon niet zo goed kende knaagt een bepaald nieuwsitem dat ik vandaag hoorde aan mij.

Namelijk dat m'n collega A-Diplomahouder Ivo van Seters, die samen met deze webkrant het peterschap van het A-Icoon nummer 1, de kathedraal, op zich had genomen, in Spanje is overleden.

Ik wens bij deze zijn familie dan ook veel sterkte toe in deze droeve dagen.

Een tweede reden voor het "telaatzijn" is het feit dat ik (andermaal) de lay-out van deze webkrant aan het bijwerken ben. Enkele bladzijden staan reeds in een nieuw kleedje, de rest volgt één dezer dagen.

Gaat de Antwerpse diversiteit hier niet één stap te ver?

Het Antwerpse stadsbestuur wil dat bedrijven en organisaties waar het mee samenwerkt, voortaan hun maatschappelijke engagement aantonen.
De stad wil zo de toegang van minderheden op de arbeidsmarkt verhogen. Dat staat in het stadsplan diversiteit, het stokpaardje van Monica De Coninck. Het gaat om ecologische en sociale maatregelen zoals bijvoorbeeld het in dienst nemen van minderheden als allochtonen, mensen met een handicap of homoseksuelen, zegt schepen voor Diversiteit Monica De Coninck. Antwerpen is vast van plan om de nieuwe maatregel in te voeren. Het stadsbestuur moet alleen nog onderzoeken hoe het de voorwaarden juridisch kan afdwingen van de aannemers en leveranciers. Antwerpen is ook medeorganisator of -financier van talrijke evenementen. Daarmee beschikt de stad over een hefboom om andere organisaties aan te sporen om hun maatschappelijke engagement op te nemen. Zo moeten organisatoren hun evenementen onder meer toegankelijk maken voor mensen met een handicap, zo niet krijgen ze geen vergunning van de stad.

Kijk, dat evenementen toegankelijk moeten zijn voor gehandicapten, vind ik niet meer dan normaal. Dat de stad Antwerpen nog steeds niet weet dat homosexuelen gewone mensen zijn met een andere sexuele voorkeur en géén bezienswaardigheden of abnormalen, die net als heterosexuelen functies uitoefenen in alle sociale lagen, vind ik niet normaal. Maar.... als men, om op steun van de stad te kunnen rekenen allochtonen in dienst moet nemen, dan is dat krankzinnig abnormaal. Stel u maar een koor voor op het Nationaal Zangfeest (een typisch Vlaams cultureel feest) met een koor van Noord-Afrikanen en Oost-Europeanen die als voorzangers gaan fungeren voor typisch Vlaamse liederen.

U denkt dat dat moet kunnen? Waarom, Mevrouw De Coninck, verplicht U dan niet de allochtone, louche VZW's om Vlamingen te aanvaarden als personeel, alvorens ze op uw steun kunnen rekenen? Of is dat racisme? Wat is uw "diversiteitsvoorstel" dan ten opzichte van de Vlamingen?

Mogen wij, als autochtonen, aub nog een beetje onze eigenheid behouden? Of wordt er alleen nog steun gegeven aan initiatieven met een gekleurd tintje?

De eerste maatjes te Antwerpen

Naar aanleiding van de levering en officiële start van de verkoop van de Hollandse Maatjes in Antwerpen, werd in opdracht van Het Consulaat-Generaal van het Koninkrijk der Nederlanden, voor de vijfde maal een event rond "De Eerste Maatjes te Antwerpen" georganiseerd.

Door de Heer Langenberg werden de eerste maatjes in de Leyszaal van het stadhuis overhandigd aan Schepen Voorhamme. Een tonnetje werd eveneens geschonken aan Monica De Coninck, OCMW-voorzitter, als gift aan één van de Antwerpse OCMW-rusthuizen.

Nadien volgde de degustatie van de de nieuwe, vers gefileerde maatjes met een glaasje Bols jenever. En.... misschien een cliché, maar ze zijn nog beter dan vorig jaar.

Nadien konden 1000 gelukkige Antwerpenaren, geselecteerd door een wedstrijd op ATV en in de Gazet van Antwerpen meeproeven van deze delicatesse.

Net als de tulpen, die het uithangbord van Nederland zijn, maar infeite van Antwerpen afkomstig zijn, komen de "Hollandse Maatjes" eigenlijk oorspronkelijk ook uit Vlaanderen (al moeten we daarvoor terug naar de 14é eeuw).

Wat zijn Hollandse maatjes eigenlijk?

In de maanden mei en juni heeft de haring voldoende vet opgebouwd en nog geen hom of kuit. De Hollandse Nieuwe is de eerste haring die weer wordt gevangen, meestal dus in mei. Zodra de haring minimum 16% vet bevat, mag hij op de markt als Hollandse Nieuwe verschijnen. Hij moet bovendien op de traditionele hollandse manier gekaakt, gerijpt, gezouten en gefileerd zijn.

De perfecte Hollandse Nieuwe heeft vrij blank visvlees en is dus goed ontbloed. De geur is fris en zilt, de smaak eveneens fris, zilt en minder of meer gerijpt. De textuur moet mals en stevig zijn. De beste haring is dan ook de haring die terplaatse wordt schoongemaakt.

Smakelijk eten!!!!!!!!!

Sex ... and the City

Elf jaar nadat Koenraad Aurousseau veroordeeld werd voor zijn sexuele voorkeur én zijn cariérre als rechter op slag gedaan was, gaat Erik Lamens hier een film over draaien. Gisteren én vandaag werden hiervoor opnamen gemaakt op de Grote Markt en in Fetish Café in de Kleine Pieter Potstraat te Antwerpen.

Dit levert natuurlijk nieuwsgierige en verbaasde blikken op en bij sommige puriteiten waarschijnlijk een bliksem op de ziel, zeker wanneer zij een bont gezelschap begluren in lederen corsetten, opvallende tatouages, tepelklemmen en hondenhalshanden en af en toe zelfs een blote borst kunnen zien. Bijna onherkenbaar, enkele kilos zwaarder, voorzien van een enorme snor en met kaalgeschoren hoofd merkt men zelfs Tom Waes op tussen het gezelschap.

Vandaag was het rondjes rijden rond Brado met voertuigen uit de jaren zestig. Veel belangstelling, maar... weinig te zien eigenlijk, omdat elke scene ongeveer 30 maal wordt opgenomen.

Morgen staat er nog een Antwerpse draaidag op het programma.

De film wordt in de bioscoop verwacht in november van dit jaar.

Mislukte persconferentie en toogpraat

De ene dag is de andere niet, zeker in verband met nieuwsgaring. Nieuws kan je als journalist nu eenmaal niet maken, je kan het enkel verslaan. Buiten het feit dat enkele Polen zich in de Bredestraat weer eens hebben laten gaan, met één dode en twee zwaargewonden tot gevolg, is er weinig te melden, behalve dat het hier misschien weer over illegalen gaat die het criminaliteitscijfer in Antwerpen andermaal de hoogte in jagen.

Enfin, we hadden een uitnodiging op zak voor een persconferentie ivm de inhuldiging van een "vogel" in het Centraal station. Wij daar naar toe en kennis genomen van een "gedrocht in recyclagemateriaal" dat aaneengeplakt is met bruine tape. Géén persmap, geen ontvangst, gewoon niks, geen kloten.

Op weg daar naartoe, op de Vrijdagsmarkt, een ziekenwagen, de MUG en de ladderwagen van de brandweer, die ergens een slachtoffer van een eerste verdieping aan het halen zijn. Uit respect voor het slachtoffer schrijf ik geen verdere details, dat zullen anderen wel doen.

