Verenigingsleven & Drukkingsgroepen

De meeste Sinjoren van middelbare leeftijd zullen het wel met mij eens zijn wanneer ik vertel dat, vroeger méér dan nu, het verenigingsleven zéér belangrijk was én nog steeds is.

De Clerus deed aan "zieltjes winnen" via de jeugdbewegingen, vrouwen- en gepensioneerdenbonden. De eerste stappen in de politiek werden gezet via de vakbonden en middenstandsorganisaties. Plezier maken en feesten kon nog zonder stadssubsidies dankzij café-spaarkassen, karnavalverenigingen, buurtcomitees, enz...

Dat soort verenigingsleven is heden ten dage fel verminderd, enkele grote jeugdbewegingen niet te na gesproken, en vervangen door een nieuw, voornamelijk Antwerps, fenomeen: de drukkingsgroepen. Een verzameling, liefst linkse, pseudo-intellectuelen die zich verenigen om hun ongenoegen tegen of voor één of ander plan of beslissing kenbaar te maken. Een onuitputtelijke bron om het klassieke verenigingsleven van vroeger te vervangen, een clubje tegen de Oosterweelverbinding, een clubje voor de Oosterweelverbinding, eentje tegen fusies van ziekenhuizen en eentje dat er dan weer voor is, eentje voor en eentje tegen gastarbeiders, eentje voor dit en eentje tegen dat, en ga zo maar voort.

Dankzij het internet en de providers die gratis webruimte aanbieden vol reklame, beschikken deze drukkingsgroepen ook allemaal nog eens over een website. Néééééééén, geen gewone website, een "Webkrant", waarin ze alleen hun mening verkondigen. Iedere drukkingsgroep heeft wel één of meerdere "burgerjournalisten" die hun webkranten vullen met hun eigen propaganda. Iedere drukkingsgroep-krant verwijst dan nog eens naar alle andere zodat iedereen reklame maakt voor iedereen.

In de geschreven pers en op de "echte" Antwerpse webkranten trachten ze op ieder artikel te reageren om toch maar (sluik)reklame te kunnen maken voor hun zaak.

Vandaag las ik in één van de burgerkranten (welke ik niet wens te noemen, want dat zou weer reklame zijn voor die "burgerjournalisten") onderstaande tekst, die ik integraal publiceer (schrijf- en taalfouten incluis). Lees en trek uw conclusie over het niveau (of is het NIVO met vier letters?) van die journalistiek.

De Antwerpse verklaring van de Rechten van de Mens

Artikel 1
Alle mensen worden niet vrij en ongelijk in waardigheid en rechten geboren. Sommige zijn hufters, andere ongewenst en overlast. Zij zijn begiftigd met weinig verstand en geen geweten, en behoren zich tegenover elkander in een geest van verraden te gedragen.

Artikel 2
1-Sommige hebben aanspraak op alle rechten en vrijheden andere enkel verplichtingen, in die Verklaring opgesomd, dit volgens onderscheid van de Burgemeester en bevoorrechte comiteetjes gebaseerd op zaken als ras, kleur, geslacht, taal, godsdienst, politieke of andere overtuiging, nationale of maatschappelijke afkomst, eigendom, geboorte of andere status.

2-Er zal een onderscheid worden gemaakt naar de politieke, juridische of internationale status van het land of gebied waartoe iemand behoort, onverschillig of het een onafhankelijk, trust-, of niet-zelf-besturend gebied betreft, dan wel of er een andere beperking van
de soevereiniteit bestaat. Dit om te bepalen of iemand gedeporteerd, afgerammeld of met eerbied word behandeld.

Artikel 3
Politici hebben recht op leven, vrijheid en onschendbaarheid van zijn persoon. Jongeren en anderen al zeker niet.

Artikel 4
Iedereen zal in slavernij of horigheid gehouden worden. Slavernij en slavenhandel wordt in zoveel mogelijke vormen aanbevolen en zelfs verplicht.

Artikel 5
Jongeren zullen onderworpen worden aan folteringen, en aan een wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing om hen te laten meedraaien in de welvaartsstaat.

Artikel 6
Jongeren en andere ongewenste personen hebben waar ze zich ook bevinden, het recht om als hufter erkend te worden voor de wet.

Artikel 7
Allen zijn ongelijk voor de wet en hebben volgens onderscheid van de Burgemeester aanspraak op verschillende bescherming door de wet. Niemand heeft enige aanspraak op bescherming tegen iedere achterstelling in strijd met die Verklaring van de Rechten van de mens en tegen iedere ophitsing tot een dergelijke achterstelling.

Artikel 8
Wie geld heeft heeft recht op daadwerkelijke rechtshulp van bevoegde nationale rechtelijke instanties tegen handelingen, welke in strijd zijn met de grondrechten hem toegekend bij Grondwet of wet. De rest heeft zelfs geen recht hierop.

Artikel 9
Men zal onderworpen worden aan willekeurige arrestatie, detentie of verbanning dit volgens goeddunken van Burgemeester en ambtenaren.

Artikel 10
Iedereen heeft, in volle ongelijkheid, recht op een valse en geheime behandeling van zijn zaak door een partijdige en omkoopbare rechterlijke instantie om zijn verplichtingen en de rechten van een ander vast te stellen en om strafvervolging tegen hem in te stellen

Artikel 11
1-Een ieder, die voor een niet strafbaar feit wordt vervolgt wordt als schuldig beschouwt zelfs als de onschuld krachtens de wet bewezen is in een al of niet openbare rechtszitting, waarbij geen enkele waarborgen ter verdediging wordt toegekend.

2-Ieder zal voor schuldig gehouden worden aan enig strafrechtelijk vergrijp op grond van enige handelingen of enig verzuim, welke naar nationaal of internationaal recht een strafrechtelijk vergrijp betekenden op enig willekeurig tijdstip, voor of na de handeling of het verzuim begaan werd. Hierbij zal een zwaardere straf worden opgelegd dan die, welke ten tijde van het begaan van het strafbare feit van toepassing was.

Artikel 12
Men zal onderworpen worden aan willekeurige inmenging in zijn persoonlijke aangelegenheden, in zijn gezin, zijn tehuis of zijn briefwisseling, en genieten van de aantasting van zijn eer en goede naam. Op een dergelijke inmenging of aantasting heeft een ieder recht volgens de wet.

Artikel 13
1-Een ieder heeft het recht zich vrijelijk te verplaatsen en te vertoeven binnen de grenzen van elke Staat indien men geen verbod krijgt en tol betaalt

2-Een ieder heeft het recht welk land ook, met inbegrip van het zijne, te verlaten en naar zijn land terug te keren als men maar niet terugkomt.

Artikel 14
1-Een ieder heeft het recht om in andere landen asiel te zoeken en te genieten tegen vervolging behalve als het Europese landen zijn.

2-Op dit recht kan enkel beroep gedaan worden ingeval het strafvervolgingen betreft wegens misdrijven van niet-politieke aard of handelingen in strijd met de doeleinden en beginselen van de Verenigde Naties.

Artikel 15
1-Men heeft geen recht op de nationaliteit.

2-Men mag lukraak de nationaliteit afnemen en enkel iets veranderen na veel toestemming

Artikel 16
1-Met enige beperking op grond van ras, nationaliteit of godsdienst, hebben mannen en vrouwen van huwbare leeftijd geen recht om te huwen en een gezin te stichten. Zij hebben ongelijke rechten wat het huwelijk betreft, tijdens het huwelijk en bij de ontbinding er van.

2-Een huwelijk kan maar worden gesloten met de vrije en volledige toestemming van de Burgemeester en niemand anders.

3-Het gezin is de natuurlijke en fundamentele-eenheid van de maatschappij en heeft recht op afkeur en vervolging door de maatschappij en de Staat.

Artikel 17
1-Sommige hebben recht op eigendom, hetzij alleen, hetzij tezamen met anderen.

2-Anderen mogen willekeurig van hun eigendom worden beroofd.

Artikel 18
Men heeft geen recht op vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst; dit verbod omvat tevens de vrijheid om van godsdienst of overtuiging te veranderen, alsmede de vrijheid hetzij alleen, hetzij met anderen zowel in het openbaar als in zijn particuliere leven zijn godsdienst of overtuiging te belijden door het onderwijzen ervan, door de praktische toepassing, door eredienst en de inachtneming van de geboden en voorschriften. Dit veroorzaakt immers overlast en is tegen de reglementen

Artikel 19
Men heeft recht op vrijheid van racisme en uiting van haat. Dit recht omvat de vrijheid om zonder inmenging een haat te koesteren en om door alle middelen en ongeacht grenzen mensen in een te kloppen en anders sinds te handelen

Artikel 20
1-Men heeft geen recht op vrijheid van vreedzame vereniging en vergadering.

2-Men moet de juiste partij kaart hebben of men mag niet eens werken.

Artikel 21
1-Enkel de elite en bij voorkeur mannen hebben het recht om deel te nemen aan het bestuur van zijn land, onrechtstreeks of door middel van gedwongen gekozen vertegenwoordigers.

2-Een ieder heeft het recht om op voet van gelijkheid te worden toegelaten tot de overheidsdiensten van zijn land.

3-De wil van het volk zal genegeerd worden door de Regering; die wil zal niet tot uiting komen in
periodieke en eerlijke verkiezingen, die gehouden zullen worden krachtens algemeen en gelijkwaardig kiesrecht en bij geheime stemmingen of volgens een procedure, die evenzeer de vrijheid van stemmen verzekert. Dit levert toch maar onjuiste resultaten op.

Artikel 22
Men heeft als lid van de gemeenschap geen recht opmaatschappelijke zekerheid en moet er wel voor betalen, als middel van nationale inspanning en internationale oorlog, en overeenkomstig de organisatie en de hulpbronnen van andere Staten, de economische, sociale en culturele rechten, die onmisbaar zijn voor zijn waardigheid en voor de vrije ontplooiing van zijn persoonlijkheid, verwezenlijkt worden.

Artikel 23
1-Men heeft geen recht op arbeid enkel de plicht voor slavendienst, op keuze van een beperkt beroep, op onrechtmatige en ongunstige arbeidsvoorwaarden en op geen enkele bescherming tegen werkloosheid.

2-Men heeft met enige achterstelling, heeft recht op verschillende lonen voor gelijke arbeid.

3-Een ieder, die arbeid verricht, heeft geen recht op een rechtvaardige en gunstige beloning, en mag hopen dat hij en zijn gezin een menswaardig bestaan krijgt na overlijden. Deze beloning zal vooral gebruikt worden om de schatkist te spijzen

4-Men heeft geen recht om vakverenigingen op te richten maar mag wel aan sluiten bij een bestaande ter bescherming van de staatsbelangen.

Artikel 24
Men heeft geen recht op rust en op eigen vrije tijd, metinbegrip van onredelijke arbeidstijden, en op periodieke vakanties zonder loon.

Artikel 25
1-De staats-leiders hebben recht op een levensstandaard, die hoog genoeg is voor de gezondheid en het welzijn van zichzelf en zijn gezin, waaronder begrepen voeding, kleding, huisvesting en
geneeskundige verzorging en de noodzakelijke sociale diensten, alsmede het recht op voorziening in geval van werkloosheid, ziekte, invaliditeit, overlijden van de echtgenoot, ouderdom of een ander gemis aan bestaansmiddelen, ontstaan ten gevolge van omstandigheden onafhankelijk van zijn wil.

