vrijdag 6 november 2009

Rookvrij België....


Al enkele weken is er in België discussie aan de gang over een rookverbod in cafés en restaurants. Hartspecialist Pedro Brugada heeft nu nog meer stof tot discussie gegeven door te stellen dat België het eerste land ter wereld zou moeten worden dat volledig rookvrij is. "Vaardig een rookverbod uit op straat, op het werk, thuis, overal en altijd", luidt zijn oproep.
De VUB-hartspecialist, die ook koning Albert behandelde, gelooft er rotsvast in dat België kan slagen in deze opzet. "België was al vaker een baanbreker. Kijk maar eens hoe Walen en Vlamingen hier kunnen samenleven of hoe een klein landje als dit toch groot kan zijn bij een humanitaire crisis. Daarom, laat België maar het allereerste land ter wereld worden met een absoluut rookverbod."
Toch lijkt de oproep van Brugada niet haalbaar en zou het ook op veel protest stoten bij de rokers in ons land. "Ik ken de bezwaren wel. Roken verbieden is asociaal is er een van. Dat is kletskoek. De enige waarheid is dat je van roken ziek wordt. Een andere dooddoener: de overheid verdient aan rokers. Wel, een algemeen rookverbod zal nog beter zijn voor de staatskas want de ziektekosten zullen spectaculair dalen."
Bovendien vindt geboren Spanjaard Brugada dat hij tweemaal recht van spreken heeft. "Ik spreek niet alleen uit mijn ervaring als arts, maar ook uit mijn ervaring als ex-roker. Ik rookte dertig jaar geleden toen de schadelijke gevolgen ervan nog niet zo bekend waren. Ik ben dus het bewijs dat stoppen met roken kan."
De politici reageren alvast met gemengde gevoelens op de oproep van Brugada. Federaal minister van Volksgezondheid Laurette Onkelinx (PS) ziet een volledig rookverbod wel zitten. Patrik Vankrunkelsven (Open Vld) waarschuwt echter en spreekt over begripsverwarring. "Een totaal rookverbod betekent voor de politiek een totaal rookverbod op openbare plaatsen, dus geen rookverbod dat altijd en overal geldt", aldus Vankrunkelsven, "Als arts ben ik natuurlijk voorstander van het voorstel van Brugada, maar als gewezen politicus weet ik dat daar geen draagvlak voor is. De tijdsgeest is er gewoon niet rijp voor. Misschien wel over vijf of tien jaar. Laat ons nu gaan voor een rookverbod op openbare plaatsen en in het bijzijn van kinderen."
Wouter Van Besien van Groen! denkt bovendien dat zo'n rookverbod alleen maar de illegale verkoop en het zwarte circuit in de hand zal werken. Daarom pleit ook hij voor een rookverbod op openbare plaatsen.

nvdr: Die kerel heeft gewoon last van een tekort aan nicotine...bij ex-rokers is dit een probleem die zich meermaals voordoet..lijkt het wel.. ze praten over stoppen en verbieden alsof onze eigen mening totaal onbelangrijk is.. zij willen gewoon beslissen hoe wij leven... wat is het volgende... controle op ons sex leven ?? laten we duidelijk zijn , ik ben roker, en ik weet dat roken zeker niet goed is... maar dat zijn vele andere zaken ook.. kijk gewoon naar ons milieu en vertel mij dan hoeveel procent meer kans ik heb omdat te overleven als niet-roker.

En dan heb ik nog een doordenkertje... op café wordt uiteindelijk niemand verplicht om in mijn rook te staan... hij kan altijd de zaak verlaten ( indien het een rookvriendelijk café is)... maar die vrouw met haar 3 jarig kind die weggemaaid wordt langs de kant van de weg door een dronken chauffeur heeft deze keuze niet... maar "zuipen" staat niet ter discussie... hetzelfde voor restaurant-bezoekers met duidelijk "overgewicht" die zich volproppen met voedsel en op deze manier hun leven in gevaar brengen... en ook handen vol geld kosten aan de maatschappij door hun medische problemen... maar ook die staan niet op het lijstje van de ANTI-Clubs.
Waar ik maar mee bedoel, laat mensen kiezen op welke manier ze gezond of ongezond leven..het is nog altijd ONS leven en dit tot nader order.

donderdag 5 november 2009

Olympische Spelen Antwerpen 2020...