Na de, voor mij, onintressante persconferentie, dan maar de krant gaan lezen in café Den Bengel op de Grote Markt.

Nieuwsgaring daar?

Enkele overijverige vrouwelijke dieners die weer een slachtoffer gevonden hebben in een leverancier die na elf uur nog aan het leveren was. Maar dat is geen nieuws meer.

Dan maar luisteren naar de "toogpraat":

Patrick Janssens is zijn lief kwijt. Nu ze haar postje vast heeft zal die sukkelaar aan zelfbevrediging moeten doen of een ander lief zoeken.

En,... de zwemvijver van Boekenbergpark is open, blijkbaar met een vervuilde bodem en vol algen, maar geen haan die daar over kraait, omdat het nieuws van de dag, volgens de toogpraat, toch het feit is dat ons aller Patrick weer alleen is.

Afscheid van Monseigneur Paul Van den Berghe

Deze namiddag waren we aanwezig in de Kathedraal Maria-ten-Hemel-Opneming te Antwerpen bij het afscheid van Monseigneur Van den Berghe, Bisschop van Antwerpen.

Paul Van den Berghe werd op 7 januari 1933 geboren in het Oost-Vlaamse Geraardsbergen. Hij werd licentiaat in de thomistische wijsbegeerte. Hij werd priester gewijd op 15 juni 1957. In 1961 behaalde hij een doctoraat in de theologie, waarna hij exegese ging doceren aan het Grootseminarie van Gent. Hij was een van de bezielers van het Hoger Instituut voor Godsdienstwetenschappen in Gent. Jaren was hij redactiesecretaris van Collationes, Vlaams Tijdschrift voor Theologie en Pastoraal. Hij schreef ook talrijke bijdragen over de exegese van het Nieuwe Testament. Hij werd op 7 juli 1980 tot bisschop van Antwerpen benoemd, als opvolger van Godfried Danneels. De wijding volgde op 7 september van dat jaar. Zijn kenspreuk luidt: ,,Voor de vrijheid heeft Hij ons vrijgemaakt’’. Dat vers uit de Galatenbrief van Paulus beklemtoont dat hij voor alles een dienaar wilde zijn van het evangelie van Jezus Christus. ,,Ik heb mijn best gedaan om veel uit te leggen, de encyclieken en andere documenten uit Rome verstaanbaar te maken. Of iets ‘eigentijds’ is, zegt me weinig. Wat telt is of iets authentiek is,’’ zegt hij. ,,Daarnaast was ik stand-by: ik probeerde er altijd te zijn voor wie me kwam opzoeken of wie me wilde uitnodigen. Zelf naar de mensen toestappen ligt veel minder in mijn temperament.’’Zijn er ook dingen die hij nu anders zou doen? ,,Natuurlijk zijn er zaken waar je achteraf spijt van hebt. Maar dat reserveer ik voor mijn biechtvader. Het eindoordeel over wat ik gedaan heb als bisschop laat ik over aan hogere instanties. Mijn fundamentele hoop is dat Christus de zaken uiteindelijk wel ten goede brengt: ik ben maar een vrijwilliger voor Christus.’’

Vandaag werd Monseigneur Van Den Berghe door Monseigneur Godfried Danneels vooral in de bloemen gezet voor zijn eenvoud, voor zijn bescheidenheid. Iets dat bij veel Antwerpenaars ver te zoeken is.

Een intervieuw:

U werd bisschop van Antwerpen in 1980. Welke maatschappelijke trends treffen u als u meer dan een kwarteeuw later terugblikt?

,,De secularisatie, die allang voordien bezig was, heeft nog doorgezet. Vlaanderen maakte laat kennis met de verlichting en de secularisatie en wellicht is de schok daarom zo groot. Begin jaren 1980 bestond er nog een revolutionaire geest. Zelf ging ik een zendingsviering voor van jonge katholieken die naar Nicaragua trokken om daar de sociale en politieke veranderingen te steunen. Dat ‘linkse’ enthousiasme is weg. Vandaag is de mentaliteit veeleer burgerlijk-liberaal.Het ethos van onze tijd legt sterk de nadruk op gelijkheid en vrijheid. Broederlijkheid – een ander aspect van het verlichtingsdenken – hoort daar veel minder bij: het is toch vooral individualisme en ik-denken vandaag.’’

Welke gevolgen heeft dat voor de kerk?

,,Die zijn heel groot. Het gelijkheiddenken is diep doorgedrongen onder christenen. Zozeer dat ook het hiërarchische principe in verdrukking komt. Toch blijft het belangrijk dat ik de fundamentele gelijkheid van iedere mens kan claimen, en toch als bisschop kan spreken voor Christus. Het één sluit het andere niet uit.De verhouding van de mensen met de kerk is diepgaand veranderd. Tot vijftig jaar geleden zagen de katholieken elkaar als een grote familie, weliswaar met de bijbehorende familieruzies. Ik heb altijd veel binnenkerkelijk gekibbel gehoord, maar er was toch ook een gevoel van een fundamentele eenheid.Nu overheerst de service-idee: wij vragen, u moet draaien. Natuurlijk: dienstbaarheid aan de medemens is voor christenen cruciaal. Ook Jezus vroeg: ‘Wat wilt gij dat Ik voor u doe?’. Maar hoe ver moeten we meegaan met een pure service-kerk, waar het wezenlijke eigenlijk bijkomstig wordt? Zelfs bij begrafenissen die een echt gelovig gebeuren waren, spreekt men nadien maar alleen over de bijkomstigheden. Voor veel goedmenende pastoors is dat een kruis.’’

Terwijl de kerk elders in Europa een nieuwe adem lijkt te hebben gevonden na de crisis van de jaren zeventig, is de neergaande trend bij ons nog altijd bezig. Hoe komt dat?

,,Aan de oppervlakte kunnen de situaties effectief verschillen, maar in de diepte lijken ze mij toch eerder gelijklopend. Denk maar aan abortus en andere ethische kwesties in een zo katholiek land als Polen. Maar het klopt: zeker in het aartsbisdom Mechelen-Brussel en in het bisdom Antwerpen hebben leken met veel idealisme aan de vernieuwingskar getrokken. Na de golf van enthousiasme kwam er een golf van ontgoocheling. Men schuift de schuld op derden, gewoonlijk Rome. Beide zijn in mijn ogen overtrokken: zowel de verwachting van nakende veranderingen als de ontgoocheling achteraf.’’ Dat maakte het niet tot een gemakkelijke periode om bisschop te zijn.,,Armer worden is moeilijker dan rijker worden. Het expansiedynamisme ligt nog maar goed twintig jaar achter ons. Wij moesten toen op de rem staan omdat men in nieuwe wijken kerken wilde bijbouwen.De crisis van de roepingen blijft duren, dat is waar. Voor mij heeft dat vooral te maken met het imago van de kerk als een ‘bedrijf in moeilijkheden’ en met de service-idee, die voor jonge mannen weinig aantrekkelijk is.Maar ook in een buurland als Frankrijk zie ik dat de roepingencrisis groot is, tenzij in Parijs en bij de nieuwe bewegingen. Alleen kennen de Fransen het fenomeen al langer en gaan ze daar rustiger mee om. Wij komen van een periode van ongekende weelde met volle seminaries.’’

Antwerpen geldt als een ‘moeilijk’ bisdom. Er zouden nogal wat ‘eilanden’ zijn die zich niets aantrekken van wat paus of bisschop zeggen. Hoe heeft u dat ervaren?