2-Moeder en kind Zijn vogelvrij net zoals andere criminelen

Artikel 26
1-Men heeft soms recht op onderwijs; het onderwijs zal te betalen zijn, althans wat het lager en begin-onderwijs en andere betreft. Het lager onderwijs zal verplicht zijn. Ambachtsonderwijs en beroeps-opleidingen zullen enkel beschikbaar worden gesteld aan wie braaf luistert. Hoger onderwijs zal gelijkelijk openstaan voor een ieder, die daartoe het geld heeft.

2-Het onderwijs zal gericht zijn op het volle slaafs maken van de menselijke persoonlijkheid en op het wegwerken van de eerbied voor de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. Het zal het onbegrip, de onverdraagzaamheid en de vijandschap onder alle naties, rassen of godsdienstige groepen bevorderen en het zal de werkzaamheden van de Verenigde Staten voor de handhaving van de vrede steunen.

3-Aan de staat komt in de eerste plaats het recht toe om de soort van opvoeding en onderwijs te kiezen, welke aan kinderen niet zal worden gegeven.

Artikel 27
1-Sommige hebben het recht om vrijelijk deel te nemen aan het culturele leven van de gemeenschap, om te genieten van kunst en om deel te hebben aan wetenschappelijke vooruitgang en de vruchten daarvan. De rest moet voor hen hierin voorzien.

2-De firma heeft recht op de bescherming van de geestelijke en materiële belangen, voortspruitende uit een wetenschappelijk letterkundig of artistiek werk, dat de Slaaf heeft voortgebracht.

Artikel 28
Er bestaat een maatschappelijke en internationale orde, dat de rechten en plichten, in deze Verklaring genoemd, ten volle verwezenlijken.

Artikel 29
1-Men heeft vooral plichten jegens de gemeenschap, zonder vrije en volledige ontplooiing van zijn persoonlijkheid toe te laten.

2-In de uitoefening van zijn rechten en vrijheden zal men soms onderworpen zijn aan die beperkingen, welke bij de wet zijn vastgesteld en wel ter verzekering van de onmisbare rijkdom en macht zijn en om te voldoen aan de ongerechtvaardigde eisen van valse moraliteit, de openbare orde en het welzijn van sommige in een democratische gemeenschap.

3-die rechten en vrijheden mogen in geen geval worden uitgeoefend in strijd met de doeleinden en beginselen van de Verenigde Staten.

Artikel 30
Geen bepaling in die Verklaring zal zodanig mogen worden uitgelegd, dat welke Staat, groep of persoon dan ook, daarin enig recht kan ontlenen om iets te ondernemen of handelingen van welke aard ook te verrichten, die vernietiging van een van de rechten en vrijheden, in die Verklaring genoemd, ten doel hebben.

Koopkracht & Roken

De koopkracht is gedaald en degene die dat niet weet is doof, blind, debiel of woont ergens op een onbewoond eiland. Dagelijks wordt dit feit op onze neus gedrukt via de media, drukkingsgroepen, betogingen én de taal van onze eigen geldbeugel.

Anderzijds is er het rookverbod én de prijs van de sigaretten. De roker is een paria geworden met een sociaal leven dat zich grotendeels afspeelt rond de asbak, net voor de deur van een eetgelegenheid.

Met de huidige prijs van de sigaretten kan het niet anders of de roker moet ook nog eens stinkend rijk zijn, of om het in populaire termen te zeggen, over een enorme koopkracht beschikken.

Wat heeft het ene nu met het andere te maken? Wel, iets dat ik gisteren toevallig zag vanuit m'n venster en mij terugbracht naar de tijd toen ik 12 jaar oud was.

In de Steenhouwersvest zag ik een ongeveer 30 jaar oude man traag door de straat bewegen, zich af en toe bukkend en iets oprapend om onmiddellijk nadien weer iets weg te werpen. Dit wekte zodanig mijn nieuwsgierigheid op dat ik hem in de gaten bleef houden tot ik wist waar hij eigenlijk mee bezig was.

Wat bleek? Deze man was sigarettenpeuken aan het verzamelen. Hij raapte de peuk op, ontdeed die van de filter en het vloeitje en stak de tabak in een plastic zakje. Op die manier trachtte hij zijn tabakzak terug te vullen om toch maar aan zijn rokersbehoefte te kunnen voldoen.

Dit deden wij 45 jaar geleden op den buiten als kinderen: peuken zoeken om er nadien een nieuwe sigaret van te rollen en ons ziek te roken, maar... ik dacht dat dit reeds lang uit de wereld was. Of, hoe armoede brandend actueel kan zijn.

Open brief aan "Den Patrick"

Geachte burgemeester, geachte schepenen van de stad Antwerpen,

Ik werk al langer voor 't stad dan ik me kan herinneren. Ik voel me in mijn job als een radertje dat deel uitmaakt van een groot en schoon geheel. Tot heel recent was dat een prettig gevoel. De zwarte jaren van Antwerpen lagen stilaan achter ons, een reeks positieve acties brachten een stedelijke dynamiek tot leven waarbinnen het aangenaam en met veel overtuiging werken was.Tot op heden dus.

Want ik moet jullie iets bekennen: ik worstel de laatste tijd met een knoert van een dilemma. Kan ik nog werken voor een stad waarvan de politieke leiders toegeven vragen te hebben bij de geplande Oosterweelverbinding ('Als ik toen had geweten wat ik nu weet...', dixit schepen Van Campenhout), maar die vragen niet openlijk durven stellen? Of eenvoudigweg het project eerlijk op zijn merites durven beoordelen, inclusief alle nieuwe, alarmerende gegevens die de laatste weken en maanden opduiken? Kan ik nog werken voor een stad waarvan de burgemeester cynisch en ijselijk koud durft te poneren 'walk and don't look back'? Zo'n manifest kortzichtige houding, die haven en economie letterlijk torenhoog boven de gezondheid van mensen, van de stad en van het milieu plaatst: zo'n houding is toch niet stralend? Toch niet van A?De trots die ik tot voor kort ervoer in de uitoefening van mijn job, deelde ik met veel van mijn collega's. Het ongenoegen over de Lange Wapper momenteel evenzeer. In individuele gesprekken met collega's uit verscheidene diensten en districten komt de verontwaardiging keer op keer naar boven. Is dit de stad waarvoor wij werken? Welke vriendschapsband tussen politiek en beton maakt het jullie onmogelijk om, zoals voorheen, het belang van onze stralende A centraal te plaatsen? Wat houdt jullie eigenlijk tegen om elk afzonderlijk, individueel een standpunt in te nemen tegen deze vergissing van de eeuw?

Een trouwe stadsambtenaar

Jaarlijks verlof

Stad Antwerpen toont weinig respect voor zijn brandweerkorps

Als er één stadsdienst is waar men terecht trots op kan en mag zijn is het het stedelijk brandweerkorps. Ondanks de verhalen over de hectoliters bier die deze mannen en vrouwen naar binnen kunnen werken voeren zij een zéér zware job uit en verdienen zij onze waardering.

Een waardering die ze op 't schoon verdiep niet naar behoren krijgen, want de Antwerpse spuitgasten moeten tot hun zestigste aan de slag blijven. Maar de stad kan hen vroeger op rust sturen, al vanaf 56jaar met het zogenaamd Verlof Voorafgaand het Pensioen. Tot twee jaar geleden hadden de Antwerpse brandweermannen dat en mochten ze opstappen vanaf 58 jaar. Maar het stadsbestuur verlengde deze maatregel niet.

Daarnaast is Antwerpen de enige brandweerdienst die géén zaterdagvergoeding betaalt. Verscheidene jongeren stapten al over naar de Brusselse brandweer, omdat ze daar maar liefst 200euro per maand meer verdienen. En wat zegt hun korpschef? 'De zaterdagvergoeding komt er niet', zei korpschef Addiers. 'De stad maakt geen financiële middelen vrij.'

En voor het pensioen op 56 jaar heeft de stad ook geen geld.

Ik vraag me af wat de stad wel doet met die 8% gemeentebelastingen, de taks op bedrijfsruimten, de terrassentaks, het parkeergeld, en noem maar op. Ge maakt mij toch niet wijs dat al die inkomsten naar het loon gaan van de Directeur Veiligheid? Kwatongen vertellen daar twee zaken over:

1. Dat het een dikbetaalde job is.

2. Dat het voorbehouden is voor afgedankte lieven van plaatselijke hoogwaardigheidsbekleders.

Ja, als dat tweede punt waar is, mag het een euroken kosten, en een ex-lief is een ex-lief, daar kan geen brandweerman tegen op.

Een blauwe tornado

Ik erger me al jaren bont en blauw aan het klungelen van de Antwerpse politici. En ik bedoel echt álle Antwerpse politici - de Bruine Bruggeling en zijn Vlaamsche achterban, Maria (Mieke) Volvo en haar Pseudo-groentjes, Patje (Poetin) de Reclameman, en ga zo maar door. Deze stad is de afgelopen twintig jaar nog erger in twee kampen verdeeld geraakt dan de Verenigde Staten onder Bush.

Aan de ene kant heb je de “have’s” die lustig rood of groen stemmen - als hun gepriviligeerde buurten (Zurenborg en ‘t Zuid) door het Schoon Verdiep maar in de watten worden gelegd. Aan de andere kant heb je de “have-not’s” - nationaal-socialisten en oud-socialisten die radeloos bruin stemmen en daardoor niet meer meetellen. De goede buurten krijgen een mooi museumplein of een sterrenhemelplein.

De buurten van de losers overlast, ga maar eens een kijkje nemen op de Seefhoek.

De heren en dames van de Cogels Osylei zijn met de tgv een uurtje eerder in Parijs - maar de tunnel van die tgv komt natuurlijk niet in hun straat boven de grond.De monsteroverwinning van de Antwerpse Poetin - te danken aan zijn ongelooflijk demagogische verkiezingscampagne “ik of de nazi” of nog realistischer " Allochtonen, stem voor mij, ik zorg voor jullie" - zal later een ramp blijken te zijn voor de democratie in Antwerpen.

Iedereen die de interne keuken van het Antwerps stadsbestuur kent, weet dat daar alleen maar wordt gedacht in termen van “op welke manier komen we het beste over in de media”. Voor de rest is het stadsbestuur een klucht. De "Klucht van de brave moordenaar", zeker voor de Antwerpenaren. Bang voor open debatten, bang voor negatieve publiciteit, bang voor kritische kiezers. In een stad waarin je nog alleen kunt kiezen tussen Reclameman en Winterman is geen plaats meer voor echte democratie. We zullen die stap voor stap terug moeten veroveren - de democratie. De kiezers van het Vlaams belang zouden eindelijk eens moeten inzien dat hun stemgedrag tegen hun eigen belangen ingaat. En de kiezers van Patje Poetin zouden eindelijk eens moeten inzien dat er naast hun Modemuseum en hun Zuiderzinnen ongelooflijk veel lelijkheid en radeloze ellende in hun “koeken”stad woont. Dat los je niet zomaar even op met een multicultureel eetmarktje of een parkje vol dunne boompjes, of erger nog, het diversiteitsbeleid van Moslima De Coninck. De bange schijnvrede van de Pax Patricka moet plaatsruimen voor verzet. Guerilla. De straat is van iedereen. En iedereen van de straat tegen het Schoon Verdiep. Voor echte democratie. Buiten alle politieke partijen om.

