Einde van de vrije meningsuiting in zicht?...

Bloggers worden ontslagen als ze de waarheid neerschrijven. Na de Middeleeuwse praktijken van boekverbranding, worden nu de bloggers naar de brandstapel verwezen.

Het wordt omschreven als een fait-divers: Een Nederlands-Belgische barvrouw werd in New York ontslagen nadat ze op haar blog beweerde dat de Belgische minister van Defensie in dronken toestand haar bar bezocht had. De betrokken minister, De Crem, beter bekend als de inwoner van het Kremlin (verwijzend naar het bombastisch stadhuis van Aalter dat ononderbroken door de ‘De Krem dynastie’ wordt bewoond), stelt daarop in het parlement dat hij bloggers gevaarlijk vindt. Eerder hadden bloggers ook aangekaart dat de “zakenreis” werd ondernomen waarvan men vooraf wist dat bijna geen van de geplande afspraken zou doorgaan.
Het debat doet mij denken aan de Platoonse discussies over het geschreven woord. Wanneer het woord wordt neergeschreven kan het worden gebruikt in andere contexten. Plato was daarom voorstander van het gesproken woord. Maar waar zouden zijn “Dialogen” vandaag gebleven zijn indien hij ze niet had opgeschreven. Deze discussie toont de kracht aan van een tekst. Vandaar dat in de middeleeuwen boeken werden verbrand of, in de moderne tijden, journalisten worden beïnvloed.

Maar wat kan men doen met de bloggers. Het woord wordt geschreven, en is dus gevaarlijk, maar wordt bovendien geschreven op een medium dat, in tegenstelling tot het perkament, vrij vlug op grote schaal kan worden verspreid. Getuige de blogger die het wangedrag van de minister de wereld instuurde. Niemand stelt dat zij geen gelijk heeft of leugens vertelt. Wel werd zij ontslagen. Nochtans, wat deed zij verkeerd? Het wangedrag van de minister en zijn entourage neerschrijven. Mag dan niet? Ik ben zelfs geïnteresseerd om te weten of de belastingsbetaler het gelag betaalde? De kans is zeer groot.

Dit incident wordt door de politieke wereld als een gevaarlijk precedent ervaren en wordt nu misbruikt om te pogen de bloggerswereld aan banden te leggen. Maar, dames en heren politici, de meeste bloggers zijn onafhankelijke geesten die nog liever hun klavier in het vitriool zouden stoppen dan te schrijven wat hun broodheren hen vragen.Laat de bloggers hun schrijversvrijheid. En als U beschaamd bent voor uw daden, dan is het antwoord niet de transparantie fnuiken maar U anders gedragen. En wat betreft het ontslag van de serveuse, heb ik plaatsvervangende schaamte! Maar daar hebt U blijkbaar geen last van. Maar weet: de “bloggerspen” is vrij en zal deze schrijversvrijheid tegen geen enkele prijs vrijgeven, zelfs al stuurt U het leger!

Hacking...

Vaste lezers van onze webkrant zullen het waarschijnlijk gemerkt hebben, de laatste dagen was het er uitermate rustig op. Geen of weinig nieuwsberichten, geen woord van de redactie, weinig beweging dus, en dat is niet goed voor een krant. Een krant zonder beweging verliest sowieso lezers.

Had de redactie last van een aanval van acute luiheid? Heeft Antwerpen enkele dagen stil gelegen? Neen! het probleem is van heel andere aard en daarom des te triestiger. Sinds wij de krant hebben vernieuwd en wij in "Het Woord van de Redactie" al eens tegen al dan niet politieke schenen durven schoppen, is het de derde maal dat men geprobeert heeft de krant uit te lucht te halen, en wel op een subtiele manier: Lezen en navigeren kan, maar nieuws uploaden niet, zodat het lijkt of de krant stil ligt.

Gelukkig hebben we het telkens kunnen oplossen en hopelijk dit maal definitief, zodat alles weer naar behoren functioneerd.

Aan de hackers, die dit vermoedelijk wel zullen lezen: Er is méér nodig om ons uit de lucht te halen of om ons het zwijgen op te leggen. Persvrijheid is een recht dat zich niet aan banden laat leggen.