Bejaardenagressie

Een nieuw gevaarlijk fenomeen duikt op in Antwerpen: Ze zijn gepensioneerd, hebben weinig of niets te doen, maar geven de indruk nooit tijd te hebben: De Antwerpse bejaarden of de Senior-Sinjoren. In sommige gevallen erger dan de X-site van “Den Antwerp” of “Den Beerschot”.

Tracht maar eens van een tram af te stappen als er een meute bejaarden aan de halte staat. Dat is een onmogelijke opdracht. Voordat U ook maar de gelegenheid krijgt af te stappen, bent u tot achteraan de tram geduwd door de elkaar verdrummende, opstappende bejaarden. Eens plaats genomen op de tram plaatsen ze hun tas demonstratief naast zich zodat ze twee zitplaatsen innemen. Waag het niet te vragen die tas weg te nemen om zelf plaats te nemen of u wordt terplaatse door hun ogen neergekogeld.

Neem nu het wekelijkse boodschappen doen in Delhaize. Er staan altijd wel een aantal bejaarden die aan de verstoog nog moeten bedenken wat het eten dit weekend moet worden (waarschijnlijk hetzelfde als vorige week) en die iedere normale doorgang verhinderen. In de smalste doorgang gaan ze dan de nieuwtjes uitwisselen.
Aan de kassa staan er gegarandeerd een tiental . Wanneer de kassierster dan versterking oproept om meerdere kassa’s te openen, zijn ze allemaal gefixeerd op de drie andere kassa’s, die vermoedelijk zullen geopend worden. Eens de kassiersters in aantocht begint de rij zich te bewegen. De vergelijking met een mierenhoop is niet ver weg. Alle ouderdomskwalen verdwijnen op slag en de adrenaline begint door hun aders te stromen. Op slag zijn ze 30 jaar jonger. Dan begint een scheldtirade en bijna een gevecht en wordt er over en weer getrokken en geduwd om toch maar als eerste aan de pas geopende kassa’s te staan. Ik had nooit gedacht dat die oudjes nog zo vinnig konden zijn.
Nog erger wanneer diezelfde bejaarden achter u aan de kassa staan. Dan mag u er zeker van zijn dat u enkele malen onzacht een kar tegen uw rug geduwd krijgt. Als u dan eens vies omloert en zegt dat het zo niet vlugger zal gaan wordt dat beantwoord met moordende blikken, bent u onbeleefd en heeft u geen respect voor hun ouderdom.

Soms vraag ik mij af of we binnen onafzienbare tijd ook zo zullen worden. Ik hoop alleszins van niet, want dan koop ik de ganse apotheek leeg om dat te verhinderen.

Ja ma, Ja ma, Neen ma, Verdomme ma

Deze voormiddag op tram 8, tijdens mijn dagelijkse ritje naar het ziekenhuis. Ik ga zitten en krijg onmiddellijk een koppel in de gaten dat tegenover elkaar zit.

Haar schat ik ongeveer 80 jaar, misschien iets ouder. De lange, witgrijze haren strak achteruit gekamd, een vooruitstekende kin en twee tanden in haar verder tandeloze mond. Ze draagt een overjas die duidelijk afkomstig is uit de jaren zestig.

Hij zal ongeveer 50 jaar geweest zijn. Witte broek, witte schoenen, een rode trui met een geel biesje, een witte trainingvest en een wilde bol eveneens witgrijs haar. Een type zoals "Snelle Eddy", maar dan 20 jaar ouder.

Zij zit te babbelen als een mitraillette. Niemand kan er een woord tussenkrijgen mocht iemand het al willen proberen. Hij zit verveeld rond te kijken, zijn hoofd steunende op zijn ene hand. Waarschijnlijk hoort hij niet eens wat zijn gesprekspartner zegt. De enige repliek die hij heeft is: Ja ma...Neen ma..... Ja ma....., tot een GODVERDOMME MA!!!!!!! een einde aan het gesprek maakt.

Verontwaardigd hangt ze haar boodschappentas rond haar nek en gaat demonstratief en bokkend naar buiten zitten kijken. Toen stopte de tram en ben ik afgestapt.

Ik ben er zeker van dat geen enkele regisseur een dergelijke scene kan bedenken en/of in elkaar zetten. Subliem gewoon!