Zowel Antwerpen zelf als haar bestuur hebben nooit last gehad van enige valse bescheidenheid. Alles wat in Antwerpen was, is of nog moet komen, was is en zal automatisch groter, beter, doeltreffender en duurder zijn dan datzelfde eender wat en waar ter wereld.
En omdat alles groter, beter, doeltreffender en duurder moet zijn hebben de Antwerpse Schepenen allemaal recht op een natte droom. Zo heeft schepen Heylen zijn MAS (Museum Aan de Schelde), schepen Van Campenhout droomt van zijn SAS (Stadion Aan of in de Schelde) en schepen Voorhamme van zijn TWUS (Terrassen Weg Uit 't Stad).
Kan het beter? JA! Het kan véél beter en het hoeft praktisch geen geld te kosten. Zet Antwerpen gewoon op de wereldkaart door zich kandidaat te stellen voor de Olympische Spelen 2020.
Het grootste gedeelte van de accomodatie is al aanwezig in Antwerpen.
Olympisch dorp: Seefhoek. Prachtige panden in een multiculturele samenleving. Bijna elke 20 meter is er een zaak waar je Halal kan eten en er zijn voldoende telefoonwinkels om het kontakt met de thuiswereld te onderhouden.
Boksen en andere gevechtssporten: 't Schoon verdiep: De huidige gebruikers staan al jaren met getrokken messen tegenover elkaar, zodat de sfeer er alvast in zit.
Karabijn- en pistoolschieten: 't Statiekwartier. Daar schrikt men niet meer op van een schot meer of minder.
Zwemmen: Bonapartedok: Zéér geschikte plaats met tribuneplaatsen vanuit het MAS.
Voetbal: Het SAS van Van Campenhout.
Strandvolley: Sint-Anna-plage.
Roeien: op 't Scheld.
Turnen: Schipperskwartier, daar turnt men al jaren dag en nacht.
U ziet, die Lange Wapper, die hadden we niet nodig als uithangbord, de Olympische Spelen moeten we hebben. Voor minder doen we het niet...

woensdag 4 november 2009

Over tweetallen en snorren....

Soms wordt er al eens gezegd dat alle goede dingen uit drie bestaan, maar drie is geen twee, en daar wringt in Antwerpen het schoentje.
Als je van het Waasland komt bijvoorbeeld en je wilt Antwerpen binnenrijden, heb je twee keuzen: de Konijnenpijp of de Kennedytunnel. Ben je voetballiefhebber in Antwerpen, dan heb je andermaal twee keuzen: R. Antwerp F.C. of Germinal Beerschot. Het feit dat de supporters van beide clubs elkaars bloed kunnen drinken mag geen invloed hebben op je keuze natuurlijk. Ben de drager van een reusachtige snor, dan kan je kiezen tussen de Antwerpse Snorrenclub en de Europese Snorrenclub Antwerpen. Ook hier mag je uw keuze niet laten beinvloeden door het feit dat beide clubs geen goede vrienden zijn of minstens elkaars deur niet plat lopen.
En eigenlijk hoeft dat niet. Ik bedoel goede vrienden zijn of elkaars deur plat lopen. Een beetje concurrentie kan nooit kwaad en is goed voor het clubgevoel. En daar doen we het toch om? Om dat clubgevoel? Een mens is een kuddedier en heeft gezelschap én concurrentie nodig. Vergelijk de clubs maar een beetje als destijds de stammen. Elk met hun eigen kledij, kleuren, vlag en rituelen. Indruk maken op de tegenstrever speelt daarbij een belangrijke rol. Maar... het mag niet te ver gaan, het moet plezant blijven, het mag niet uitdraaien op een oorlog.
Kijk, dat moet het Antwerps schepencollege ook gedacht hebben toen destijds de ene bestaande snorrenclub in Antwerpen splitte en er twee concurrerende clubs uit ontstonden, want... hoe moest het nu met de jaarlijkse manifestatie "De snor van 't jaar". De stad velde daarbij een wijs oordeelde en vaardigde op 26 februari 2003 een collegebesluit uit met de beslissing dat deze manifestatie alternerend door beide clubs zou georganiseerd worden. Het ene jaar de ene en het andere jaar de andere club dus.
Volgend jaar is het dus de beurt aan de Europese Snorrenclub Antwerpen. Op 5 juni kiezen zij de "Snor van 't Stad". Geen probleem toch? Ware het niet dat de Snorrenclub Antwerpen, tegen alle afspraken en tegen het collegebesluit in, toch diezelfde dag de "Snor van 't Jaar" kiezen. Het collegebesluit wordt trouwens al jaren door deze laatsten met de voeten getreden.
Dit is geen "stamgevoel", maar pure, en vergeef mij de uitdrukking, mensenkloterij! Ik ben dan ook van mening dat de stad Antwerpen op 5 juni 2010 de manifestatie van de Snorrenclub Antwerpen op de openbare weg moet verbieden.
Afspraken worden niet gemaakt om een gelijk te halen, maar om praktische redenen. Daarom dienen ze ook te worden nageleefd...

dinsdag 3 november 2009

De "Jomme Dockx"-en van 't stad...