,,Antwerpen, zowel de stad als de provincie, is eigenlijk heel verscheiden. De voormalige Luikse bisschop Albert Houssiau merkte als godsdienstsocioloog op dat alle tendensen in het bisdom Antwerpen aanwezig zijn. Die ‘eilandjes’ zijn er inderdaad. Dat vond ik al bij het begin van mijn bisschopsambt en dat is niet veranderd. Ik zie drie assen: de as ‘rechts-links’ op politiek-maatschappelijk gebied, de as ‘huiverig voor iedere verandering of huiverig voor ieder behoud’, en de as ‘orthodox-vrijzinnig’. Aan de extremen van die assen, die niet helemaal samenvallen, vind je mensen en groepen die niet gelukkig zijn met de middenstroom en die hun eigen weg gaan. Al vind je dat fenomeen ook elders, dat maakt Antwerpen tot een moeilijk bisdom.’’

U nam uitdrukkelijk uw verantwoordelijkheid in het dossier van de asielzoekers en mensen zonder papieren. Gewaagd voor een bisschop?

,,Dat ik juist in dat dossier geprofileerd naar voren kwam, had meer te maken met een zekere toevalligheid dan met een uitgekiende strategie. Ik hoop dat ik duidelijk maakte wat het statuut was waarmee ik sprak: zeker niet om alle katholieke gelovigen op te leggen wat ze over die zaak moeten denken. Maar als herder wilde ik achter diegenen in mijn bisdom staan die zich met hart en ziel inzetten voor die vreemdelingen onder ons; als gelovige zegt een genereuze samenleving mij meer dan een kleinzielige; en ten derde ging ik als burger inhoudelijk akkoord met de redenering van de Hop-actie, dat het wijzer is eerst geïntegreerde mensen zonder papieren te regulariseren vooraleer nieuwe vreemde arbeidskrachten aan te trekken.’’

Moet de kerk niet meer profetisch spreken?

,,Ikzelf zou dat woord niet gemakkelijk in de mond nemen. Want van de Bijbelse profetieën wordt gewoonlijk de helft verzwegen. En de mensen steevast voor hun morele verantwoordelijkheid plaatsen, is niet gemakkelijk. Leven als profeet is hard.Ik erger me nogal wat aan de vele prietpraat die wordt verkondigd. Op Radio Klara hoorde ik onlangs iemand vertellen dat Jezus eigenlijk een paradigma is voor rationeel denken. Maar Jezus Christus is een persoon, geen concept, en de ‘logos’ van Johannes is helemaal iets anders dan de Griekse ‘logos’. ‘Als je er echt niets van weet, zwijg dan,’ denk ik dan. Ik verkies iemand die de Bergrede leest en zegt: ‘zo kan ik niet leven’ boven iemand die de interpretatie ervan helemaal naar zijn hand zet.’’

Heeft u een profiel voor de volgende bisschop van Antwerpen?

,,Dat heb ik zeker. Maar staat u mij toe dat met mijn collega’s bisschoppen en met de apostolische nuntius te bespreken.’’

Debie or not Debie

Antwerpen schijnt nogal last te hebben met haar ex-politiecommissarissen. Eerst gaat Luc Lammine op de rechtbank feiten gaan ontkennen waarvan iedereen de beelden op televisie gezien heeft en daarna bakt Bart Debie zijn haring niet op het Hof van Beroep en krijgt hij daar één jaar effectief.

Hij had, beschermd door de huidige adjunct korpschef Serge Muyters (De "roze commissaris", die in "Het leven zoals het is" de atheneumwijk "zuiverde" van straatmadeliefjes), als commissaris losse handjes en kende het verschil niet tussen mijn en dijn. Zo mishandelde hij op het politiebureau een Turkse familie en andere arrestanten, met letsels tot gevolg. Hij spuide zijn racisme en pikte een laptop, een in beslag genomen bewijsstuk. Hij vervalste een pak processen verbaal. Hij voerde onwettige huiszoekingen uit en nog zowat “feiten”. Géén klein bier uiteraard.

Hij heeft niets gedaan, hij was maar een flik die het goed voorhad met “eigen volk eerst” tegen “de vreemdeling”, “de andere”.

Uiteraard zijn deze feiten niet niks en zijn ze zeker niet goed te praten. Het mag en het kan niet, voila, maar... heel veel mensen binnen en buiten het Antwerpse politiekorps zullen wel op de hoogte geweest zijn van de wandaden van commissaris Debie en ze stilzwijgend hebben goedgekeurd. Sommigen zullen waarschijnlijk opgekeken hebben naar "Rambo"Debie, die in hun ogen Antwerpen ging verlossen van het Arabische gespuis.

Nu de veroordeling een feit en onomkeerbaar is, keren ook al die bewonderaars van destijds hun kar en nagelen ze zelf ook Debie aan de schandpaal.

Zoals altijd zal ook hier de waarheid wel een beetje in het midden liggen. De Antwerpse politie had destijds losse handjes. Veel politiemensen maakten jacht op allochtonen en Debie zal als leidinggevend officier wel meegedaan hebben. Alleen,... hij heeft géén geluk gehad, terwijl vele andere collega's de dans ontsprongen zijn.

Er zitten ook slimme politiekers in de gemeenteraad.

Lezers die regelmatig dit "Eigenwijs woordje" bezoeken zouden kunnen de indruk krijgen dat ik speciaal zaken bespreek die negatief zijn of overkomen, of die ik negatief vind of zo wil laten overkomen.

Niets is echter minder waar. Ik hou van Antwerpen, met al z'n hebbelijk- en onhebbelijkheden, maar... ik vind het ook het recht van iedereen om bepaalde zaken, die niet met het gewone of normale stroken, aan de kaak te stellen. En geef nu toe, onze plaatselijke mandatarissen kennen er wat van om de Antwerpenaar het bloed van onder de nagels te halen.

En toch... af en toe krijgt iemand van deze mandatarissen een ingeving van de Heilige Geest of wordt hij verlicht door vurige tongen. Neen.... ik ga het niet hebben over oppertseef Heylen die de kerken wil verkwanselen aan de moslims. Ik ga het deze keer ook niet hebben over Monica de Coninck en haar diversiteitsbeleid. Ik ga het ook niet hebben over de 350.000 leeuwenvlaggen die Fillip de Winter gratis uitdeelt en zelfs niet over de chauffeur (of is het chauffeuse?)van ons aller idool Patrick Janssens.

Ik ga het hebben over Antwerps gemeenteraadslid Toon Wassenberg (sp.a) die wil dat warenhuizen afvalcontainers plaatsen voor het verpakkingsafval van de klanten. Kijk, dat zijn voorstellen die geld waard zijn, geld voor iedere Antwerpenaar. Eender wat het warenhuis doet, de klant wint er altijd bij, want ofwel zorgt het warenhuis voor minder verpakkingsmateriaal, ofwel laat de klant zijn afval in het warenhuis achter. In beide gevallen spaart de klant plaats in zijn dure restafvalzakken, zodat de vermindering van de koopkracht toch een beetje wordt gecompenseert.

Ik zou nog verder gaan. Zet een afvalcontainer op iedere hoek van de straat en dump er iedereen in die zijn hond op straat laat schijten zonder het op te kuisen, iederen die zijn blikjes op straat werpt op 20 meter van een vuilbak en iedereen die eigendommen beschadigt door graffiti te spuiten. Op die manier besparen we nog enkele maandlonen per maand van straatvegers die dan overbodig worden en/of op andere jobs kunnen ingezet worden.

Zeg nu nog eens dat Antwerpen niet mooi kan zijn. Bedankt Toon. U bent een trendsetter.

Bescherm die mens aub tegen zichzelf.

In een ver verleden, toen er in België nog geen commerciële zenders bestonden en de keuze van de kijkers beperkt werd door onze twee nationale zenders en twee Nederlandse zenders, diende men van zéér goede huize te zijn om kans te maken éénmaal in uw leven op televisie te verschijnen.