Laten we maar eens beginnen met de strijd tegen dat misdadig, broodrovend project tegen de Antwepse Horeca (of het terrassenbeleid van Boer Voorhamme). Dat mag, moet, zeker in een toeristische trekpleister als Antwerpen veranderen. Nu. En het Zeemanshuis mag niet worden afgebroken. Nooit. En dan gaat de bal aan het rollen.

En misschien waait er in deze stad bij de volgende verkiezingen eindelijk een nieuwe wind. Niet bruin of zwart of groen of geel of oranje. Een frisse wind, misschien een blauwe tornado, met oog voor het toerisme, de horeca, de plaatselijke middenstand, zonder een overdaad aan nacht- en belwinkels, zonder louche VZW's, met levende, propere winkelstraten, kortom, met leefbaarheid in Antwerpen, waar de Antwerpenaar zich thuis voelt.

Plaats eindelijk eens de "A" van Antwerpen positief op de wereldkaart!

Het verschil tussen een boer en een salonsocialist

Toen ik vanavond in het VTM-journaal Robert Voorhamme bezig hoorde, was ik ervan overtuigd dat die mens in gans zijn leven nog geen minuut mediatraining gevolgd heeft. Diplomatie is blijkbaar niet zijn sterkste kant, maar dat heeft hij blijkbaar van de plaatselijke oppergod Patrick Janssens geleerd.

Het is natuurlijk mogelijk dat beide heren véél slimmer zijn dan ik, of althans trachten om zich slimmer voor te doen, maar ik miste in dat VTM-nieuws het vuur van de echte socialist, ten tijde van de verkiezingen in de periode van priester DAENS. Toen kwamen de socialistische mandatarissen met veel zwier het werkmanscafé binnen en riepen ze: “Tourné général! Stem voor de socialisten!!” En wat doen die Antwerpse salonsocialisten? Die maken de café’s kapot.

Pas op, in hun beleidsnota straffe uitspraken over de horeca in het historische centrum, maar eens ze gesetteld zitten kennen ze de teksten van hun eigen terrassenreglement niet meer. Ineens moet er aan alle kanten een vrije ruimte van 3,50 meter zijn, wat nergens in het reglement vermeld is en moet dit gebeuren binnen de 14 dagen.

Boer Voorhamme wist het in het journaal zo diplomatisch te verkondigen, nietwaar? “Voor het zelfde geld moeten ze zich onmiddellijk in orde stellen!!!”

Beste salonsocialist, alleen om U een plezier te doen publiceer ik hieronder de integrale tekst van het terrassenreglement, zo kan U zelf eens lezen of u al dan niet gelijk hebt.

HOOFDSTUK I: DEFINITIES
Artikel 1
Voor de toepassing van dit reglement wordt verstaan onder:
· openbaar domein: de ruimte buiten de particuliere percelen, meestal voorbij de rooilijn van een kavel. Het zijn de onroerende goederen die zonder onderscheid tot het gebruik van allen bestemd zijn. Iedereen kan er gebruik van maken mits hij/zij de bestemming ervan in acht neemt en zich gedraagt naar de bepalingen die het collectief gebruik ervan regelen.
· openbare weg: de openbare weg, te weten de wegen en pleinen die openstaan voor verkeer, hetzij voetgangersverkeer of ander verkeer.
· horecaterras: deel van de openbare weg dat privatief in gebruik wordt genomen door een horecazaak om dranken en voedingswaren voor directe consumptie te koop aan te bieden. Verder spreken we over “terras” in plaats van “horecaterras”.
· horecazaak: elke horeca-uitbating zoals gedefinieerd onder de NACE-BEL code 55 en 56 en handelszaken die in het bezit zijn van de nodige vergunningen om dranken en voedingswaren te laten nuttigen.
· NACE-BEL: de door het Nationaal Instituut van Statistiek vastgelegde lijst met codes waarin alle economische activiteiten gecatalogeerd worden.
· exploitant: de natuurlijke persoon of rechtspersoon voor wiens rekening en risico de inrichting wordt gedreven.
· gevelterras: terras dat is opgesteld direct aansluitend aan de gevel van de horecazaak.
· eilandterras: terras dat niet tegen de gevel van een horecazaak is gesitueerd maar in de onmiddellijke nabijheid van de horecazaak. Tussen gevel en terras is steeds verkeer mogelijk.
· open terras: een terras dat minimum bestaat uit losse tafels en/of stoelen, maar dat mogelijk ook terrasschermen, parasols, … bevat, voor zover deze elementen eenvoudig weg te nemen zijn en deze constructief geen geheel vormen.
· gesloten terras: een terras met overdekte constructie waarvan de terraselementen tot één constructief geheel zijn samengevoegd, dat als uitbreiding van de aanpalende horecazaak dient, al dan niet met verhoogde vloer, en dat volledig afgesloten kan worden.
· reclame: elke mededeling die rechtstreeks of onrechtstreeks ten doel heeft de verkoop van producten of diensten te bevorderen met inbegrip van onroerende goederen, rechten en verplichtingen, ongeacht de plaats of de aangewende communicatiemogelijkheden.
· logo: figuur of tekst, dienend als herkenningsteken voor de handelszaak of dienstverlenend bedrijf.
· zomerperiode: de periode voor open terrassen die loopt van 1 maart tot en met 31 oktober.
· winterperiode: de periode voor open terrassen die loopt van 1 november tot en met 28 (of 29) februari.
· terrasscherm: verticale constructie of wand die bescherming moet bieden tegen wind, lawaai en dergelijke, die een open terras afbakent.
· parasol: opvouwbare, los op de grond staande constructie op één steun die bescherming tegen zon en regen biedt.
· zonnetent: een oprolbaar scherm boven raam- en/of deuropeningen dat bescherming biedt tegen zon en regen, al dan niet over de volledige breedte van de gevel, zonder steunpunt op de grond.
· terrasvloer: boven op de grond aangebrachte, beloopbare bedekking of constructie.
· CHE-gebied: gebied met een culturele, historische en/of esthetische waarde.
· sanctionerend ambtenaar: de ambtenaar zoals bepaald in artikel 119 bis van de nieuwe gemeentewet.
· obstakelvrije doorgang: het gedeelte van de openbare weg dat hoofdzakelijk gebruikt wordt voor voetgangersverkeer (waaronder ook rolstoelgebruikers) en dat obstakelvrij moet zijn in één vloeiende lijn.
· stoelen: zitmeubel voor maximum drie personen.
· terraszone: zie art. 20: als de toegestane oppervlakte van het terras.
· sandwichbord: tijdelijke reclame die wordt geplaatst door middel van het aan elkaar bevestigen van twee (veelal kartonnen) borden.

HOOFDSTUK II: TOEPASSINGSGEBIED
Artikel 2
Zonder schriftelijke en voorafgaande vergunning van de burgemeester, die deze altijd kan herroepen, is het verboden de openbare weg privatief te gebruiken.
Het terras mag niet op de openbare weg worden uitgestald wanneer de vergunning nog niet is verleend en kan steeds ambtshalve op bevel van de politie verwijderd worden.
Artikel 3
Dit politiereglement is van toepassing op het volledige grondgebied van de stad Antwerpen.
Artikel 4
Het reglement is toepasbaar op open terrassen kleiner dan of gelijk aan 100 m² op het openbaar domein.
Een open terras kleiner of gelijk aan 100m² valt onder de toepassing van dit politiereglement en moet aangevraagd worden met een aanvraag voor terrasvergunning.
Artikel 5
De toepassing van het huidig politiereglement staat de toepassing van andere en/of hogere reglementering die verplichtingen en rechten in het leven roepen in hoofde van de exploitant niet in de weg, zoals het stedelijk belastingreglement “belasting op de uitstallingen op de openbare weg”.
De betaling van de belasting ontslaat de geregistreerde uitbater niet van de verplichting om een terrasvergunning aan te vragen.
Voor zover het huidig reglement hiervan niet afwijkt, zijn de bepalingen van de code van gemeentelijke politiereglementen onverminderd van toepassing.
HOOFDSTUK III: DE AANVRAAG TOT VERGUNNING
3.1 INHOUD VAN DE VERGUNNINGSAANVRAAG
Artikel 6
De aanvraag wordt ingediend bij de burgemeester.
Het dossier van een terrasvergunning is samengesteld uit:
Een aanvraagformulier.
Een plattegrondtekening van de bestaande toestand van het straat- of pleindeel waar het gewenste terras wordt ingericht. Op deze bestaande toestand wordt aangegeven waar het gewenste terras wordt ingericht.
Door het aanbrengen van voldoende meetlijnen zal uit deze tekening duidelijk blijken:
1.
a. de straatbreedte en de breedte van het voetpad.
b. De juiste inplanting van het gewenste terras t.o.v. de bebouwing in de omgeving en meer bepaald t.o.v. de horecazaak waarvoor het terras aangevraagd wordt.
c. De juiste inplanting van alle obstakels in de omgeving van 10 m rond het terras, zoals daar zijn: bomen en boomkransen, verkeerspalen en -lichten, parkeermeters, bestaand straatmeubilair zoals banken bloembakken, telefooncellen.
d. Alle putdeksels voor nutsvoorzieningen die aanwezig zijn op het voetpad in de omgeving van 10 m rond het terras.
Minstens drie duidelijke kleurenfoto’s. Ieder van deze foto’s zal de plek van het terras weergeven. De eerste foto wordt getrokken loodrecht op de gevel van de horecazaak, de twee andere geven het voetpad aan: één naar links en één naar rechts.
De vergunningsaanvrager moet in zijn aanvraag duidelijk aangeven of hij of zij kiest voor een zonnetent en/of terrasschermen.
3.2 KENMERKEN VAN DE VERGUNNING
Artikel 7
De terrasvergunning wordt verleend aan de exploitant van een horecazaak en
is strikt persoonlijk en plaatsgebonden. De vergunning is niet overdraagbaar aan derden.
Elke nieuwe exploitant moet bijgevolg een nieuwe aanvraag indienen.

De terrasvergunning vervalt van rechtswege :
bij de heraanleg van een straat of plein, van gevel tot gevel;
na een feitelijke onderbreking van de exploitatie van de horecazaak voor een periode van langer dan zes maanden.
Artikel 8
De vergunning is toepasbaar voor het ganse jaar. De vergunning kan andersluidende voorwaarden en oppervlakten bevatten voor een terras voor de zomerperiode en voor een terras voor de winterperiode.