Jomme Dockx is dood. Niet alleen de acteur Manu Verreth stierf vrijdagavond maar ook zijn onvergetelijke alter ego, de gelijknamige ambtenaar-met-stofjas in de tv-serie De collega's. Het is ook (bijna) gedaan met Jomme Dockx, op een (imaginair) Belgisch ministerie de "classificeerder" van dienst, de laagste in rang. Een goedige, laaggeschoolde ambtenaar van wie amper gewenst werd dat hij nadacht. Uitvoeren volstond.

Het gros van het werk van de ontelbare Jomme Dockxen van destijds is vandaag overgenomen door geïnformatiseerde systemen. Vele echte "collega's" van vandaag zullen trouwens moeite hebben om zich te herkennen in het gezapige werkritme en de onverschillige attitude van hun imaginaire voorgangers uit 1980. Als het in de tijd van Jomme maar volgens de geijkte regels verliep, en - nog belangrijker - binnen de uren.

Sindsdien heeft de overheid er hard aan gewerkt om die karikatuur te veranderen en haar dienstverlening sneller en performanter te maken. Toch ergert Vincent Van Quickenborne (Open Vld), zich blauw aan de sluipende aanwerving van steeds meer personeel in allerlei regionale en lagere overheidsdiensten, zoals provincie en stad.
En hoe zou dat in Antwerpen zijn? Bestaan ze hier nog, de Jomme Dockx-en in stadsdienst? Ik denk en ik vrees van wel! Ik kan mij voorstellen dat er in "Den Bell", waarin een paar duizend (!!) stadsambtenaren zullen verzameld worden er zeker en vast zullen gevonden worden.
De laagste stadsbedienden in graad, niveau lager onderwijs, dertig jaar geleden politiek benoemd door een bevriende schepen of burgermeester. De enigen die nog gaan werken met hemd én das, met "stralende A" en de klanten aanspreken in een soort geforceerd nederlands. Op weg naar huis of naar het werk altijd drager van een indrukwekkende aktentas, welke enkel hun boterhammetjes en thermosfles bevat en op het werk een ganse dag druk bezig met fotocopys van fotocopys te maken.
En... worden dergelijke individuen nog aangeworven? Of zou er in Antwerpen echt geen enkele politieke benoeming meer gebeuren?

maandag 2 november 2009

Ongedisciplineerde strandjeannetten...

De kranten staan er bol van vandaag: het politiekorps is ongedisciplineerd! Whaaw!! Je moet echt geen lid van Mensa zijn om dat zelf te zien. En hoe komt dat, denk je? Simpel: de aanwerving, de opleiding en het officierenkorps, of in één woord: een totaal mislukte politiehervorming.
Keer eens enkele deccenia terug, naar de tijd dat er nog rijkswacht en gemeentelijke politie bestond.
Een politie-agent mocht destijds zelfs geen proces-verbaal in z'n eigen naam maken. Alle processen-verbaal waren opgemaakt op naam van de commissaris. Enkele weken tot maanden opleiding en een politicus hebben in uw kennissenkring volstonden om als politieman de baan opgestuurd te worden. De voertaal in de Antwerpse provinciale politieschool was "plat Antwerps" en je wist bij de aanwerving al wat uw standplaats zou zijn. Je werd bijna agent "op leerkontrakt", vier dagen de baan op met een oudere collega en één dag per week naar school.
Bij de rijkswacht echter werd er eerst een onderzoek gevoerd naar uw verleden en dat van uw familie tot in de derde graad. Wee uw gebeente als er een stroper, smokkelaar of iemand die tijdens de oorlog aan de verkeerde kant had gestaan in uw familie werd aangetroffen, want dan kon je het vergeten. Eén tot vijf jaar opleiding in een streng, intern, militair regime. Alle dagen twee tot vier kennistesten en om de drie maanden examen. Wie op die driemaandelijkse examens zakte, vloog er uit. Wie op een dagelijkse test de helft van de punten niet haalde, mocht zelfs in het weekend niet naar huis.
Kontrole op het opmaken van uw bed, kontrole over de inhoud van uw kast, kontrole van de kledij en de schoenen, controle van de haarsnit, kontrole op de netheid van uw gemeenschappelijke kamer, kontrole op uw manier van eten in de refter, straf omdat uw ene schoen minder hard blonk dan de andere, straf omdat uw haar te lang was, straf omdat uw das scheef hing, straf omdat men gewoon straf wilde geven.
Iedere chef werd met zijn graad aangesproken en zeker niet als Jan, Pol of Petrus. Er werd jaren met je kl...ten gespeeld voor je eindelijk naar een eenheid mocht gaan, liefst zo ver mogelijk van uw woonplaats, kwestie van er zeker niemand te kennen die je zou kunnen voortrekken.
En toen kwam de politiehervorming.... de opleiding is nog maar een afkooksel van vroeger, de chefs worden met de voornaam aangesproken, haar- en baarddracht is vrij, de dames en heren gaan tijdens de opleiding alle dagen naar huis, ze kiezen zelf hun korps of kennen hun korps al nog voor ze aan de opleiding beginnen, alle soorten uniformen worden door elkaar gedragen, zodat geen enkele politieman of -vrouw nog identiek gekleed is, en ga zo maar door...
En dan verschiet men ervan dat de politie bestaat uit gespierde velopompen en ongedisciplineerde strandjeannetten? Leg er verdomme terug eens de riem op en dan hebben wij binnen vijf jaar terug politiemensen zoals politiemensen moeten zijn.
Laar iedereen opleiden bij de federale politie in Brussel door oud-rijkswachtonderrichters en stop ermee dat Antwerpen zelf mag rekruteren voor haar korps. Antwerpen is geen haar beter dan eender welke andere Begische gemeente en haar politiekorps zeker niet. Stuur de officieren terug de baan op om hun manschappen te controleren en bij te sturen, en geef wie zich niet wil aanpassen een C4...