Onze nationale zender had destijds ook een "opvoedkundige taak".

Nu echter, met een overaanbod van door reklame geteisterde commerciële zenders, komt bij manier van spreken een "hond met een rok aan" op televisie. Eén van die honden met een rok aan is "Jean-Marie Pfaff". Akkoord, in een ver verleden was hij één van de grootste, zo niet de grootste, doelman ter wereld. Maar, dat was in een ver verleden.

Destijds was hij een groot figuur, waar iedereen respect voor had. Nu echter, een zielig figuur, waar menigeen mee lacht. Hoeveel seizoenen worden de mensen nu al geteisterd met het cultureel hoogstaand programma "De Pfaffs", met pakkende dialogen zoals :"Verdomme, Kelly, den hond heeft weer gescheten".

Alsof dat niet erg genoeg is gaan ze ons ook nog eens opzadelen met een tijdschrift, gevuld met intervieuws die zogezegd door Jean-Marie zijn afgenomen, terwijl ieder weldenkend mens weet dat hij geen twee zinnen zonder fouten kan uitspreken, laat staan kan schrijven.

En het ergste van al is dat hij dan nog in onze provincie woont en zijn uiterste best doet om een soort pseudo-Antwerps te praten. Arm medialandschap!!!!!!!!!!!!!!!!

Impressies op de Grote Markt

Deze voormiddag, na m'n dagelijkse bezoek aan het ziekenhuis, belandde ik op de Grote Markt te Antwerpen, waar ik geregeld m'n krant ga lezen. Ik was er iets vroeger dan m'n normale uur, zodat het normaal nog héél stil is in het hart van Antwerpen.

Alhoewel, vandaag was het blijkbaar de dag van de tegenstellingen. Even voor elven zie ik Manfred op de Grote Markt verschijnen. De naam zegt u waarschijnlijk niks, maar als ik zeg dat het degene is met zijn witte baard, die regelmatig in z'n Schotse rok rondloopt en iedereen uitscheld die passeert, zegt dat waarschijnlijk iets meer.

Wel, vandaag gaf betrokkene een praktische functie aan de fontein van "Den Brabo". Onverwacht ging hij onder de waterstralen van Brabo staan en nam er gewoon een bad, om nadien er ook zijn kleding te wassen, terwijl niemand er aanstoot aan nam. Tenslotte kent iedereen hem en maakt hij stilaan deel uit van het "marktmeubilair".

Wie normaal ook deel zouden moeten uitmaken van het straatmeubilair is de Antwerpse politie. Spijtig genoeg kwamen die, in hun over-ijver, véél minder sympathiek over, door een leverancier van broodjes te verbaliseren wegens verkeerd parkeren. Sorry, maar die mens kwam enkel "leveren" en heeft daar géén volle twee minuten gestaan. Hebben onze dienders dan echt niks anders te doen dan in dit geval "mensen te kloten", terwijl hun ex-chef gisteren zijn kar keert en in zijn getuigenis iemand vrij pleit die voor heel wat meer overlast gezorgd heeft dan iemand die even broodjes komt leveren. Of klopt het echt wat men in Antwerpen binnensmonds zegt dat je eerst enkele weken onder de zonnebank moet gaan om letterlijk alles te mogen doen?

Janssens, Janssens, ik vrees dat je tegen de volgende gemeenteverkiezingen terug een jobje in de reklamewereld zult moeten zoeken, tenzij ge uw troepen in een andere richting stuurt en beseft dat er ook nog (sociale zekerheidbetalende)blanken én echte Antwerpenaars in uw gemeente wonen. Want ik vrees dat men tegenwoordig, om in goede aarde te vallen, beter de mensen begroet met "Salaam Alycum" dan met "Ha, de mannen" (Dan mag men méér dan "iets" meer). Of hoe "rood" omwille van de stemmen "bruin" kan kleuren.

Antwerpen: Land van belofte voor leeglopers en ander ongedierte

Wanneer men dagelijks grasduint tussen het Antwerpse nieuws, dan stoot men geregeld op zaken die elke verbeelding tarten.

Iedere rechtgeaarde Antwerpenaar kent ze waarschijnlijk of heeft er op z'n minst al mee te maken gehad. De laveloze, Aldi-bier-zuipende daklozen die de Groenplaats, het De Conincksplein, de omgeving van het station, enz... inpalmen. Ze denken dat ze de koningen en koninginnen van die pleinen zijn en gedragen zich daar ook naar.

Nu bestaan in Antwerpen al een tijdje de zogenaamde "overlastboetes". Administratieve boetes die kunnen opgelegd worden aan personen die duidelijk overlast, zoals sluikstorten, nachtlawaai, enz... veroorzaken.

In Antwerpen bestaat ook het DAK (Daklozen Aktie Comitee) dat (zogezegd) de belangen van de daklozen verdedigt. Die hebben andermaal het warm water uitgevonden en gaan tegen 't stad procederen omdat de overlastboetes voor overtredingen zoals sluikstort, nachtlawaai of vandalisme volgens hen een 'willekeurig en ongrondwettelijk misbruik' is.

Als die klojo's van DAK dan toch iets willen doen, dat ze dan hun "beschermelingen" van de drank en de drugs afhelpen, dat ze hun beschermelingen dan wijsmaken dat arbeid inderdaad adelt en laat ze hun beschermelingen dan duidelijk maken dat de Antwerpse pleinen niet uitsluitend van hen zijn, maar dat ze, integendeel, zelf de overlast op die pleinen zijn. Leer hen dan ook dat het niet opgaat zich lazarus te zuipen in het Aldi-bier om nadien de bestaande horecazaken te gaan vol kotsen en zeiken.

Frietkotcultuur

Het Antwerpse stadsbestuur zegt voorstander te zijn van frietkoten op de Antwerpse pleinen. Al jaren belooft het schepencollege maatregelen, maar die komen er niet. Er is op dit moment geen enkel frietkot meer in Antwerpen. Enkel voor de standplaats op de Scheldekaaien – ter hoogte van het Steenplein – werd er een procedure opgestart. Het frietkot verdween toen de uitbaatster – ondertussen al twee jaar geleden - met pensioen ging. Met het verdwijnen van de frietkoten ging een stukje Vlaamse volkscultuur teloor. Het is niet dat er geen pakje friet meer in Antwerpen kan gegeten worden. De frietkoten werden vervangen door frituren in rijhuizen en handelspanden. Het echte frietkot daarentegen verdween in Antwerpen volledig uit het straatbeeld.
Bij de heraanleg van pleinen sneuvelde het frietkot steevast. Moderne architecten en ontwerpers zien een frietkot op een plein blijkbaar niet meer zitten. Er is blijkbaar altijd wel een reden om geen frietkot meer te voorzien. Het stadsbestuur heeft daar nooit een punt van gemaakt. De uitbater van het frietkot op het Sint-Jansplein kreeg na de heraanleg geen toelating meer van het stadsbestuur om zijn frietkot uit te baten. In de zomer van 2007 verdween uiteindelijk ook het laatste frietkot van Antwerpen aan het Falconplein. De uitbater hield het voor bekeken nadat hij te horen had gekregen dat zijn frietkot te groot was voor het nieuwe Falconplein. Alle frietkoten zijn nu verdwenen.

Dus, stadsbestuur, geef ons een "echt frietkot" terug!!!!!

Graffiti...zegen of ramp in Antwerpen?

