Gaat de Antwerpse diversiteit hier niet één stap te ver?

Het Antwerpse stadsbestuur wil dat bedrijven en organisaties waar het mee samenwerkt, voortaan hun maatschappelijke engagement aantonen.
De stad wil zo de toegang van minderheden op de arbeidsmarkt verhogen. Dat staat in het stadsplan diversiteit, het stokpaardje van Monica De Coninck. Het gaat om ecologische en sociale maatregelen zoals bijvoorbeeld het in dienst nemen van minderheden als allochtonen, mensen met een handicap of homoseksuelen, zegt schepen voor Diversiteit Monica De Coninck. Antwerpen is vast van plan om de nieuwe maatregel in te voeren. Het stadsbestuur moet alleen nog onderzoeken hoe het de voorwaarden juridisch kan afdwingen van de aannemers en leveranciers. Antwerpen is ook medeorganisator of -financier van talrijke evenementen. Daarmee beschikt de stad over een hefboom om andere organisaties aan te sporen om hun maatschappelijke engagement op te nemen. Zo moeten organisatoren hun evenementen onder meer toegankelijk maken voor mensen met een handicap, zo niet krijgen ze geen vergunning van de stad.

Kijk, dat evenementen toegankelijk moeten zijn voor gehandicapten, vind ik niet meer dan normaal. Dat de stad Antwerpen nog steeds niet weet dat homosexuelen gewone mensen zijn met een andere sexuele voorkeur en géén bezienswaardigheden of abnormalen, die net als heterosexuelen functies uitoefenen in alle sociale lagen, vind ik niet normaal. Maar.... als men, om op steun van de stad te kunnen rekenen allochtonen in dienst moet nemen, dan is dat krankzinnig abnormaal. Stel u maar een koor voor op het Nationaal Zangfeest (een typisch Vlaams cultureel feest) met een koor van Noord-Afrikanen en Oost-Europeanen die als voorzangers gaan fungeren voor typisch Vlaamse liederen.

U denkt dat dat moet kunnen? Waarom, Mevrouw De Coninck, verplicht U dan niet de allochtone, louche VZW's om Vlamingen te aanvaarden als personeel, alvorens ze op uw steun kunnen rekenen? Of is dat racisme? Wat is uw "diversiteitsvoorstel" dan ten opzichte van de Vlamingen?

Mogen wij, als autochtonen, aub nog een beetje onze eigenheid behouden? Of wordt er alleen nog steun gegeven aan initiatieven met een gekleurd tintje?

Debie or not Debie

Antwerpen schijnt nogal last te hebben met haar ex-politiecommissarissen. Eerst gaat Luc Lammine op de rechtbank feiten gaan ontkennen waarvan iedereen de beelden op televisie gezien heeft en daarna bakt Bart Debie zijn haring niet op het Hof van Beroep en krijgt hij daar één jaar effectief.

Hij had, beschermd door de huidige adjunct korpschef Serge Muyters (De "roze commissaris", die in "Het leven zoals het is" de atheneumwijk "zuiverde" van straatmadeliefjes), als commissaris losse handjes en kende het verschil niet tussen mijn en dijn. Zo mishandelde hij op het politiebureau een Turkse familie en andere arrestanten, met letsels tot gevolg. Hij spuide zijn racisme en pikte een laptop, een in beslag genomen bewijsstuk. Hij vervalste een pak processen verbaal. Hij voerde onwettige huiszoekingen uit en nog zowat “feiten”. Géén klein bier uiteraard.

Hij heeft niets gedaan, hij was maar een flik die het goed voorhad met “eigen volk eerst” tegen “de vreemdeling”, “de andere”.

Uiteraard zijn deze feiten niet niks en zijn ze zeker niet goed te praten. Het mag en het kan niet, voila, maar... heel veel mensen binnen en buiten het Antwerpse politiekorps zullen wel op de hoogte geweest zijn van de wandaden van commissaris Debie en ze stilzwijgend hebben goedgekeurd. Sommigen zullen waarschijnlijk opgekeken hebben naar "Rambo"Debie, die in hun ogen Antwerpen ging verlossen van het Arabische gespuis.

Nu de veroordeling een feit en onomkeerbaar is, keren ook al die bewonderaars van destijds hun kar en nagelen ze zelf ook Debie aan de schandpaal.

Zoals altijd zal ook hier de waarheid wel een beetje in het midden liggen. De Antwerpse politie had destijds losse handjes. Veel politiemensen maakten jacht op allochtonen en Debie zal als leidinggevend officier wel meegedaan hebben. Alleen,... hij heeft géén geluk gehad, terwijl vele andere collega's de dans ontsprongen zijn.

Duidelijk geïntegreerde allochtonen in Antwerpen.

Deze morgen stak ik m'n stalen ros binnen bij de fietsenmaker voor een, zoals men dat noemt "groot nazicht" en enkele kleine herstellingen. Aangezien dit nazicht en herstel een tijdje ging duren, stapte ik, in afwachting, een nabijgelegen horecazaak binnen (eigenlijk een "deftig" woord voor een buurt-volkscafé).

Nog geen kwartier later stapte in die zelfde volkscafé een heerschap binnen, vergezeld van z'n hond, duidelijk van het merk "Stratiër". De hond zag er merkelijk beter uit dan z'n baasje, want deze laatste zijn gezicht was duidelijk blauw getekend door een recentelijk ongeval of iets anders.

Ik kende betrokkene. Niet bij naam, maar ik had hem al dikwijls in de buurt gezien, in het gezelschap van zijn hondje, én altijd boven z'n theewater.

Nog voor ik kon vragen wat er gebeurd was, kwam spontaan het verhaal. Vorige zondag, rond negen uur 's avond, had hij, zwaar dronken, een etablissement verlaten in de Nationalestraat om zijn bed op te zoeken en z'n roes uit te slapen.

Enkele tientallen meter verder, in de richting van het Sint-Andriesplein, was hij aangesproken (kwestie van beleefd te blijven) door twee allochtone jongelingen van ongeveer 16 à 17 jaar, die hem beleefd, doch dringend, vroegen naar de inhoud van zijn brieventas, en hierbij hun dringende vraag kracht bijzetten door zijn hoofd als een boksbal te gebruiken. Gevolg: hersenschudding en gekneusd gezicht.

Toen omstaanders de politie wilden bellen vroeg hijzelf uitdrukkelijk dit niet te doen. Reden: Hijzelf was dronken en had schrik zelf in "den bak" terecht te komen, en, ten tweede, hij kende zijn overvallers en had schrik voor vergelding mocht de politie tussenbeide komen.

Als ik een dergelijk verhaal hoor denk ik spontaan dat de stad Antwerpen goed bezig is met z'n integratiecursussen. Inderdaad, ze kennen de gewoonten van sommige (marginale) medeburgers en gaan daarvan profiteren. Hun slachtoffers durven toch niet reageren. En van de nationale pers hoeven ze al helemaal geen schrik te hebben, want die spreken toch alleen over "jongelingen", maar nooit over "allochtonen". Trouwens als pers kregen we onlangs een mailtje van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen met de dringende vraag er over te waken zeker géén rascistische berichtgeving te publiceren. Ik kan hen alleen de raad geven deze theorie te gaan verkopen aan dit slachtoffer van deze overval. Hij zal er waarschijnlijk mee getroost zijn.

Of gaan ze nu ook oudere allochtonen inschakelen als buurtwachters?