zondag 1 november 2009

Een nieuw logo, een nieuwe lay-out...

Vandaag is het de eerste keer in bijna 4 jaar webkrant maken dat we de deadline om 24.00 uur niet halen. Het is precies 00.30 uur wanneer ik aan deze dagelijkse column begin, maar... ik heb er een goede reden voor.
We hebben vandaag meer tijd dan we dachten nodig te hebben gestoken in het ontwerpen van een logo en in een nieuwe, frisse lay-out voor de krant. De vorige heeft ongeveer 6 maanden online gestaan en dan wordt het tijd voor vernieuwing.
Enfin, we zijn er in geslaagd om iedere bladzijde dezelfde look te geven en om dit keer géén html-fouten te maken (die voor jullie daarom niet altijd zichtbaar waren). Voor de rest is er weinig veranderd, buiten de redactiebox op het Antwerpse nieuws. We hebben die verwijderd omdat we ondervonden hebben dat er bijna geen kat gebruik van maakte. Blijkbaar hebben jullie geen behoefte te reageren zoals bij de grotere kranten.
Ik vind het logo en de nieuwe look verfrissend, dus... hoop ik van jullie hetzelfde. En morgen krijgen jullie terug een normaal, scherp of giftig woord van de redactie zoals van ouds, afhankelijk van wat er zich in Antwerpen afspeeld.

zaterdag 31 oktober 2009

Wat brengt het eindejaar...

Het is precies nog maar net nieuwjaar geweest en morgen stappen we al de voorlaatste maand van het jaar in. Met het Halloweenfeest vanavond de aanzet tot de eindejaarsfeesten.
Morgen wordt dan meteen ook het "Sinterklaasembargo" opgeheven, zodat de kans groot is dat we morgen hier en daar al een sinterklaasetalage zien of de Sint zelf tegen het lijf lopen in één of ander warenhuis. Ik vraag me af of hij van de stad Antwerpen ook dit jaar een dresscode heeft ontvangen. Zal hij een kruis op z'n mijter hebben of niet? Ik hoop oprecht voor alle brave Antwerpse kinderen dat de Sint niet met een quad komt, want dan mag hij van de burgermeester de stad niet in. Ik vraag mij ook af of hij, alvorens hij in Antwerpen legaal binnen mag, hij niet eerst de zaal Harmonie moet passeren voor een reguralisatie-aanvraag. Tenslotte is hij een Turkse bisschop en brengt hij duizenden zwarte familieleden mee, die voor het gemak allemaal "Piet" heten, en... hij komt via Spanje. Maar ik denk dat dat wel in orde komt. Waarschijnlijk heeft hij een document op zak dat bevestigt dat hij hier in verschillende speelgoedzaken kan beginnen werken.
Eens die brave man weer vertrokken is denken we al aan het Antwerpse Kerstgebeuren. Zal het mislukt concept van vorig jaar aangepast zijn? Zal de Grote Markt zich weer tevreden moeten stellen met de ijspiste, omdat de chaletjes op het Steenplein zullen staan? Of heeft men eindelijk een formule gevonden waarin iedereen zich kan vinden? Ik ben benieuwd...
Zal de stad weer met overlastboetes afkomen als er een horeca-uitbater een kestboom op het voetpad plaatst om de boel wat op te vrolijken? En last, but not least, zal er dit jaar wat meer te zien zijn dan vreet- en zuipkramen. Nochthans, er zijn géén dure dienstreizen voor schepenen nodig om eens te gaan kijken hoe ze het op een ander doen. En retourticketje "Antwerpen-Brussel" volstaat.
Dan rest ons enkel nog het vuurwerk en we stappen alweer een nieuw jaar binnen...