Méér dan 600.000,- € of, voor oude Belgen zoals ik, 24.000.000 oude Belgische franken. Ik herhaal vierentwintig miljoen oude Belgische franken. Dat is het bedrag dat De Lijn vorig jaar uitgegeven heeft aan herstellingen van voertuigen en infrastructuur ten gevolge van vandalisme. Antwerpen spant hierbij de kroon met een stijging van maar liefst 116% ten opzichte van 2006.

Een gedeelte hiervan is ten gevolge van glasschade aan wachthokjes, messneden in zittingen op bus en tram en hier en daar een vuilbak die sneuvelt.

Het overgrote gedeelte van dat bedrag echter gaat naar het verwijderen van graffiti.

Sommigen willen graffiti verheffen tot een vorm van kunst, maar voor mij blijft het het opzettelijk vernielen en/of beschadigen van andermans eigendommen door marginale, al dan niet aan ik weet niet wat verslaafde jeugd.

Deze vorm van vandalisme, waarbij het "kunstwerk" zich over het algemeen beperkt tot een onnozele krabbel, door insiders "een tag" genoemd, beperkt zich echter niet tot het openbaar domein zoals De Lijn en de voertuigen van de NMBS, maar wordt ook uitgeoefend op kunstwerken én op eigendommen van "Jan met de pet". Om deze gedrochten te verwijderen dienen zowel "Jan met de Pet" als de overheid enorme bedragen op te hoesten.

Omdat dat geld van ergens moet komen, en dus bespaard wordt op de sociale uitkeringen, beklagen de spuiters van de graffiti zich dan weer over het feit dat ze te weinig uitkering krijgen om andermans eigendom te beschadigen.

Ik hoop oprecht voor de graffitispuiters dat ik nooit één van hen op heterdaad betrap, want... ik vrees dat deze confrontatie zou kunnen uitdraaien op enkele weken bloedpissen aan het adres van de spuiter. Men weze gewaarschuwd.

Kortingboekjes voor de Sinksenfoor.

Vandaag pakt de weekendeditie van de Gazet van Antwerpen uit met een wedstrijd. Via deze wedstrijd zijn 1000 kortingboekjes voor de Sinksenfoor te winnen, elk met een waarde van 10,-€.

Je moet er natuurlijk wel voor naar hun site surfen én u registreren. Op die manier kunnen ze u nadien uiteraard bestoken met al dan niet gewilde commerciële boodschappen.

Eerlijk gezegd vind ik het een beetje een flauwe, om niet te zeggen zéér flauwe aktie van GVA. Ik had van Dé gazet van 't stad méér verwacht.

Waarom dan?? Wel, diezelfde "kortingboekjes" staan al bijna twee maanden op http://www.antwerpsegilde.be/sinksenfoor.html. Inderdaad, onze eigenste site. Gewoon afdrukken en meenemen naar de foor, zonder registreren, zonder wedstrijd of andere flauwekul. Ik zet als voorbeeld er eentje in dit artikel.

Best leuk eigenlijk, GVA voor zijn en dat zonder voorwaarden. Ik voel mij een beetje als David zoals in het bijbelse verhaal "David en Goliath".

De degradatie van 't Stad en de Zoölogie, of... nostalgie in een notedop.

Ik herinner mij nog, in lang vervlogen tijd, een schoolreis vanuit mijn geboortedorp naar Antwerpen. Wij waren nog nooit buiten een straal van twee kilometer van onze woning weg geweest en Antwerpen lag voor ons aan de andere kant van de wereld. Voor we Antwerpen konden binnenrijden dienden we te stoppen op een grote parking voor de tunnel en werden de passagiers geteld en moest er per passagier betaald worden om de tunnel door te rijden. Het maakte op ons, snotters van 6 à 7 jaar een geweldige indruk een stad te gaan bezoeken waar we zelfs moesten betalen om er binnen te mogen.

Twee vaste onderdelen waren er aan dat Antwerpenbezoek: De Mercator en de Zoo. Fantastisch was dat voor ons.

De enige boot die we ooit al gezien hadden was een roeibootje van pleziervissers op de Moervaart en hier konden we aan boord van een, in ons ogen, gigantisch schip.

Een tweede hoogtepunt was de Zoo. Nijlpaarden,neushoorns, giraffen, struisvogels, leeuwen, tijgers, en noem maar op. Wij waanden ons op safari ergens in Afrika.

Nu ik zelf al enkele jaren in de metropool woon heb ik hierbij maar één gedachte: SPIJTIG, HE.

Spijtig waarom?

Wel, omdat de Mercator, eens de trots van Antwerpen, in Oostende ligt weg te rotten.

En spijtig omdat er in de zoo geen struisvogels, neushoorns, en binnenkort geen giraffen meer zijn. Stilletjesaan wordt de Antwerpse Zoo een revalidatiecentrum en een rusthuis voor afgedankte dieren uit Planckendael.

En spijtig dat men zich in die buurt nu in Afrika waant, zonder dat men denkt aan een safari.

Eens was het anders........ want nu wordt die nostalgische droom van de schoolreis met het eerste studiejaar doorprikt als een ballon.

Horecaprotest

Morgen gaat de Horeca van de Antwerpse Grote Markt met toeters en bellen hun ongenoegen kenbaar maken over het feit dat de ijspiste en het kerstdorp zal verhuizen naar het Steenplein. Ze komen dan met een deel voorstellen voor de dag zoals het beperken van sterke drankverkoop, vroeger sluiten van de drankkraampjes om dronkelingen én dus miserie te vermijden, meer kerstsfeer, enz...

Maar... Zijn zij het zelf niet die de drankkraampjes voordien bemanden? Zijn zij het zelf niet die in diezelfde kraampjes de grootst mogelijke brol van jenever en glüwhein verkochten aan de hoogst mogelijke prijs?

Nu ze doorhebben dat ze door hun eigen stommiteiten en overdreven winstbejag de volgende kerstperiode inkomstenverlies zullen hebben, valt hun euro.

Waarom niet gewoon die vreet- en zuipkramen gewoon weren op de Grote Markt en er een echte kerstmarkt van maken waar men kerstbomen, kerstversiering, kerstartikelen, enz... kan kopen. Eten en drinken kan men toch in de bestaande horecazaken???? En waarom geen stemmige kerstmuziek spelen zoals in andere steden in plaats van die opzwepende disco???

Eerlijk, soms heb ik de indruk dat iedere Antwerpenaar van zichzelf denkt dat hij het warm water heeft uitgevonden, niet wetende dat hij gewoon op z'n handen stond te pissen.

Ja ma, Ja ma, Neen ma, Verdomme ma

Deze voormiddag op tram 8, tijdens mijn dagelijkse ritje naar het ziekenhuis. Ik ga zitten en krijg onmiddellijk een koppel in de gaten dat tegenover elkaar zit.

Haar schat ik ongeveer 80 jaar, misschien iets ouder. De lange, witgrijze haren strak achteruit gekamd, een vooruitstekende kin en twee tanden in haar verder tandeloze mond. Ze draagt een overjas die duidelijk afkomstig is uit de jaren zestig.

Hij zal ongeveer 50 jaar geweest zijn. Witte broek, witte schoenen, een rode trui met een geel biesje, een witte trainingvest en een wilde bol eveneens witgrijs haar. Een type zoals "Snelle Eddy", maar dan 20 jaar ouder.

Zij zit te babbelen als een mitraillette. Niemand kan er een woord tussenkrijgen mocht iemand het al willen proberen. Hij zit verveeld rond te kijken, zijn hoofd steunende op zijn ene hand. Waarschijnlijk hoort hij niet eens wat zijn gesprekspartner zegt. De enige repliek die hij heeft is: Ja ma...Neen ma..... Ja ma....., tot een GODVERDOMME MA!!!!!!! een einde aan het gesprek maakt.