HOOFDSTUK IV: DE VERGUNNINGSVOORWAARDEN
4.1 PLAATSING EN INRICHTING VAN HET TERRAS
4.1.1 INPLANTING
Artikel 9
In principe worden alleen gevel –of eilandterrassen toegestaan. De combinatie van gevel –en eilandterrassen is bij uitzondering mogelijk.
In principe kunnen alleen terrassen op het voetpad worden toegestaan. In uitzonderlijke gevallen is een terras op de rijweg mogelijk.
De combinatie van een terras op de rijweg en op het voetpad is verboden.
Inplantingsmogelijkheden - terrastypologieën

a Gevelterras
i open terras in een autovrije straat
ii open terras in een niet-autovrije straat
iii open terras met zonnetent
b Eilandterras
i open terras aan de voetpadrand
ii open terras op de rijweg/parkeerplaats
iii open terras op een plein

4.1.2 ADVIEZEN
Artikel 10
Ingevolge het advies van ondermeer politie, brandweer, dienst welstands - en monumentenzorg, onroerend erfgoed, dienst openbaar domein en hogere overheden kunnen in de vergunning voorwaarden en beperkingen worden opgelegd, of zelfs bepaalde vormen van inrichting worden geweigerd.
4.1.3 WEIGERINGEN
Artikel 11
De vergunning kan worden geweigerd om redenen van openbare veiligheid, rust, gezondheid, overlast en om redenen die te maken hebben met de ligging van het terras (CHE-gebied, beschermd stads - en/of dorpsgezicht, op de rijweg,…) en de aard van het pand (monument,…). De reden van weigering wordt steeds gemotiveerd in de beslissing.

Tegen de beslissing kan een beroep tot nietigverklaring worden ingesteld bij de Raad van State, binnen 60 dagen nadat belanghebbende kennis nam van de beslissing. De vormvoorschriften en termijnen worden bepaald door het meermaals gewijzigd besluit van de Regent van 23 augustus 1948 tot regeling van de rechtspleging voor de afdeling Administratie van de Raad van State.
4.1.4 ALGEMENE BEPALINGEN
4.1.4.1 Afmetingen
Artikel 12
De toegelaten afmetingen worden bepaald in functie van de plaatselijke omstandigheden, zoals de openbare veiligheid, het voetgangersverkeer, de mogelijkheid voor stadsdiensten om de straat te reinigen en het straatbeeld.
Artikel 13
Iedere toegang naar woningen en kantoren e.d. die boven de horecazaak gelegen zijn, moet steeds over de volle lengte van deze toegang en over de volle diepte van het gevelterras vrij blijven. Het pand moet te allen tijde ongehinderd betreden kunnen worden.
Artikel 14
De terrasvergunning blijft beperkt tot het gedeelte van de openbare weg dat zich uitstrekt voor de horecazaak.
Artikel 15
Voorzieningen van openbaar nut, zoals hydranten, straatkolken, verlichtingsmasten en toegangen tot openbare nutsvoorzieningen moeten altijd vrij zijn en goed bereikbaar blijven. Met betrekking tot de hydranten moet erop gewezen worden dat brandweerslangen gekoppeld moeten kunnen worden aan de hydrant. Hiervoor moet de noodzakelijke ruimte beschikbaar zijn.
Artikel 16
Ten behoeve van het volume van het (voetgangers) verkeer zal er op het voetpad of op het plein minimum een obstakelvrije doorgang zijn met een breedte en hoogte die in de vergunning wordt vastgelegd in functie van het volume van het verkeer.
Deze obstakelvrije doorgang zal een vloeiende overgang hebben met de aangrenzende voetgangerszone.
Ze zal nooit minder bedragen dan 1m50.
Artikel 17
In het kader van de brandveiligheid dient een vrije zone van 4 m in de breedte en 4 m in de hoogte voorzien. Hierbij dienen op de kruispunten draaicirkels van 11m binnenstraal en 15 m buitenstraal gerespecteerd te worden voor zover fysisch mogelijk. De vrije zone dient gelegen tussen de 4 en 10 m van het gevelvlak. De maximale lengte van een open gevelterras wordt hierdoor herleid tot 10 m.
Op andere uitvalswegen (te bepalen door de brandweer) kan een vermindering van de doorgangsbreedte toegestaan worden onder volgende voorwaarden: bij open terrassen, met enkel losse tafels en stoelen, kan een vrije doorgang van 3 meter gedoogd worden.
Artikel 18
In straten waar geen voetpaden zijn afgebakend wordt de breedte theoretisch vastgelegd. De breedte wordt dan berekend in de veronderstelling dat in het midden van de straat een rijweg van 4 m gelegen is. Het theoretisch voetpad is dan: (straatbreedte – 4 m) / 2.
Artikel 19
De minimumdiepte van een terras is 1m. Een terras is enkel mogelijk indien er een minimum voetpadbreedte is van 2m50.
Artikel 20
Buiten de terraszone mag geen enkel element worden geplaatst of opgesteld.
4.1.4.2 Terrasinrichting

Als inrichting van een terras zijn toegelaten:
Artikel 21
Terrasmeubilair.
§1. Losstaande stoelen en/of tafels van een degelijke kwaliteit die eenvoudig en onmiddellijk wegneembaar en op te bergen zijn.
§2. Reclame op terrasmeubilair is niet toegelaten. Een klein logo van de uitbating is toegelaten, dat maximum 10 cm hoog mag zijn per object.
Artikel 22
Parasols.
§1. Deze mogen niet verankerd worden in de grond.
§2. Ze zullen in open stand nooit verder reiken dan de toegestane terraszone De obstakelvrije hoogte van 2m20 moet steeds gevrijwaard worden.
§3. De constructieve delen van de parasol moeten zich aan de onderzijde van het zeil bevinden.
§4. Het zeil van de parasols moet uitgevoerd worden in een geweven, brandvertragende stof en in één kleur en gelijk van oppervlak.
§5. Parasols zijn steeds reclamevrij. Uitzondering wordt gemaakt voor reclame of een logo op de neerhangende parasolboord die maximum 20 cm hoog mag zijn.
Artikel 23
Terrasschermen.
§1. De hoogte van de terrasschermen wordt beperkt tot maximum 1m60.
§2. De totale dikte tot maximum 8 cm.
§3. De terrasschermen zullen volledig doorzichtig zijn, met uitzondering van het onderste gedeelte van maximum 40 cm hoogte. De terrasschermen worden uitgevoerd in splintervrij glas.
§4. Reclamevoering en naamvoering is enkel toegelaten op de onderste zone van 40 cm.
§5. Tussen 2 aangrenzende terrassen mag maximum 1 terrasscherm of 1 rij terrasschermen worden geplaatst.
§6. De terrasschermen zullen zodanig uitgevoerd worden dat ze volledig stabiel zijn en geen gevaar betekenen voor de andere weggebruikers.
§7. Terrasschermen mogen niet verankerd worden in de grond. Een afwijking door de burgemeester is mogelijk.
Artikel 24
Plantenbakken.
§1. Plantenbakken zijn enkel toegelaten op voorwaarde dat zowel de bakken als de planten volledig gelegen zijn binnen de terraszone.
§2. De uitvoering van de bakken zal sober zijn en worden uitgevoerd in duurzame materialen. De totale hoogte van de bakken met planten moet beperkt blijven tot 1m.
§3. Reclame of een logo op plantenbakken is niet toegelaten.
§4. De voorzijde van de terraszone moet over zijn volledige lengte volledig toegankelijk zijn; aan deze zijde is bijgevolg geen rij plantenbakken toegestaan.
Artikel 25
Andere toelaatbare voorwerpen zijn:
§1. Menuborden en bestek - en bordenkastjes. Deze mogen enkel in combinatie met tafels en stoelen worden geplaatst.
§2. Deze voorzieningen zullen steeds stabiel binnen de toegestane terraszone aangebracht worden en moeten zo geplaatst worden dat de vloeiende doorgang binnen het terras niet gehinderd wordt.
§3. Ze zullen uitgevoerd worden in duurzame en kwaliteitsvolle materialen.
§4. Sandwichborden zijn niet toegelaten. Reclame op de menuborden is niet toegelaten, een klein logo van de uitbating is wel toegelaten.
§5. De hoogte van de menuborden is beperkt tot een hoogte van 1m20 en een breedte van 80 cm.
§6. De menuborden, beperkt tot maximum 2 per terraszone, moeten dezelfde afmetingen en vormgeving hebben binnen één terraszone.
Artikel 26
Verwarmingstoestellen.
§1. Verwarmingstoestellen moeten op een voldoende afstand van brandbare stoffen en materialen opgesteld staan of er zodanig van afgezonderd zijn dat brandgevaar of aanraking voorkomen wordt.
§2. De verwarmingstoestellen moeten stabiel binnen de terraszone opgesteld worden.
§3. Geldige keuringsattesten waaruit blijkt dat de verwarmingstoestellen goedgekeurd zijn door een onafhankelijk keuringsmechanisme moeten ten allen tijde voorgelegd kunnen worden.
§4. Kabels en andere nutsvoorzieningen mogen niet lopen op of over de openbare weg.
Artikel 27
Verlichtingstoestellen.
§1. De reikwijdte van de verlichting zal nooit verder dragen dan het eigen terras.
§2. Alle verlichtingen zullen naar beneden gericht zijn ten einde lichtvervuiling boven de horecazaak te vermijden.
§3. Kabels en andere nutsvoorzieningen mogen niet lopen op of over de openbare weg.

Zijn o.a. niet toegestaan als terrasinrichting:

Artikel 28
Het gebruik van alle vormen van audiotoestellen en visuele toestellen op terrassen.

Artikel 29
Tapinstallaties, braadspitten, barbecuestellen,... kortom alle installaties voor het bereiden van eten of schenken van dranken zijn niet toegelaten.

Artikel 30
Het plaatsen van vloeren is niet toegestaan. De burgemeester kan hiervoor een afwijking toestaan.

Artikel 31
Er mag geen verbinding gemaakt worden tussen het terrasscherm en de zonnetent of de parasol. De open ruimte mag niet worden opgevuld.

Artikel 32
Reclamevoering is enkel toegestaan zoals vermeld in dit reglement.

Bij de inrichting van een terras is het noodzakelijk te streven naar harmonie:

Artikel 33
Voor de leefbaarheid van het openbaar domein en de visuele rust moeten de vormgeving, de gebruikte materialen en de kleuren van de terrasinrichting steeds een eenheid vormen en passen in de omgeving en bij het pand.
4.1.5 BIJZONDERE BEPALINGEN
4.1.5.1 Gevelterras – open terras

Als bijlage 1 en 2 wordt een open gevelterras met haakse terrasschermen en de minimum obstakelvrije doorgang van 1m50 weergegeven.
Artikel 34
Terrasschermen.
§1. Terrasschermen mogen enkel geplaatst worden haaks op de gevel van de horecazaak, aan beide zijden van het terras, en ter afscheiding van de verplichte terrasvrije zone.
§2. De voorzijde van het terras moet over zijn volle lengte volledig toegankelijk zijn; aan deze zijde zijn bijgevolg geen terrasschermen toegelaten.
§3. De maximale diepte van de terrasschermen is beperkt tot 2m50. Een afwijking door de burgemeester is mogelijk.
4.1.5.2 Gevelterras – open terras met zonnetent

Als bijlage 3 wordt een open gevelterras met zonnetent en haakse terrasschermen weergegeven.