vrijdag 30 oktober 2009

In wat voor apenprovincie leven wij...

Het is tegenwoordig toch erg gesteld met de mensen. Ik heb de indruk dat de meesten de leuze "Elk voor zichzelf en God voor ons allen" in hun vaandel voeren.
Iedereen loopt maar te klagen dat kerncentrales onveilig zijn, dat, wanneer er in Doel iets mee gebeurt, gans Antwerpen weg is, maar... als men dan windmolens wil plaatsen is er binnen de week een actiecomité, worden er handtekeningen verzameld, spreekt men van een referendum (hét nieuwe toverwoord) en begint men alle nadelen op te sommen. Alternatieve energie is dus goed, als het maar ver genoeg van mijn deur geproduceerd wordt.
De Minister van Onderwijs wil een taaltest invoeren voor de leerlingen van 6 en 12 jaar om de taalkennis te kunnen evalueren, en lap, het katholiek onderwijs staat op haar achterste poten. Een taaltest? Goed idee, maar... niet in mijn school.
Derde reguralisatiegolf. Ineens komt iedere illegaal met een papier, opgesteld in keurig nederlands, waarop staat dat hij in Antwerpen in een telefoon-, nacht-, groenten- of internetwinkel werkt. Dan denk ik spontaan, en ik weet dat het niet mooi is: Verdomme, ineens kunnen die allemaal nederlands lezen en schrijven en hebben ze allemaal werk. Antwerpen is dus inderdaad aan het verbeteren.
De burgermeester van Zwijndrecht (parking Antwerpen-West dus) reageert met gemengde gevoelens op het feit dat hij geen onwettig referendum mag organiseren in verband met de Oosterweelverbinding. Waarom? Waarschijnlijk omdat hij zo een massa verkiezingspropaganda mist tegen 2012.
In verband met de politiehervorming, die dus inderdaad niet zo goed geslaagd is, wordt met de vinger naar het Antwerpse korps gewezen omdat ze qua aanwerving en opleiding een beetje solo-slim spelen. Een staat binnen de staat dus, maar dat is voor Antwerpen niet zo verwonderlijk.
En voor de rest? Och, nog wat cafébazen kloten door hun terras af te pakken, zorgen dat Antwerpen een multiculturele samenleving wordt, met de nadruk op de Oosterse cultuur dan wel, hier en daar nog wat sociale woningen neerplanten, die voor de categorie voor wie ze bedoeld zijn, onbetaalbaar blijken en dromen van één ploeg en één stadion van 't stad, ongeacht wat het kost en alle musea uit het historisch centrum weghalen om een oerlelijke legoblokkendoos op 't Eilandje mee te vullen.
Als je dan weet dat één op de zeven Antwerpenaren onder de armoedegrens leven, in wat voor apenprovincie leven wij dan...

donderdag 29 oktober 2009

Betere mensen afleveren...

Het onderwijs in Vlaanderen evolueert in een rotvaart. De scholen willen meer jongeren betere kansen geven in de samenleving.

De Antwerpse scholen van alle netten nemen al jaren het voortouw in een betere begeleiding van de leerlingen. Scholen hebben naast vakleerkrachten een batterij leerkrachten om jongeren beter te begeleiden. Het stedelijk onderwijs gaat in zee met de softwarefabrikant Microsoft. Leerlingen leren al van in de basisschool op een speelse manier computervaardigheden aan. De leerkrachten krijgen de mogelijkheid om individuele leertrajecten op te stellen op maat van de leerling.

Het onderwijs in Vlaanderen scoort op wereldvlak heel goed, maar slaat op het gebied van gelijke kansen een belabberd figuur. Nog te veel jongeren verlaten de school zonder diploma. In het Antwerpse basisonderwijs is bijna dertig procent van de leerlingen minstens één keer blijven zitten. In het secundair onderwijs stijgt dat naar de helft.