Verontwaardigd hangt ze haar boodschappentas rond haar nek en gaat demonstratief en bokkend naar buiten zitten kijken. Toen stopte de tram en ben ik afgestapt.

Ik ben er zeker van dat geen enkele regisseur een dergelijke scene kan bedenken en/of in elkaar zetten. Subliem gewoon!

Groter maatschappelijk draagvlak voor algemeen rookverbod

Ondanks de berichtgeving vandaag dat ongeveer tweederden van de horecazaken het rookverbod aan zijn laars lapt schijnt er op politiek vlak een groter maatschappelijk draagvlak te zijn voor het invoeren van een algemeen rookverbod. Blijkbaar hebben alle politiekers het roken afgezworen, terwijl het vroeger "sjiek" overkwam wanneer ze met sigaret in de hand in beeld werden gebracht.

Ikzelf ben bijna veertig jaar roker geweest en verslond de laatste jaren 50 sigaretten per dag. Nu, na een ernstige ziekte, heb ik de sigaret afgezworen, maar... ik kan heel goed verdragen dat andere personen, zelfs in mijn onmiddellijke omgeving, roken.

Nu heb ikzelf géén last meer van het invoeren van een algemeen rookverbod, maar, neem nu op de Grote Markt in Antwerpen, daar zijn momenteel nog welgeteld drie horecazaken waar mag gerookt worden, en ook daar wil onze regering het gaan verbieden.

Waar kan de roker nog terecht? Wordt hij inderdaad een paria? Een verschoppeling van de maatschappij?

En wat met de vermindering van inkomsten in de horeca zelf? Gaat diezelfde regering dat bijpassen? Ik vrees van niet, want hoe minder er gerookt wordt in België, hoe meer inkomsten vadertje staat zal derven. Alhoewel, ik weet bijna zeker dat ze die inkomsten wel op een andere manier zullen binnenhalen.

En ook op de Grote Markt in Antwerpen zijn er inkomstendervingen door de horeca, nu het Schoon Verdiep beslist heeft dat de volgende Kerst de ijspiste en het kerstdorp op het Steenplein zullen staan. Maar.... vrijdag om 14.00 uur zal de horeca protesteren, in de schaduw van Brabo. Of het wat zal uithalen is een ander paar mouwen. Daarom één raad: Haal die rokers in uw zaak, nu het nog mag.

Het geheim van het Prinsenbos

Eigenlijk zou dit een mooie titel kunnen zijn van een sprookje, of zelfs van een album van Kuifje of Jommeke, maar de waarheid is minder sprookjesachtig.

Het Prinsenbos is een bos, waarin vier huizen staan, gelegen in het dorp Assent, een deelgemeente van het Vlaams-Brabantse Bekkevoort.

Vorige week werd in de tuin van één van de bewoners, de Nederlander Remco, een lijk opgegraven, in verre staat van ontbinding. Het bleek te gaan om het lichaam van de 31-jarige Renata Jonkers. Als vermoedelijke dader werd de Oostblokker Razem Z. aangehouden. (door zijn buren, waaronder Guy Swinnen gekend als "Remco").

Op het eerste gezicht zullen zowel de naam van het slachtoffer en van de dader weinig Antwerpenaars iets zeggen, maar... als ik U vertel dat hij het "Levend standbeeld Anthony van Dyck is" en zij de "Moeder met Kind" die als levens standbeeld voor de OLV-kathedraal zat, dan zal er bij velen een lichtje gaan branden.

"Anthony van Dyck" was sinds enkele jaren verdwenen uit het Antwerpse straatbeeld om voltijds goeroe te spelen in zijn eigen sekte in het Prinsenbos, waar hij "healings" organiseerde. Op één van die "healings" is het blijkbaar misgegaan. Collega's straatartiesten hadden verwacht dat hij, gezien zijn gedachtengang, zijn leven zou eindigen in één of andere instelling, maar dachten in de verste verte niet aan doodslag. Het laatste optreden van Renata voor de kathedraal dateert van rond Kerstmis 2007.

Echt kennen doen we ze niet in Antwerpen en toch zullen we ze missen. Ze maakten een beetje deel uit van het "straatmeubilair".

OLV in ere hersteld

In Antwerpen werd deze morgen het gerestaureerde Mariabeeld op de hoek van de Steenhouwersvest met de Korte Ridderstraat ingehuldigd en ingewijd door E.H. Rudy Mannaert, pastoor van de St-Andrieskerk. De restauratie is een initiatief van de vzw Voor Kruis en Beeld die zich het onderhoud en de restauratie van Mariabeelden in Antwerpen aantrekt. Het terracottabeeld uit 1814, van beeldhouwer De Greef, is ontdaan van oude verflagen en opnieuw van een beschermende monochrome eindlaag voorzien. De ontbrekende armpjes van het Christuskind zijn vervangen en de sinds 1950 verdwenen kronen zijn herplaatst. Een prachtige halfronde luifel bekroont en beschermt het beeld, terwijl een blauw gevelveld het beeld nog meer allure geeft.
De hoek Korte Ridderstraat – Steenhouwersvest is wellicht een van de meest schilderachtige plekjes van het Antwerpse Sint-Andrieskwartier. Je geniet er van een zicht op de laatbarokke torenbekroning van de Sint-Andrieskerk, die uitsteekt boven het kronkelende Ridderstraatje met moderne huizen in baksteen die mooi aansluiten bij de traditionele bouwstijl. Bovendien wordt dit straatgezicht aan weerszijden ingeleid door een oude trapgevel. Als kers op de taart of als tache de beauté wordt de rechtertrapgevel getooid met een indrukwekkend barok Mariabeeld. Geen toeval dat dit straatgezicht door talloze schilders, tekenaars, fotografen en toeristische boekillustrators in beeld is gebracht.
Het oorspronkelijke barokke Mariabeeld van de buurt werd hier in 1726 genoemd: ‘Onze Lieve Vrouw van Bijstand en Victorie’, naar de populaire devotie in de parochiekerk van Sint-Andries. Op het einde van de 18de eeuw verdween het tijdens het Frans Bewind dat onverdraagzaam was tegen elke openbare uiting van godsdienstigheid. In het kader van het algemene herstel van de openbare religieuze beelden in 1814 maakte beeldhouwer De Greef dat jaar het huidige terracottabeeld. Dit beeld is nu gerestaureerd in het atelier van Geneviève Hardy en prijkt terug op haar plaats in volle glorie.

Wie zal dat betalen???

Toen ik deze namiddag op weg naar huis was, komende van de Jumping Antwerpen, werd mijn aandacht getrokken door een aanhoudend gehuil van sirenes van brandweerwagens, vrij dicht in de buurt van de kaden, zo tussen Den Brabo en het Noorderterras.

Nu zijn brandweer-, ziekenwagens- en politiesirenes in Antwerpen geen fenomeen meer waar men als stedeling veel aandacht aan besteed, men hoort altijd wel ergens een sirene in Antwerpen, dus ging ik rustig, samen met mijn vrouw iets consumeren in "De Kaai" in hangar 26, vanwaar men een prachtig uitzicht heeft over de Schelde.

Vandaar zag ik verzameling blauwe zwaailichten terhoogte van het Noorderterras. Terzelfdertijd zag ik een zodiac vertrekken vanuit de aanlegplaats van Den Brabo en even later een reddingsboot. Nog enkele minuten later zag ik dat de boot van de zeevaartpolitie alle scheepvaartverkeer komende uit de richting Temse, de linkerkant van de Schelde liet nemen in plaats van de rechter. Het stond als een paal boven water dat er, terhoogte van het Noorderterras, iets aan de gang was langs en in de Schelde.