Artikel 35
Terrasschermen.
§1. Terrasschermen mogen enkel geplaatst worden haaks op de gevel van de horecazaak, aan beide zijden van het terras, en ter afscheiding van de verplichte terrasvrije zone.
§2. De voorzijde moet over zijn volle lengte volledig toegankelijk zijn; aan deze zijde zijn bijgevolg geen terrasschermen toegelaten.
§3. De maximale diepte van de terrasschermen is beperkt tot 2m50. Een afwijking door de burgemeester is mogelijk.
§4. Er mag geen verbinding gemaakt worden tussen het terrasscherm en de zonnetent. De open ruimte mag niet worden opgevuld.
Artikel 36
Zonnetent.
§1. Alleen een dakbedekking in de vorm van een zonnescherm in doek is toegelaten.
§2. Het laagste punt van de zonnetent bevindt zich op minstens 2m20 boven de begane grond.
§3. De maximale uitval van de zonnetent zal nooit verder reiken dan de toegestane terraszone.
§4. Zonnetenten zijn steeds reclamevrij. Uitzondering wordt gemaakt voor reclame of een logo op de neerhangende boord in doek die maximum 20 cm hoog mag zijn.
§5. De bergingskast van de zonnetent moet steeds een eenheid vormen met de gevel naar vormgeving, materiaal- en kleurgebruik. Hierbij is het niet aangewezen om PVC bergingskasten te plaatsen tegen de gevel.
§6. De maximale uitsprong van de bergingskast is beperkt tot 20 cm.
§7. De bergingskast moet tegen de gevel worden aangebracht. Bij het verwijderen moet de gevel hersteld worden in zijn oorspronkelijke staat.
Artikel 37
De dragende delen van de zonnetent.
§1. De constructieve delen moeten zich aan de onderzijde van het zeil bevinden. Constructies van het ophangtype en staanconstructies zijn bijgevolg niet toegelaten.

4.1.5.3 Eilandterras – open terras aan de voetpadrand

Als bijlage 4 wordt een open eilandterras aan de voetpadrand weergegeven.

Artikel 38
Inplanting.
§1. Tussen de voetpadrand en de terraszone moet er altijd een veiligheidszone van 50cm worden vrijgehouden.
Artikel 39
Terrasschermen.
§1. Er moet een terrasscherm geplaatst worden tussen de voetpadrand en de straatzijde uit veiligheidsoverwegingen. Een afwijking door de burgemeester is mogelijk.
§2. Aan beide zijden van het terras mogen er haaks op de straatzijde terrasschermen worden geplaatst ter afscheiding van de verplichte terrasvrije zone. Een afwijking door de burgemeester is mogelijk.
§3. De zijde langs het voetpad moet over zijn volle lengte volledig toegankelijk zijn; aan deze zijde zijn bijgevolg geen terrasschermen toegelaten.
§4 De diepte van de terrasschermen wordt bepaald in functie van de diepte van de vergunde terraszone.

4.1.5.4 Eilandterras – open terras op de rijweg/parkeerplaats

Als bijlage 5 wordt een open eilandterras op de parkeerstrook weergegeven.

Artikel 40
Inplanting.
§1. Er worden uit het oogpunt van veiligheid extra voorwaarden opgelegd.
§2. De diepte is afhankelijk van de parkeerwijze:
1m80 terrasdiepte (evenwijdig parkeren aan de voetpadrand).
5m terrasdiepte (haaks parkeren op de voetpadrand).
Artikel 41
Terrasschermen.
§1. De zijden op de rijweg/parkeerplaats van de vergunde terraszone moeten afgeboord worden met terrasschermen.
§2. De zijde langs het voetpad moet over zijn volle breedte volledig toegankelijk zijn; aan deze zijde zijn bijgevolg geen terrasschermen toegelaten.
Artikel 42
Houten terrasvloeren.
§1. De verhoogde houten terrasvloer wordt geplaatst op gelijke hoogte met het voetpad zodat er geen niveauverschil is.
§2. De terrasvloer zal nooit de afwatering van het trottoir belemmeren.
§3. Hydranten, straatkolken, verlichtingsmasten, toegangen tot openbare nutsvoorzieningen,… moeten altijd vrij zijn en goed bereikbaar blijven.
§4. Verankering in de grond is niet toegestaan.

4.4.5.5 Eilandterras – open terras op een plein

Artikel 43
Inplanting.
§1. In het verlengde van de gevel van de horecazaak.
§2. De diepte wordt bepaald in functie van de grootte van het plein.
§3. Er kunnen uit oogpunt van veiligheid extra voorwaarden worden opgelegd.
Artikel 44
Terrasschermen.
§1. Terrasschermen zijn niet toegelaten. Een afwijking door de burgemeester is mogelijk.

4.2 REINHEID EN ONDERHOUD VAN EEN TERRAS

Artikel 45
De opstelling van het terras is onderworpen aan volgende regeling:
§1. De exploitant heeft tussen 10 uur en 20 uur de volgende opstellingsopties voor zijn terras:
Bij gebruik van het terras: Openstallen zodat het terras toegankelijk is
Bij niet-gebruik van het terras: Openstallen maar verzekerd met een veiligheidsdraad of kabel zodat het terras niet toegankelijk is
§2. De exploitant heeft tussen 20 uur en 10 uur de volgende opstellingsopties voor zijn terras:
Bij gebruik van het terras: Openstallen zodat het terras toegankelijk is
Bij niet-gebruik van het terras: Openstallen maar verzekerd met een veiligheidsdraad of kabel zodat het terras niet toegankelijk is of opgestapeld binnen de terraszone.
§3. Wanneer een terras gedurende meer dan 5 werkdagen niet gebruikt wordt, dient de exploitant het terras te verwijderen van de openbare weg en het op te bergen op privaat terrein.

Artikel 46
De uitbating van een terras mag de omgeving niet vervuilen. De exploitant is verantwoordelijk voor goed onderhoud van het terras en zijn onmiddellijke omgeving.

Artikel 47
De exploitant is verplicht de onmiddellijke omgeving van zijn terras rein te houden. De afvalstoffen moeten in reglementaire recipiënten bij de bedrijfsafvalinzameling worden aangeboden.

Artikel 48
De exploitant is aansprakelijk voor alle schade die veroorzaakt wordt door het rechtmatig en onrechtmatig gebruik van de vergunning. Hij is onder meer aansprakelijk voor de schade veroorzaakt door het plaatsen, de aanwezigheid of het wegnemen van het terras en al zijn onderdelen, en voor de vervuiling die de exploitatie van het terras veroorzaakt ter plaatse en in de onmiddellijke omgeving.
HOOFDSTUK V: TOEZICHT EN SANCTIES

Artikel 49
Elke verleende vergunning zal vergezeld zijn van een terraskaart. Deze terraskaart moet permanent op een zichtbare en van op de openbare weg leesbare wijze worden aangebracht.

De door de stad verleende vergunning met inbegrip van het plan moet in de zaak bewaard worden en op elk eerste verzoek van een bevoegde ambtenaar of van de politie voorgelegd kunnen worden.

Artikel 50
Tenzij een wet of een decreet andere strafbepalingen voorziet, wordt elke overtreding van dit politiereglement bestraft hetzij met:

- een administratieve geldboete, met een maximum van 250 euro, of
- met een administratieve schorsing of intrekking van de afgegeven vergunning, of
- met de tijdelijke of definitieve administratieve sluiting van het terras.

De administratieve geldboete wordt opgelegd door de sanctionerend ambtenaar.
De schorsing, intrekking of sluiting worden opgelegd door het college van burgemeester en schepenen.

Artikel 51
De burgemeester kan, telkens wanneer de openbare orde, gezondheid, veiligheid en rust in het gedrang komen, maatregelen bevelen om het gevaar te doen ophouden. De maatregel kan zelfs inhouden dat de vergunning wordt ingetrokken of gewijzigd. Aan dit bevel van de burgemeester moet gevolg worden gegeven binnen de termijn en op de wijze door de burgemeester bepaald, zonder recht op schadevergoeding.
Indien de exploitant het bevel van de burgemeester niet naleeft binnen de gestelde termijn kan de burgemeester van ambtswege op kosten en risico van de exploitant tot uitvoering laten overgaan.
Het niet naleven van het bevel van de burgemeester wordt bovendien bestraft met de in artikel 50 voorziene administratieve sancties.

Achmed Halal

Het Vlaams Belang waarschuwt ons vaderlijk voor de oprukkende halalproducten op de winkelrekken. Met de actie ’Consumenten tegen islamisering’ worden de klanten van de grote warenhuizen geïnformeerd. Dat vooral de grote ketens halalproducten aanbieden, baart muggenneuker Filip Dewinter zorgen.

Vanwaar komt die angst voor alles wat halal is? Ik nam zelf al eens de proef op de som. Zo at ik een stukje halalworst. Het was lekker pikant, net naar mijn smaak, dus best oké. Ik voelde niet de behoefte in mij opborrelen om mij vijf keer per dag met m'n schijter omhoog naar Mekka te richten. Ik stapte ook niet naar één van de talrijke kledingwinkels op de Turnhoutsebaan of in de Offerandestraat om een hoofddoek voor ons Rita te kopen. Een jaar geleden proefde ik eens van Mecca-cola. Ik was niet onder de indruk van de smaak. Geef mij maar de traditionele colamerken.

Het Vlaams Belang ziet vooral andere gevaren in het ruime aanbod van islamitische producten in de winkelrekken. Het zou wijzen op de radicalisering binnen de moslimgemeenschap. In het verleden liet de doorsnee moslim alleen het varkensvlees en de alcoholische dranken links liggen. De moslim zou nu volgens Dewinter strikter de islamitische voorschriften naleven. Daarna schakelt Dewinter over op de verdachtmaking. Hij stelt zich de vraag waar de opbrengst van deze producten naartoe gaat. Dat een worst voldoet aan de Saudische islamitische voorschriften, is voldoende om de link te leggen met het fundamentalisme. En wie verdient aan de Turkse koffie met een halal-label? Volgens de verpakking gaat een deel van de opbrengst naar een Vlaamse koffiebranderij in het Waasland. Daarnaast verwijst het Vlaams Belang naar de rituele slachtingen zonder verdoving van de dieren en de afwezigheid van Nederlandstalige productinformatie op de verpakking. Ondanks al deze elementen ligt tot grote verbazing van het Vlaams Belang de halalvoeding in de winkelrekken van de warenhuizen.

Maar is het wel zo verbazend dat steeds meer islamitische producten doorsijpelen in de grote warenhuizen? De moslimgemeenschap groeit sterk. Het aandeel allochtone Antwerpenaars stijgt jaarlijks. Sinds 2002 groeide het aantal inwoners van allochtone afkomst van 21,2 procent tot net geen 28 procent. Bijna één op de vijf Antwerpenaars is afkomstig van buiten de Europese Unie. 7,5 procent heeft Marokkaanse wortels en 2,5 procent is van Turkse afkomst. Vorig jaar lichtte Edwin Verdoolaege, wetenschappelijk medewerker van de Universiteit Gent, de Belgische bedrijven door met een Marokkaanse of Turkse eigenaar. Hij stelde vast dat de 2.707 bedrijven met Marokkaans-Belgische zaakvoerders goed zijn voor een omzet van ruim 1,2 miljard euro. België telt 2.400 bedrijven met een Turkse ondernemer. Zij zouden een omzet hebben van 900 miljoen euro. De meerderheid van deze zaken werkt met of levert halalproducten. De managers van de warenhuisketens beschikken over deze cijfers. Zij zien een nieuwe en vooral groeiende markt. Het is dan ook logisch dat ze daar een graantje van willen meepikken. Het maakt voor hen dan niet zo veel uit of dat graantje halal of koosjer is. Als deze producten over de toonbank blijven gaan, zullen ze die ook blijven aanbieden aan Mohamed, Rabbi Jakob en Tante Sabine.