Nergens in Vlaanderen zijn de schoolbanken zo divers als in Antwerpen. En bij divers bedoel ik niet alleen gekleurd. Eén op de vijf Antwerpenaars leeft in armoede. Concentratiescholen zijn ook geen goede startpositie voor jongeren. Binnen het onderwijs werd berekend dat twintig procent van de kinderen naar een andere school zou moeten, als men de achtergestelde kinderen beter wil spreiden over alle basisscholen.

De omvang van de maatschappelijke problemen is zo groot dat de scholen op dit moment niet in staat zijn om voor een kentering te zorgen. Een studie van het Centrum voor Sociaal Beleid bewees dat de sociale ongelijkheid in het onderwijs de afgelopen dertig jaar niet is afgenomen, ondanks alle inspanningen rond gelijke kansen.

Een grote verantwoordelijkheid ligt natuurlijk bij de ouders, maar wat als vader en moeder niet in staat zijn om hun kind te helpen bij het huiswerk? Een eerste stap in de goede richting zou al zijn dat kinderen op 2,5 jaar naar de kleuterschool gaan. Misschien ligt een deel van het probleem bij onze onderwijsstructuur.

Het is tijd voor een kritische evaluatie. Daarbij moeten we zaken in vraag durven stellen die we tot op vandaag vanzelfsprekend achtten. Steeds meer onderwijsdeskundigen hebben bedenkingen bij de vrije onderwijskeuze, een van de grote taboes binnen het onderwijs. Als er niet snel iets gebeurt, blijven onze scholen gefrustreerde jongeren afleveren.

woensdag 28 oktober 2009

Terrassenmiserie...

Ik heb het hier al enkele malen over gehad, omdat ik het één van de mooiste en rustigste plekjes van Antwerpen-Centrum vind, De Vrijdagmarkt.
Iedere vrijdag gezellig en rommelig druk vanwege de openbare verkoop, en voor de rest van de week zalig rustig. Geen doorgaand verkeer en slechts enkele parkeerplaatsen, zodat "Koning auto" er bijna geband is. Enkele tweedehandszaken en een handvol volkse cafés, elk met een gezellig terras. Een plek die, een paar enkelingen niet te na gesproken, nog niet ontdekt is door de toeristen. Enfin, eigenlijk een beetje de "Grote Markt" van de buurt, maar dan nog beter.
Tot.... enkele dagen geleden. Want het spook van het Antwerpe terrassenbeleid heeft de Vrijdagmarkt gevonden. De meeste terrassen moeten weg en degenen die mogen blijven houden met moeite drie tafeltjes en twaalf stoelen over. Daaag, gezellige terrasjes!
Ik vraag mij in hemelsnaam af waar Boer Voorhamme z'n mosterd gehaald heeft voor dat beleid. Op de Grote Markt was men ook niet tevreden, maar daar heeft men, mits wat passen en meten, bijna geen terrasstoelen verloren, maar op de Vrijdagmarkt...
Iemand die er absoluut niet hoeft te zijn, komt er niet. Nog nooit is daar één voetganger, fietser of auto gehinderd geweest door de terrassen en toch gaat Boer Voorhamme er in snoeien. Ik snap er niets van, weg met de gezelligheid in de zomer, weg babbeltje met de buren, weg met de inkomsten van de horeca, enz, enz...
Kan men dit nog een ernstig beleid noemen? Ik vrees van niet, maar ja, het is ook niet moeilijk met een verantwoordelijke schepen die zelf niet weet wat gezelligheid is en zelfs de prijs van een modale pint niet kent...

dinsdag 27 oktober 2009

Misbruik van onze democratische rechten...


De Antwerpse imam Nordine Taouil wil de Staatsveiligheid en minister van Justitie Stefaan De Clerck voor de rechter slepen. Dat blijkt uit een mededeling die zijn advocaat zondagavond heeft verspreid naar aanleiding van een persconferentie die Taouil gisterenvoormiddag in Wilrijk gegeven heeft over de gerechtelijke procedure.

Taouil verwijst naar de uitspraken die de baas van de Staatsveiligheid, Alain Winants, vorige maand over hem deed in het programma TerZake. Winants zei toen dat Taouil "dient beschouwd te worden als iemand die eigenlijk een extremistische moslim is van salafistisch-wahabitische strekking en die actief militeert in salafistische kringen".

Taouil, die zich liet opvallen met felle uitspraken in het hoofddoekendebat, zegt dat hijzelf en zijn gezin zware schade hebben geleden als gevolg van Winants’ verklaringen. Zoals bekend trok Kind en Gezin de erkenning van zijn vrouw als onthaalmoeder in.