Van een voorbijvarende schipper hoorden we dat er iemand vermoedelijk opzettelijk het ruime sop had gekozen. Later vernam ik dat het een vrouw was die met haar voertuig, al dan niet opzettelijk, de Schelde was ingereden.

Wanneer ik de lading brandweerwagens, ziekenwagens, politiewagens, boten en personeel zie dat werd ingezet om betrokken dame te redden, dan vrees ik dat ze een tweede duik in de Schelde zal nemen wanneer ze eerstdaags haar rekening in de bus vindt. Ik zou ze in ieder geval niet graag betalen.

Klagen kan uw job schaden.

Blijbaar is het niet zo simpel om te klagen over uw collega's en/of oversten als je op de werkvloer van de stad Antwerpen aan de slag bent. Er wordt wel naar u en uw klachten geluisterd, want daar werd een bureau voor opgericht, maar... blijkbaar kan dit bureau u niet beschermen, zodat je nadien bloot staat aan repressailles.

Hierdoor durven nogal wat ambtenaren niet klagen, omdat een klacht hen wel eens hun job zou kunnen kosten.

Typisch Antwerpse oplossing: Een reglement opstellen om de klagers (ofte klokkenluiders) te beschermen!

Ik ben het gaan opzoeken in het Antwerps-Nederlands zakboekje en, inderdaad, het woord "dialoog" staat er niet in vermeld. Zou het "Schoon Verdiep" dan toch iets van het Kremlin hebben?

Burendag

Een stoel op straat zetten en gezellig zitten praten met de buren. Dat is het concept van de Burendag die dinsdag 27 mei voor de derde keer wordt georganiseerd. Dit jaar kan elke straat zich bovendien nomineren voor de gezelligste straat van Antwerpen.

Ik ben een boerke van den buiten (zo denken ze toch in Antwerpen). Bij ons, in het landelijke Moerbeke-Waas, was het normaal dat 's avonds de stoelen werden buiten gezet en dat er met de buren, op straat, werd gekeuveld. Uiteraard was er in die tijd geen televisie zoals er nu is, hadden wij, met amper 5.000 inwoners, geen Metropolis, en moest de video, laat staan, de CD-rom nog worden uitgevonden. Was het toen niet veel beter?

Vorig jaar deden er al 700 straten mee aan de Burendag, dit jaar zijn dat er waarschijnlijk een stuk meer. “Er staan al vierhonderd straten ingeschreven, en er komen er iedere dag bij”, zegt Koen Kuylen van Antwerpen aan ’t Woord, initiatiefnemer van de Burendag. “We krijgen hele enthousiaste mails van mensen die vorige jaren hebben meegedaan en er al heel erg naar uitkijken. We houden het bewust eenvoudig. Een stoel op straat zetten en klaar. En toch is dat juist het succes. Soms leren mensen elkaar hierdoor pas kennen terwijl ze al jaren in dezelfde straat wonen. Het gebeurt ook dat er na afloop van de Burendag buurtverenigingen ontstaan uit die ontmoetingen.”
Opgeven voor de burendag (via antwerpenaantwoord@hotmail.com) is aan te raden, want dan is de verzekering in orde én is er een bijdrage van 50 euro van Opsinjoren beschikbaar. In elk stadskantoor of districtshuis liggen er ook posters van de Burendag klaar om achter het raam te hangen. Zo worden andere mensen misschien ook enthousiast.

Antwerpen binnenkort Nederlandse provincie?

Vandaag publiceerde de Nederlandse krant "De Telegraaf" een opmerkelijke uitspraak van de omstreden politicus Geert Wilders. Na de wereldpers te hebben gehaald met zijn anti-koranfilm, is zijn volgende kwakkel een fusie tussen Nederland en Vlaanderen.

Hierdoor zou Nederland er uiteraard de haven van Antwerpen bij krijgen, de luchthavens van Deurne, Oostende en Zaventem.

Wilders ziet het al concreet en oppert dat de Nederlandse premier Balkenende eens een onderhoud zou hebben met zijn Vlaamse collega, minister-president Kris Peeters, over een mogelijk samengaan. Het moet alleszins een vrijwillige en geweldloze fusie worden. "Het is niet de bedoeling dat we een of ander korps naar het zuiden sturen." Een referendum moet volgens hem uitwijzen of beide bevolkingsgroepen het idee genegen zijn.

Het voorstel moet bij Vlaams Belang als muziek in de oren klinken, maar toenadering tussen de PVV en de partij van Bruno Valkeniers ziet Wilders niet zitten. "Ik wil niets met die of enige andere buitenlandse partij te maken hebben."

En wat winnen wij erbij? Nog meer dronken, lallende Nederlanders die tegen de kathedraal staan pissen? Wordt het Bolleken Koninck vervangen door de paardenpis van Heineken? Gaan we kroket uit de muur eten?

Gelukkig weten we wie die fusie voorstelt en hoeven we ons geen zorgen te maken, want... ooit al eens naast een Nederlander op een camping gestaan?

ET phone home

Vorige week besliste het Antwerpse college om voortaan wat strenger op te treden alvorens vergunning wordt verleend aan belwinkels, clubs en VZW's. Dit bericht werd door de persdienst van 't stad via de geëigende kanalen verspreid en in de diverse media gepubliceerd.

Nu veronderstel ik dat ieder weldenkend, niet-crimineel persoon het er mee eens zou zijn dat alle nachtwinkels, belwinkels, videotheken, wedkantoren, seksinrichtingen, club-vzw’s en feitelijke verenigingen een uitbatingsvergunning moeten hebben. Dat de exploitanten van deze instellingen voortaan zélf een bewijs van goed gedrag en zeden moeten voorleggen vooraleer zij een uitbatingsvergunning kunnen verkrijgen. Dat de activiteiten van een club-vzw moeten overeenkomen met het doel waarvoor de vzw is opgericht, enz, enz... .

Maar... doordat sommige media niet de volledige berichtgeving gepubliceerd hebben en enkele zaken uit hun contex hebben getrokken, tiert de onzin op de diverse krantenfora welig. Sommigen beweren dat Patrick Janssens zijn Arabische kiezers nu afvalt, andere gaan nog verder en spreken over schending van het gelijkheidsbeginsel, nog anderen promoten de inplanting van Arabische supermarkten (alsof die er nog niet zijn).

Wanneer ik dergelijke "reactie's van de lezers" lees vraag ik mij dikwijls af of de schrijvers ervan ooit school hebben gelopen, enige notie van politiek hebben of zelfs simpelweg het dagelijke nieuws volgen. Ik vrees van niet, want, mochten ze dat wel doen, dan zouden ze weten dat er in Antwerpen regelmatig VZW's gesloten worden wegens overtredingen op de drugwetgeving, dat "samen thee-drinken" géén doelstelling van een VZW kan zijn, dat vele belwinkels een facade zijn voor minder frisse praktijken, enz...

Weten dergelijk mensen niet dat de Carnotstraat, de Offerandestraat, de Handelsstraat, de Abdijstraat, enz... vroeger bloeiende en gezellige winkelstraten waren, die nu, op enkele decennia omgetornt zijn in vervuilde storten met om de tien meter een Arabische slager, om de vijf meter één of andere louche vzw en om de dertig meter een belwinkel? Weten dergelijke mensen dat de oudere Belgen bij valavond niet meer door deze buurten durven wandelen?

Ik stel voor dat deze fora-vervuilers, die overal tegen zijn waar een ander voor is en omgekeerd, enkele maanden in een dergelijke buurt gaan wonen. Misschien dat zij nadien wel zinnige dingen gaan schrijven.