Wat mij wel verschikkelijk stoort (maar daar zal De Winter dan misschien geen last van hebben) is dat die onnozelaars van Turken, telkens Turkye een voetbalmatch wint, de ganse stad op stelten zetten met hun getoeter. Om 00.30 uur slapen de meeste normale mensen!!!!! Vreet dus halalworsten zoveel je wilt, schakel voor mijn part over op varkenskoteletjes, maar STOP DAT NACHTELIJK GETOETER!!!!!!!!!!!!!!!

Kinderen onder de 12 dienen voor 12 in bed te liggen

Eigenlijk zou het de doodgewoonste zaak van de wereld moeten zijn dat kinderen onder de twaalf jaar in het holst van de nacht niet onbegeleid door de stad rondzwerven. Het zou verbazing moeten wekken dat een stad een reglement moet uitvaardigen om zo'n probleem aan te pakken. Het zou verbazing moeten wekken dat dit reglement daarna juridisch betwist wordt omdat het misschien met haken en ogen aan elkaar hangt.

De doodgewoonste zaak van de wereld is in België nog geen realiteit. De mogelijke problemen met het Turnhoutse reglement komen eigenlijk voort uit het falen van de wet op de jeugdbescherming van 1965. Deze wet dateert nog uit een monoculturele samenleving, toen drie vierde van de bevolking nog naar de mis ging, de culturen nog niet botsten en het gezag nog niet betwist werd.

Ze gaat uit van de totale onschuld van het kind, dat onstrafbaar is tot zijn achttiende.
Ondertussen is de wereld veranderd, maar de leeftijdsgrenzen uit de jeugdbeschermingswet van 1965 staan nog altijd pal overeind. "Kinderen" onder de achttien jaar kunnen in principe niet gestraft worden, laat staan "kinderen" onder de twaalf jaar. En in de praktijk wordt ook te weinig opgetreden tegen ouders die hun kinderen slecht opvoeden: er zijn nauwelijks ontzettingen uit de ouderlijke macht en ouders zijn niet meer de "baas" over hun kinderen, maar moeten ermee "onderhandelen".

Die kinderen zijn al veel vroeger volwassen en door de ongebreidelde consumptiemaatschappij ook veel vrijer. Dat leidt tot incidenten, maar de jeugdbeschermingswet kan niet straffen en de jeugdrechters zijn te betuttelend zowel tegenover de ouders als tegenover hun kinderen. Steden die met overlast geconfronteerd worden en die - zoals Turnhout - nog bereid zijn om hun verantwoordelijkheid op te nemen om in de toekomst erger te voorkomen, moeten zich dan in duizend en één juridische bochten wringen om toch maar een soort strafje te verzinnen. Deze situatie is juridisch ongelukkig, maar ook maatschappelijk ongezond. Het wordt tijd dat het parlement een wet maakt waardoor minderjarigen ook effectief gestraft kunnen worden.

Een lesje in communicatie

In de Sint-Jozefschool op de Luchtbal kijken vijfhonderd fysiek andersvalide kinderen en jonge volwassenen met angst en onzekerheid naar de toekomst. Boven hun hoofd verrijst straks het viaduct Lange Wapper, een onderdeel van de Oosterweelverbinding. Vrijdag gaan de scholieren actievoeren op de Grote Markt. Ze zijn terecht gealarmeerd door de discussies over het fijn stof dat op hen gaat neerdwarrelen, want een aantal van hen lijdt aan longaandoeningen die het ademen in de stad toch al niet eenvoudig maken. Dat wordt er met de Lange Wapper niet beter op.

Het merkwaardige is dat de BAM, de beheersmaatschappij die in opdracht van de Vlaamse overheid alle projecten van het Masterplan voor de mobiliteit coördineert, tot nu toe heeft gedaan alsof Sint-Jozef niet bestaat. De schooldirectie zegt dat ze herhaaldelijk heeft geprobeerd antwoord te krijgen op haar vele vragen, maar haar oproepen bleven zonder respons. En op de maquette van de Oosterweelverbinding, die de BAM sinds maandag in het Sint-Felixpakhuis presenteert, zijn gevoelige locaties zoals scholen niet te herkennen. Een raar verhaal? Het verbaast ons allang niet meer. De BAM vertoont al langer autistische trekken. Als er in het debat over het Masterplan in Antwerpen voor één stelling een breed maatschappelijk draagvlak bestaat, dan is het wel voor de vaststelling dat de communicatie absoluut niet deugt. Dat is bijzonder ergerlijk, omdat zo de indruk ontstaat dat er van alles is dat de burger niet mag weten. Het is ook verbazend, omdat de communicatie over het Masterplan elk jaar tussen anderhalf en drie miljoen euro kost. En ik gebruik het woord niet graag, maar het is wraakroepend, omdat de belastingbetaler dus miljoenen neertelt voor communicatie die door iedereen als non-communicatie wordt ervaren. Communicatie is meer dan alleen dure maquettes, brochures en beeldsimulaties maken. (Pikant detail: voor dat soort werk krijgt Groep C, het bureau van de fameuze Open Vld-strateeg Noël Slangen, elk jaar honderdduizenden euro.) Nee, communicatie is ook in contact treden met de burger, hem uitleggen waarom de Oosterweelverbinding nodig is, waarom is gekozen voor het bewuste tracé en welke de gevolgen zijn voor het leven in de stad. Communicatie is ook antwoorden op de talloze vragen. Dat doet de BAM niet. Maandag nog, tijdens de raadscommissie in Deurne, ergerde burgemeester Janssens zich mateloos aan BAM-baas Jan Van Rensbergen, die sommige vragen gewoon straal negeerde. Ook het stadsbestuur krijgt blijkbaar niet de antwoorden waar het recht op heeft. Zo kan het niet verder. Het grootste Antwerpse infrastructuurproject aller tijden kan niet worden uitgevoerd als er geen maatschappelijk draagvlak voor is. De Antwerpenaar laat zich geen jaren vol hinderlijke werkzaamheden door de strot rammen, als hij er niet van overtuigd raakt dat al die ellende leidt naar een betere stad. Zoals het nu evolueert, betalen de partijen van de meerderheid straks de prijs bij de verkiezingen. Het wordt tijd dat de Antwerpse ministers in de Vlaamse regering overgaan tot actie. De partijen van Kris Peeters (CD&V/N-VA), Dirk Van Mechelen (Open Vld) en Kathleen Van Brempt (sp.a/Vl.Pro) hebben de machine van het Masterplan in gang gezet, nu moeten ze er ook voor zorgen dat alle stappen in het proces correct verlopen. De voorbije week heeft pijnlijk duidelijk gemaakt dat er een serieuze kink in de kabel zit. Misschien moet voormalig mediaminister Dirk Van Mechelen zijn partijgenoot Slangen maar eens een lesje in communicatie leren.

Kerstmarktperikelen

De kogel is (bijna) door de kerk. Zowel de grote als de kleine ijspiste zouden op de Grote markt blijven, maar.... Het kerstdorp verhuist, hoe dan ook, naar het Steenplein. Dankzij de regeltantes op het Schoon verdiep en de "nieuwe Belgen" die de vorige kerst voor de nodige ambras hebben gezorgd gaat er terug een mooie Antwerpse traditie verloren.

Is het dan echt onmogelijk om het aantal zuip- en vreetkramen te verminderen en de politie doelgericht te laten optreden op de kerstmarkt?

Sommige schepenen in Antwerpen maken snoepreisjes naar Amerika om de Red Star Lines te promoten. Is het dan niet veel goedkoper om diezelfde schepenen eens naar de kerstmarkt in Brussel, Dendermonde, of, als het in het buitenland moet zijn, naar Keulen of Aken te sturen om hen te laten zien hoe het wel moet?

Multiculturele markten op het St-Jansplein en Antwerpen-Noord kan wel, maar een aloude traditie van een kerstmarkt kan blijkbaar niet. Is de "A" dan toch een "A" van armoede, arabieren, a-sociaal, allochtonen, anti-traditie, alshetmaaropbengt, enz...?

Probeer maar eens één zelfstandige een kraam te verhuren van méér dan 2.700,€ op een lokatie waar geen kat komt.

Dierenasielen en Els de Belder

In de dierenasielen te Kontich en Antwerpen spelen zich al jaren onaanvaardbare taferelen af. Al tientallen jaren worden de dieren op dieronwaardige wijze NIET verzorgd, dit door toedoen van de directrice en dierenartse die in beide asiels de plak zwaait: Els De Belder.
Het is onbegrijpelijk dat mensen die zichzelf een dierenvriend noemen zulke praktijken toepassen. Voor zowel de honden als de katten zou het leven een hel zijn in deze asielen.
Dieren die redelijk gezond binnenkomen in de dierenasiels van Els De Belder zouden alsmaar zieker worden, zie hier het voorbeeld van hond Thor en enkele lotgenoten….

Deze enkele foto’s zijn maar het topje van de ijsberg. Thor had een poot wonde. Hij kreeg geen verzorging. Na 5 dagen had hij van pijn zijn poot open geknaagd tot op het bot.Thor werd geeuthanaseert.

Verwaarlozen en laten sterven van katten,...
Deze 3 katten werden nooit verzorgd,en stierven uiteindelijk van ontbering,...

Nalatigheid......

Goedmenende verzorgers brengen in deze moeilijke omstandigheden toch nog een sprankeltje hoop voor de dieren. Ze doen wat ze kunnen maar worden niet gesteund door het falend en schandelijk beleid van de asielverantwoordelijken.
De dieren worden amper nagekeken en sterven vaak na een helse lijdensweg. Zieke dieren worden alsmaar zieker en krijgen geen verzorging.
Katten leven soms jarenlang in kooitjes waar ze zich enkel kunnen keren. Er is gewoonweg geen sterilisatie beleid.
Het asiel van Kontich is een schande voor alle organisaties die zoveel moeite doen om de dieren een tweede kans te geven. Alle dierenwelzijnsprotocollen worden er al jarenlang met de voeten geveegd.
Er kwamen verschillende klachten tegen beide dierenasiels.Alle instanties waren op de hoogte en hebben vaststellingen gedaan, maar de dieren bleven in de kou staan. Vele dieren hebben tijdens deze jarenlange bureaucratische procedures onnodig het leven gelaten.
De gepaste maatregelen moesten snel genomen worden. Het welzijn van de dieren moest eindelijk eens gerespecteerd worden. Van een asiel moet men kunnen verwachten dat ze een voorbeeldfunktie vervult.
Wij leven in 2008 en het is onwaarschijnlijk welke praktijken daar nog getolereerd worden.
Op 7 mei protesteerden verschillende dierenvrienden op de Antwerpse Groenplaats tegen het wanbeleid van Els de Belder.Die laatste stuurde naar de actie een deurwaarder om vast te laten stellen dat er laster en eerroof werd gepleegd aan het adres van haar instellingen……

Asiel Kontich gesloten.