Hij hekelt ook dat minister van Justitie Stefaan De Clerck "verbazingwekkend genoeg meent dat er geen vuiltje aan de lucht is". "Een dergelijke politieke afrekening door de Staatsveiligheid, in samenspraak met de minister van Justitie, zonder enige mogelijkheid tot verdediging of wederwoord, is onaanvaardbaar in een democratische rechtsstaat. Belangrijke grondrechten zoals de vrije meningsuiting, de vrijheid van vereniging en het recht op politieke mobilisatie, komen hierdoor in het gedrang", stelt advocaat Abderrahim Lahlali.

Je moet toch maar durven.. vertellen dat de staatsveiligheid liegt.. en ze dan nog voor de rechter slepen ook... dat hij door zijn ophitsende toon de vrijemeningsuiting misbruikt is voor mij duidelijk.. de haat die uit zijn toespraken naar voren komt op alles wat westers is, is gewoon misbruik maken van onze democratische rechten.

maandag 26 oktober 2009

Tussen stad en rand...

De slag om Oosterweel markeert niet alleen een breuklijn tussen stad en rand, hij dwingt politieke partijen willens nillens kant te kiezen, schrijft Jeroen Verelst, politiek redacteur van De Morgen. 'En elke stad kan vroeg of laat zijn eigen Lange Wapper krijgen.'

Het Oosterweeldossier geeft een onthullende inkijk in het Vlaamse politieke landschap. Er loopt een steeds hoger wordende Berlijnse muur rond de stad: in Antwerpen is dat een autosnelweg die letterlijk als een strop rond de stad wordt aangetrokken "Egoïsme ten top, heel dat Antwerpen. Maar wel met geld van alle Vlamingen." Of nog: "Te verwachten, in Antwerpen is men altijd tegen." Twee reacties, lukraak van de website van De Morgen geplukt na de volksraadpleging over de Lange Wapper van afgelopen zondag. Antwerpen wordt verketterd door wie niet in Antwerpen woont. Een bende navelstaarders zijn het, die de rest van Vlaanderen veroordelen tot eindeloze files, economische achteruitgang en werkloosheid. Rampspoed. Tot in de eeuwigheid der dagen!

De bitsige, bij vlagen haast hysterische slag om Oosterweel heeft een duidelijke breuklijn blootgelegd tussen stad en rand. De strijd oversteeg de klassieke tegenstellingen tussen links en rechts. Sp.a, Groen! en PVDA: links verzette zich tegen de Lange Wapperbrug. Maar ook Vlaams Belang, toch bezwaarlijk linkse jongens en meisjes te noemen, positioneerde zich in het nee-kamp. Patrick Janssens en Philip Dewinter, één front.

De partijen die zich achter het verzet tegen de Lange Wapper schaarden, hebben een gemene deler: ze halen hun stemmen vooral in de stad. Ze zijn ontstaan en groot geworden in de steden, en het blijven hun belangrijkste wingewesten. Antwerpen is de grootste stad van Vlaanderen, symbool en waardemeter tegelijkertijd. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 haalden sp.a en Vlaams Belang samen bijna 70 procent van de stemmen in de Scheldestad. Bij de Vlaamse verkiezingen van juni strandden beide partijen in het kanton Antwerpen, waarvan de grenzen min of meer gelijklopen met die van de stad, op iets minder dan 23 procent. Maar dat was nog altijd 7 à 8 procent meer dan hun uitslag voor heel Vlaanderen. Ook de groenen scoorden in Antwerpen opvallend beter dan hun gemiddelde voor de rest van Vlaanderen.

Dan het ja-kamp: een paar dissidenten even buiten beschouwing gelaten is dat samengesteld uit CD&V, Open Vld, N-VA en Lijst Dedecker. CD&V en N-VA strandden in 2006 in Antwerpen op 11,2 procent. Open Vld haalde niet eens de symbolische grens van 10 procent, een gigantische afgang voor een partij die zes jaar en een gemeenteraadsverkiezing eerder nog de burgemeesterssjerp claimde. Lijst Dedecker bestond nog niet. De Vlaamse verkiezingen van vier maanden geleden waren ook al geen hoogvlieger voor de voorstanders van de Lange Wapper. Ze bleven allemaal een flink stuk onder hun Vlaamse resultaat, CD&V zelfs 10 procent. Eén uitzondering: Bart De Wever redde in thuishaven Antwerpen de meubelen voor N-VA.