Antwerpse Ali Ben Heylen vindt het warm water uit

Een Turkse krant maakt zich druk over een beeld in de Onze-Lieve-Vrouwkerk van Dendermonde.
"Maak een eind aan deze zwijnerij," kopte de krant Yeniçag vrijdag. Het onderstel van de preekstoel in de Onze-Lieve-Vrouwkerk zou de profeet Mohamed afbeelden, vertrappeld door twee engelen.
Het gaat om een 17de-eeuwse preekstoel gedragen door twee vrouwelijke engelen die man vertrappelen met een boek in zijn hand.

De Turkse krant neemt de zaak serieus en spreekt van een belediging. Herinner u de Deense cartoons en de heisa die ze in de islamitische wereld hebben teweeg gebracht.

Diezelfde dag heeft de Antwerpse Oppersteef Philip Heylen een ingeving. Het is Pinksteren en vurige tongen verschijnen boven zijn kruin. De Heilige Geest maakt zich meester van hem, want... hij wil de leegstaande of weinig gebruikte Antwerpse Katholieke kerken overdragen aan de Moslim.
Hij die het woord "Christelijk" hoog in zijn vaandel voert (CD&V), die door de Moslims Christen hond wordt genoemd, gaat van Christelijke ruimten Moskeeën maken. Misschien kan hij dan op het oksaal ook een VZW-theehuis laten huizen en de biechtstoelen gebruiken als telefooncellen voor goedkope gesprekken naar het thuisfront? Of het tabernakel gebruiken om weed in op te slaan?

Als je echt niets anders kunt dat holebi-congressen naar hier halen (waar ik trouwens niets tegen heb) en kerken verkwanselen, wordt het dan geen tijd een serieuze job te zoeken. Misschien, hééééél misschien kom je dan ooit nog wel eens geloofwaardig over.

Diversiteit tot op het toilet

Een nieuw toverwoord in Antwerpen is "Diversiteit". Oppergoeroe Monica de Coninck regeert dan ook met ijzeren hand over alles waar "diversiteit" kan ingevoerd en -gevoegd worden. Wat vroeger seniorencentrum heette, heet nu "ontmoetingscentrum" (kwestie van het wat laagdrempelig te maken voor mensen die er toch nooit een voet zullen binnen zetten). Geen enkele activiteit kan in Antwerpen nog doorgaan of er moet een multicultureel kleurtje aan zijn. Anderstaligen én andersgekleurden (al dan niet legaal) moeten en zullen zich thuisvoelen in Antwerpen, onder de armen van moederkloek Monica.

De diversiteit is zelfs al doorgedrongen tot in de toiletten van 't stad, met name op de zakjes, waar de dames het maandverband in dienen te deponeren na gebruik. In alle talen wordt duidelijk gemaakt waarvoor het zakje dient: in het duits, het deens, het russisch, het frans, het tsechisch en het pools. En het Nederlands???? Dat zijn ze vergeten. Nederlandstaligen passen niet in het "diversiteitskader" van Monica.

Zomers en vriendelijk Antwerpen, alhoewel...

Reeds enkele dagen genieten we van Zuiderse temperaturen en dat merk je aan de mensen. Wanneer je op de Grote Markt loopt of je zit daar te genieten op een terrasje, al dan niet in de zon, hoef je niet veel verbeelding te hebben om je op het San Marcoplein te wanen. Waarschijnlijk zullen de flarten Italiaans die je hier en daar hoort er wel iets mee te maken hebben, maar toch... Naarmate het weer beter en zonniger is, zie je de mensen spectaculair veranderen. Misschien heeft de week van de goedendag er ook iets mee te maken, maar ik heb de indruk dat de mensen vriendelijker zijn en gemakkelijker een groet of een oogcontact beantwoorden.

Men zou er zich bijna goed bij gaan voelen en beginnen twijfelen aan de uitspraken van de laatste weken over arrogante, diknekkige Antwerpenaars.

Wanneer ik dan echter vanavond op de knur kijk naar "Mijn Restaurant" en ik hoor en zie die opgeblazen kikker van een kok in restaurant Matizze bezig, sta ik direct met beide voeten terug op de grond en denk ik: "Zou het dan toch waar zijn dat alle Antwerpenaars "Jan m'n kloten's" zijn?"

Fietsen en drukkingsgroepen in Antwerpen

Eén van de typisch Belgische fenomenen zijn de zogenaamde "drukkingsgroepen". Toen ik nog véél jonger was begreep ik het woord "drukkingsgroepen" niet. Ik dacht dat het een vereniging van mensen was die problemen met de stoelgang hadden. Intussen ben ik al een beetje slimmer geworden en begrijp ik dat het verenigingen zijn met "miskende" mensen, waarmee ik bedoel kandidaat-politiekers die de kiesdrempel niet gehaald hebben, doelgroepen met een handvol leden of gewoonweg moeilijke mensen.

Eén van die drukkingsgroepen is bijvoorbeeld de fietsersbond. Als ik hen moet geloven is Antwerpen een ramp voor fietsers met nergens goede fietspaden. Dus, wordt allen lid om de toestand te verbeteren of stort op rekening .......................... .

Nu fiets ikzelf dagelijks tussen de 50 en 80 kilometer, en ja, in Antwerpen, dikwijls zelfs in hartje stad. Mijn ervaring is dat ik op 80% van de door mij afgelegde trajecten goede fietspaden vind, in tegenstelling tot de beweringen van de fietsersbond. Maar ja, als ik even naar hun site ga kijken zie ik dat de informatie over de fietsverhuurplaatsen in Antwerpen een laatste update gekregen heeft in 2006. Wedden dat hun rekeningnummer en e-mailadres, om u als lid aan te melden, vééééél recenter is bijgewerkt?

Zonder woorden

Foto@Raymond Clement

Kansarmoede? Voedselbank? Dakloos? M'n maag draait gewoon rond als ik bovenstaande foto zie.

Depannage "La France", steeds tot Uw dienst.

Sinds enkele jaren is het veranderd, maar... iedereen die vroeger in Antwerpen woonde of er regelmatig kwam, kent bovenstaand logo wel. Inderdaad... de lievertjes die op vraag van de politie uw foutgeparkeerd voertuig kwamen takelen en het nadien stalden (of mooi gezegd: in bewaring namen) op hun terrein.

Indien u dan een "parkeerslachtoffer" was, mocht u bij deze heren uw voertuig afhalen tegen betaling van de takel- en stallingskosten, niettegenstaande uzelf niet om takeling en/of stalling had gevraagd. Eén en ander was niet zo wettelijk, maar wie maalt daar nu om als u het met een politievriend te doen hebt: eerst betalen en dan uw voertuig meenemen (tenzij u duidelijk liet blijken dat u op de hoogte was van de vigerende wetgeving).

Deze middag zag ik één van de takelwagens met het gekende logo een werflift lossen op de hoek van de Steenhouwersvest en de Korte Ridderstraat. Als (ex)politievriend heb je natuurlijk geen signalisatie nodig en mag je doen alsof je neus bloedt als er een rij auto's staat te wachten terwijl je aan het klungelen bent. Uiteraard is het dan ook normaal dat je je lading achterlaat, terwijl deze lading én de Korte Ridderstraat én het voetpad van de Steenhouwersvest belemmerd.

Dat zo'n takelcontract met de politie geld opbrengt (met of zonder steekpenningen, of mooier gezegd: drinkgeld) wist ik, maar dat je van zo'n contract ook een dikke nek krijgt, dat heb ik nu pas gezien.

En dan verschiet men ervan als een Gentse prof zegt dat Antwerpenaren de minst geliefde personen van België zijn. Je zou voor minder.