Het dierenasiel Kontich werd gesloten op 19 mei. Het KMD Antwerpen stond onder inspectie. Dankzij petities (duizenden handtekeningen) zijn er verdere onderzoeken gedaan, waardoor de FOD maatregelen heeft genomen. Maar de dierenvrienden zijn niet helemaal tevreden: Momenteel mag Els De Belder voor de verwaarlozing van de dieren in de asielen gewoon werkzaam blijven. Zij EISEN een onpartijdig bestuur van buitenaf en een dierenarts waar de vrijwilligers van de asielen vertrouwen in hebben. Zij denken dat enkel op deze manier de wantoestanden echt zullen verdwijnen.

Dierenasiel Kontich terug open op 6 juni:

“ FOD Volksgezondheid liegt over het dierenasiel te Kontich en de Stad Antwerpen loopt hopeloos achter de feiten”.
De heropening van het dierenasiel te Kontich lokte de nodige reacties uit. Kamerlid Rob Van de Velde bond de kat de bel terug aan en staat versteld van de reacties van Dr Van Tilburgh van de FOD Volksgezondheid.
"Uit de reacties van Dr. Van Tilburgh van FOD Volksgezondheid valt duidelijk af te leiden dat het FOD Volksgezondheid vooral bezorgd is over de positie van Dr. De Belder en niet om de werking van het KMDA te Kontich en nog minder om het welzijn van de binnengebrachte dieren" stelt Kamerlid Rob Van de Velde. Het onder de mat schuiven van fotomateriaal en de vele klachten en getuigenissen doet velen de wenkbrauwen fronsen. Daarom publiceren wij nu en hier andermaal de foto's.
"En de FOD Volksgezondheid liegt daarenboven. Dr. Kurt Zaman, inspecteur dierenwelzijn en medewerker van Dr Van Tilburgh, is op vraag van de medewerkers van het asiel te Kontich meerdere malen rechtstreeks tussengekomen. Zaman heeft bijvoorbeeld Dr De Belder verplicht om de waakhond met het gezwel aan het achterste onmiddellijk te opereren, wat dan nog anderhalve week op zich heeft laten wachten." De verklaringen, foto's en tussenkomsten van FOD zelf, maken samen meer dan voldoende bewijsmateriaal uit om het asiel onmiddellijk te sluiten. Onbegrijpelijk dat dit dan ook niet gebeurt, vraagt Van de Velde zich af.
"Daarenboven bewijzen de afwijkende statistieken duidelijk dat de strategie van Dr De Belder er vooral op gericht was de dieren te laten creperen in plaats van ze te euthanaseren. In Kontich stierven 4x meer honden en 2x meer katten een natuurlijke dood in vergelijking met de 87 andere erkende asielcentra. Het is dan ook niet te verwonderen dat in vergelijking met de andere centra er zo weinig euthanasie gepleegd werd. Niet uit dierenliefde, maar uit pure gierigheid."
Deze week beraadde de Adviesraad Dierenwelzijn van de Stad Antwerpen zich over de beheersovereenkomst met KMDA. Hopelijk won daar het gezond verstand en wordt elke verdere cent subsidie aan KMDA geweigerd. Uit vertrouwelijke documenten van het stadsbestuur die Van de Velde kon inkijken blijkt dat ook de Stad niet vrij is van zonden. "De Stad wilde eerder in 2006 het contract openbreken en een stadscommissaris aanstellen, maar was te laat omdat het over een driejarig opzegbare overeenkomst gaat" zegt Van de Velde."Daarnaast heeft de Stad zich laten ringeloren door eind 2007 tweemaal 40.000 euro niet geoorloofde subsidies uit te betalen over de jaren 2006 en 2007. Contractueel had dit niet nodig geweest en bovendien wordt er geen enkele verantwoording aan KMDA gevraagd in verband met de aanwending van de subsidie. Om de hypocrisie compleet te maken heeft de stadsontvanger nu (in 2008) gevraagd om te onderhandelen met KMDA over welke verantwoordingsstukken voor de verkregen subsidie uit 2006 en 2007 moeten binnengebracht worden.

Lijkt dat niet erg op manipulatie?"

Uitspraak van Els de Belder:

Els De Belder (dierenarts en voorzitster van de Koninklijke Maatschappij voor Dierenbescherming van Antwerpen): "In de periode dat het snel donker wordt, september, oktober, bijvoorbeeld, komen veel dieren bij ons terecht. Mensen beseffen dan plots dat ze ook bij slecht weer en 's avonds de hond moeten uitlaten. Ook tijdens de zomervakantie worden er veel honden gevonden die aan een boom werden vastgebonden. Ongeveer 40 % van de gevonden dieren werden bewust achtergelaten, de andere 60 % zijn dieren die verloren gelopen zijn. Het aantal dieren dat wordt binnengebracht is de laatste jaren ook gedaald, van ongeveer 180 naar 40 per maand."

De dierendokter ziet de recente aantijgingen als een lastercampagne. “Er wordt mij onder meer kwalijk genomen dat onlangs een hond niet werd verzorgd. Maar de verantwoordelijk verzorger heeft het dier nooit ter verzorging aangeboden. Het beestje had zijn eigen geblesseerde poot tot op het bot afgekauwd. Ik geef toe dat het er niet goed uit zag, maar de betrokken verzorger werd dan ook ontslagen”, reageert ze. “Sindsdien gaat hij rondvertellen dat de dieren hier niet worden verzorgd. Zo gaat het hier al jaren. Telkens er iemand ontslagen wordt, springt een aantal andere ex-werknemers mee op de kar. Dierenwelzijn is hier inderdaad geweest. Maar ze vinden niets. En ik nodig iedereen uit om eens te komen kijken. Dat lijkt me de meest objectieve manier om te oordelen.”

Hypocritie of dierenliefde??? Vel zelf uw oordeel. Ik walg er van!!!!!!!!!!!

Informatiecampagne Oosterweelverbinding

Vanaf 17 juni kan men terecht in het Stadsarchief om de maquette van de Lange Wapper te gaan bewonderen. Iedereen is het er over eens dat dit bouwwerk één van de belangrijkste en duurste ingrepen in Antwerpen is. Het bepaalt de toekomst en het beeld van A voor de komende 50 jaar. De ‘informatiecampagne’ naar de bevolking van A en haar regio komt vanaf dinsdag op gang. Maar eerst de feiten.

De informatietentoonstelling lange Wapper in het stadsarchief start op dinsdag 17 juni en eindigt op 28 juni: twee weken. Zondag en maandag zijn sluitingsdagen. Openingsuren: van dinsdag tot zaterdag: van 13 uur tot 17 uur (4 uur), Op woensdag tot 20 uur (of 7 uur). In de zomermaanden zal men op specifieke dagen de tentoonstelling kunnen bezoeken.
Welgeteld 10 dagen is de tentoonstelling te bezichtigen: 8 dagen aan 4 uur, 2 dagen aan 7 uur = 46 uur, minder dan 2 dagen, of nauwelijks 6 werkdagen.
De toegangsuren zijn zo gekaderd dat een hele groep van mensen al uitgesloten is: van 13 tot 17 uur. . De werkende kan louter in de vrije tijd op woensdagavond of op zaterdag de tentoonstelling bezoeken: 2 x 3 uur en 2 X 4 uur: of 14 uur. Werkenden worden quasi uitgesloten. De leeszaal van het Stadsarchief is nochtans tijdens de week van 8u30 tot 16u30 toegankelijk, dus ook tijdens de lunchpauze.
De periode van de tentoonstelling: de tentoonstelling valt pal in de examenperiode en eindigt wanneer de voorbereidingen voor de vakantie de aandacht genieten. (Mondige) studenten en jongeren worden quasi uitgesloten. Op Zaterdag 28 juni zullen ouders die op vakantie gaan wel andere zorgen aan het hoofd hebben.
A heeft ca. 470.000 bewoners. Indien nog maar 10% van de bevolking de tentoonstelling wenst te bezoeken komt men uit op 1.000 bezoekers per uur. (Enkel het Louvremuseum met haar honderden zalen kan dat aan)
De kostprijs van de informatietentoonstelling is miniem. De grootste post zullen de advertenties zijn om aan te kondigen dat er korte duur tentoonstelling is. Een tweetal bewakers kost het project maximaal bruto 5.000 EURO, want opgeteld, slechts een loon van een halve maand. Het communicatiebudget van de Lange Wapper is nochtans, als we de media mogen geloven, ca 2.000.000 EURO.
Geen misverstanden mogelijk: een communicatie naar zo weinig mogelijk burgers. Vaak wordt communicatie gereduceerd tot externe communicatie. Ook communicatiespecialisten maken wel eens die fout. Nochtans kan men het onderscheid maken tussen twee grote blokken, interne en externe communicatie.De kunst van de communicatie bestaat er in de juiste informatie, naar het juiste doel, op het juiste moment te brengen.
De communicatie over de Lange Wapper is uitzonderlijk professioneel; uitzonderlijk in patroon en zeer spitsvondig.Bijna alle inspanningen werden geleverd voor de interne communicatie (belanghebbenden, partners, beleidsmakers, experts, uitvoerders en ontwerpers). Dit werd gekoppeld aan het vermijden van informatiedoorstroming naar de buitenwereld (pers, media, niet-betrokken specialisten in de materie en de bevolking).
De externe communicatie is minimaal en eenzijdig: het is een informatietentoonstelling in één richting. Bovendien wordt het de potentiële bezoekers bijna onmogelijk gemaakt om ze te bezoeken. De periode, de dagen en uren van bezoek zijn gewiekst uitgekiend. De potentiële bezoeker wordt op voorhand monddood gemaakt. Een zaak staat vast: het Lange Wapper communicatieteam zullen juichen als nauwelijks enige Antwerpenaren of Vlamingen de tentoonstelling zullen hebben bezocht. Taak voltooid! En ja, ‘t Stad is van Iedereen. Laat de Antwerpenaar maar in de waan.”

Het is de schuld van de Antwerpenaar

Deze week publiceerde het Antwerpse Minderhedencentrum "de8" het rapport "Achterstand van zaken. Etnisch-culturele minderleden in Antwerpen doorgelicht." Een mondvol voor weeral eens een rapport dat moet bewijzen hoe slecht wij, als autochtone Antwerpenaar, omgaan met de multi-etnische samenleving.

Wat wordt ons dan verweten? Wel, het feit dat :

• Iets méér dan 40% van de schoolpopulatie thuis geen nederlands spreekt.
• Teveel nieuwe Belgen de school verlaten zonder getuigschrift, diploma en enige competentie.

Hangt er dan boven de ingang van iedere Antwerpse school een bord met: "Verboden zich in te zetten."?Als gast is het natuurlijk héél gemakkelijk om de schuld van alles wat verkeerd gaat bij de gastheer te leggen, maar.... is het niet beter de hand in eigen boezem te steken en:

• Een poging te doen om nederlands te spreken?
• Alle schotelantennen af te breken en gewoon naar nederlandstalige zenders te kijken en te luisteren.
• Beseffen dat voor wat, wat hoort, dus bij een diploma hoort studie.
• Eindelijk eens te beseffen dat het een vorm van elementaire beleefdheid is zich aan te passen aan de gebruiken van het gastland en NIET zoals nu, het gastland te verplichten zich aan te passen aan de gewoonten en cultuur van de gasten en alles wat misloopt of zou mislopen in de schoenen van de gastheer te droppen.

En wordt het ook geen tijd dat de in geitenwollen sokken gehulde verdedigers van andere culturen in Antwerpen beseffen dat ze, inplaats van tijd- en geldverslindende rapporten te maken, beter hun tijd en geld besteden om hun beschermelingen nederlands en kennis van de plaatselijke gewoonten en cultuur bij te brengen.

Heeft de Stad Antwerpen "Gouden stoepen"?

Nadat de Antwerpse horeca de "Kop van Jut" was met de recente terrassencontroles, zodat de terrassen op Antwerpse toplocaties waarschijnlijk zullen halveren of in het slechtste geval zullen verdwijnen, is het nu de beurt aan de antiek- en brocantehandelaars in de Kloosterstraat.

Al jaren stellen deze handelaars hun koopwaar uit op de stoep en al jaren is dit een trekpleister voor (vooral) Nederlandse toeristen. Wanneer men er eender welke toeristische site over Antwerpen uitpikt, zal men steeds twee elementen tegen komen: Gezellige terrassen in het historische centrum én gezellig antieksnuisteren in de Kloosterstraat.

Nu zou dat uitstallen van de koopwaar op de stoep plots niet meer kunnen.De politie eist dat ze daarvoor een vergunning aanvragen, maar in de praktijk blijkt dat in het grootste deel van de straat onmogelijk.
De stoep moet 2,5 meter breed zijn om voor een vergunning in aanmerking te komen, en dat is bijna nergens in de Kloosterstraat het geval. Ineens, na al die jaren van gedoogbeleid én innen van belastingen, is dat tentoonstellen van de koopwaar niet veilig meer.

Langs de ene kant wil men op het "Schoon verdiep" grote projecten opzetten om van Antwerpen "Hét centrum van de wereld" te maken, en aan de andere kant gaat men dan datgene wat toeristen aantrekt gaan verbieden. Wat is de volgende stap? Alle koopwaar van de stoep in de Hoogstraat? Het stadhuis weer in ere te herstellen en van het gelijkvloers terug een winkelgallerij maken?

Gelukkig voor onze Antwerpse gezagsdrager ligt iedere maand hun "préé" er en hangen zij niet af van de grootte van een terras of het al dan niet uitstallen van hun koopwaar.

Stadsambtenaren... sprookjes en sprookjes

"Er was eens, in een stad in het noorden van België, die geleid werd door een rode slagerszoon..."

Bovenstaande zin zou een mooie opener zijn voor een ouderwets sprookje over Antwerpen. Veel meer dan die openingszin is er niet nodig, want de alwetende, met de wijsheid geboren, zichzelf aanbiddende Sinjoor vertelt de rest wel en zal er nog in geloven ook.

Want, in zijn wijsheid gesterkt door cultureel hoogstaande één-programma's zoals "FC De Kampioenen", "De Collega's", enz... is de modale Antwerpenaar ervan overtuigd dat...

• Politie-inspecteurs met tweeën moeten zijn of witte handschoenen moeten dragen om iemand te verbaliseren.
• Iedere stads-administratieve loonslaaf een aan alcohol verslaafde debiel is die met moeite kan lezen en/of schrijven en benoemd is dankzij de juiste kleur partijkaart.
• Elke dokwerker een dief is, omdat de bananen krom zijn van "scheef te slaan aan de dok".
• Elke brandweerman een macho is die méér dan zijn bloot gat durft te tonen aan Janssens.
• Alle borstelstelen van de stad Antwerpen na zes maanden gebruik doorverkocht worden als stelen voor schoppen op de bouwwerf, omdat ze dan precies de juiste kromming hebben van op te leunen.
• Enz..., enz..., enz...

Pas op, hier en daar zullen er wel van die sprookjesfiguren rondlopen, zoals op ieder werk trouwens. Vergeet niet dat de stad Antwerpen een grote werkgever is met méér dan 8.000 werknemers.

En... er zullen duizenden werknemers zijn in Antwerpen die voor véél minder loon dan dat van een modale stadsambtenaar 's morgensvroeg op de trein zitten en pas bij schemering terug naar huis komen. Eerlijkshalve dient hier worden bijgezegd dat er eveneens duizenden werknemers zijn die véél meer verdienen dan de werknemers van 't stad.

En wie valt er dan net uit de boot: De Antwerpse loonslaven die men nu met een grote campagne wil heropwaarderen: De straatvegers, waarover schepen Lauwers vandaag toegeeft dat ze te weinig verdienen. Zou men dan niet beter het geld dat nu in de heropwaarderingscampagne gestoken wordt met macho-leuzen zoals "Ik loop iedere week twee marathons" gebruiken om nu net die mensen een menswaardiger loon te geven? Als ze echt doen wat de heropwaarderingscampagne van de stad beweert, krijgen deze mensen véél en véél te weinig, zowel in valuta als in respect.

Want, als er één ambtenaar is die ieders respect verdient, is het wel die onderbetaalde straatveger die zijn dagen slijt met onze rotzooi van de straat te halen. Antwerpse gezagsdragers, trek deze situatie recht aub, dan pas zou dit sprookje kunnen eindigen met "...en ze leefden nog lang en gelukkig".

Populisme of boerenbedrog

Zoals de meeste Antwerpenaars kreeg ik vandaag ongevraagd "Antwerps Nieuws" in mijn bus. Een weinig informatief blad van het Vlaams belang, met als grote kop: "Voelt U zich nog veilig op bus en tram?"

Indien men dit aan mij zou vragen, zou ik antwoorden: "JA". Ik gebruik al vier jaar dagelijks het openbaar vervoer in Antwerpen en heb op al die tijd al twee incidenten meegemaakt. Ik vermoed dat men méér en ernstiger incidenten kan meemaken als men dagelijks op café zit.

Maar,... de uitslag van de Vlaams Belang-enquette is weer spectaculair en volledig in het plaatje passend. Ik citeer:

- Méér dan 1 op de 3 gebruikers van tram en bus voelt zich onveilig.

- 1 gebruiker op 7 is zelf al slachtoffer geweest van agressie, geweld en/of criminaliteit op tram en/of bus.

- Bijna de helft van de gebruikers is al getuige geweest van agressie, geweld en/of criminaliteit op tram en/of bus.

- Meer dan de helft van de gebruikers wil van de overheid meer maatregelen om de veiligheid op tram en bus te verhogen.

Wanneer men dergelijke uitslag leest zou men wel héél bang worden om in Antwerpen nog tram en/of trein te gebruiken, ware het niet dat...

- Deze enquette werd uitgevoerd op één dag.

- Deze enquette werd uitgevoerd op de Rooseveltplaats en nabijgeleven metrostations. (nvdr: Hoeveel zijn er dat? Of ken ik Antwerpen niet goed genoeg?)

- Deze enquette werd uitgevoerd door studenten (vakantiejobje, uiteraard supergemotiveerd.)

- 281 mensen geintervieuwd werden!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Dit getal is uiteraard representatief voor de ganse Antwerpse bevolking van hoeveel inwoners????????????

Sorry, De Winter, maar met een dergelijk enquette bewijs ik dat Patrick Janssens een vrouw is, Monica De Coninck een omgebouwde man en Davy Brocatus een macho.

Het enige wat U bewijst is dat uw "Antwerps Nieuws" een prachtig blad is.............om aardappelen op te schillen.

Horecamanager

Het eerste gerommel begon in de kerstperiode van 2007 en van dan af zwelt het gerommel maar aan in de Antwerpse horeca.

Een kerstmarkt en ijspiste die dit jaar waarschijnlijk verhuizen naar het Steenplein, leveranciers die verbaliseerd worden én het nieuwe terrassenreglement.

Dit nieuw "vereenvoudigd" terrassenreglement is enkel toepasbaar op open terrassen kleiner of gelijk aan 100m². Evenemententerrassen, terrassen op privaat domein en terrassen groter dan 100m² vallen niet onder dit reglement. Nieuw is dat terrassen het hele jaar mogelijk worden. De stad zal samen met de uitbaters per gebied de verfijning van het reglement uitwerken.

Het reglement ging in op 1 april 2008 voor nieuwe aanvragen. Omdat de stad rekening houdt met investeringen die in het verleden gedaan zijn, kregen uitbaters die al een vergunning hebben tijd tot 31 december 2010 om zich in regel te stellen met het nieuwe terrassenreglement.

Ondanks dit alles gebeuren er al volop controles en krijgen horeca-uitbaters 14 dagen de tijd om zich in orde te stellen, dit in tegenstelling tot de beloofde overgangsperiode.

Dan maar beroep gedaan op de horecamanager? Een nieuwe in het leven geroepen functionaris (Ann Kermans - zie foto) die verondersteld wordt te bemiddelen tussen de horeca en het schoon verdiep. Er is echter maar één probleem. De meeste horeca-uitbaters kennen haar niet of weten haar niet te bereiken. Alhoewel,... kwatongen beweren dat ze bijna resideert in één bepaalde horecazaak, dus... één cafébaas (bazin) zal haar wel kennen, maar laat die nu net geen last hebben van verbaliseerde leveranciers en terrassencontrole.

Maar... dat zal wel toeval zijn zeker????????

Het Antwerpse parkeerbeleid

Al diverse malen heb ik hier een lans gebroken voor het parkeerbeleid in Antwerpen. Ik heb het dan niet over mensen die overal hun gat aan vegen en parkeren waar het hun uitkomt, zonder rekening te houden met de andere weggebruikers. Ik heb het ook niet over de in rode polo en grijze broek gehulde machtswellustelingen van het Antwerpse parkeerbedrijf, die hun vingers krom schrijven wanneer iemand vijf minuten te laat geparkeerd staat volgens de inkomsten in de parkeermeter.

Neen, ik heb het over de leveranciers die de winkels en horeca komen bevoorraden en telkens verbaliseerd worden door onze plaatselijke politie wanneer ze één seconde na elf niet uit het straatbeeld zijn verdwenen.

Oké, wet is wet, en regels zijn regels, maar... tellen die dan niet voor iedereen? Bekijk even de foto: Geparkeerd aan een gele lijn en gedeeltelijk op een voetpad. Twee overtredingen in één slag!! Wordt de bestuurder van deze politiecombi echt niet rood wanneer hij een leverancier verbaliseerd om één seconde na elf????

Wanneer gisterenavond, tijdens de match Italie-Nederland, vier dienders in burger de rust en kalmte gaan verstoren en miserie zoeken op de Grote Markt, omdat een bepaalde herberg een TV-scherm buiten staan heeft en sommige mensen vanop de rijbaan TV staan te kijken, spreken wij dan nog over ordehandhavers of over het paard getilde gezagsdragers? De politie, uw vriend?

Waarom hebben ze in godsnaam de rijkswacht afgeschaft?