De uitslag van de volksraadpleging was zondagavond nog geen uur binnen of Antwerps CD&V-schepen Marc Van Peel had hem al uitgebreid geanalyseerd. Een opkomst van 35 procent en winst voor het nee-kamp met 59 procent, dat betekent dat amper een vijfde van de stemgerechtigde Antwerpenaars tegen de Lange Wapper is. Verwaarloosbaar. Collega-schepen Philip Heylen balkte hem na. Ze kozen de vlucht vooruit om de Lange Wapper overeind te houden. Allemaal ten dienste van minister-president Kris Peeters. Antwerpen ten dienste van Vlaanderen.

Helletocht uit de rand
CD&V haalt zijn stemmen niet in de stad. Antwerpen is voor Peeters synoniem van de haven, van zijn achterban van captains of industry en havenbonzen. Dat er ook nog mensen in Antwerpen wonen, een klein half miljoen dan nog, is een spijtige bijkomstigheid. Buiten Antwerpen willen ze een Lange Wapper. Vooral in de rand rond Antwerpen moeten ze die helletocht over de Antwerpse ring vaak afleggen, en laat die randgemeenten nu stuk voor stuk CD&V-bastions zijn. Bastions waar Peeters massa's stemmen haalt.
Twee, drie keer zoveel als in de stad. In de stad Antwerpen heeft CD&V weinig stemmen te verliezen. Wat je niet hebt, kun je ook niet kwijtspelen. Dus moeten Van Peel en Heylen zich in Antwerpen opofferen voor de partij. Kanonnenvlees.

De sp.a volgde de omgekeerde richting. Janssens hoedde zich er zondagavond voor om al te triomfantelijk uit de hoek te komen. Deels uit strategische overwegingen, om de tegenstanders niet meteen in een egelstelling te dringen en de boel te blokkeren, deels omdat die houding niet echt kies zou zijn gezien de jarenlange trouwe lippendienst aan de Wapper die voorafging aan de veelbesproken bocht. Partijvoorzitster Caroline Gennez (sp.a) nam de handschoen dan maar op. Geen Lange Wapper, geen Lange Wapper light. Het Antwerpse volk heeft gesproken en de Vlaamse regering moet luisteren. Allemaal ten dienste van burgemeester Janssens. Vlaanderen ten dienste van Antwerpen.

Kaper op de kust
De socialisten hebben veel meer te verliezen in Antwerpen. Die 35 procent van drie jaar geleden halen ze nooit meer, toch niet als ze op hun ukkie opkomen bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen. Maar Antwerpen prijsgeven, dat zou catastrofaal zijn. De stad is al sinds de Tweede Wereldoorlog in socialistische handen. Met Bart De Wever dient zich een kaper op de kust aan, en waakzaamheid is geboden. Daarom wordt verloren zoon Patrick Janssens, de man die in 2006 heiligschennis pleegde door zijn partij gewoon onvermeld te laten in zijn burgemeesterscampagne, weer in de armen gesloten. Rangen dicht en hop, iedereen eensgezind achter Patrick. Achter de stad. De kop voor de Lange Wapper.

Voor N-VA, de derde partij in de Vlaamse regering, is de situatie gecompliceerder. De N-VA is in wezen geen stadspartij zoals sp.a dat is, de Vlaams-nationalisten scoren net als CD&V vooral uitstekend in de groene rand rond Antwerpen. Maar kopman Bart De Wever woont wel in Antwerpen. Hij kan de stad niet zomaar overlaten aan Janssens, hij kan de rand niet zomaar overlaten aan Peeters. Een slappe koord waar het de komende weken en maanden moeilijk op dansen wordt.

De allergrootste voorstanders van de Lange Wapper hebben ondertussen ook kleur bekend. Bij Open Vld moest Guy Verhofstadt himself een aantal hardnekkige Lange Wapperaanhangers inpeperen dat het echt geen optie is voor liberalen om de uitslag van een volksraadpleging te negeren. Mensen als Sven Gatz in Brussel blijven onvervalste stadsmussen, maar minstens in de Antwerpse regio trekken de liberalen volop de kaart van de periferie.

Het Oosterweeldossier geeft een onthullende inkijk in het politieke landschap in Vlaanderen. Er loopt een steeds hoger wordende Berlijnse muur rond de stad, in het geval van Antwerpen een autosnelweg die letterlijk als een strop rond de stad wordt aangetrokken. Elke partij zit gewrongen tussen stad en rand. In Antwerpen is de breuklijn het duidelijkst, de polarisatie het grootst. Maar elke stad kan vroeg of laat zijn eigen Lange Wapper krijgen.

Geen enkele partij is zo cynisch om ofwel de stad ofwel de rand op te geven. Dossiers als dat van de Lange Wapper dwingen hen echter om kant te kiezen. In de huidige politieke cultuur van de angst voor de kiezer, van het voortdurend verlamd zijn door de volgende verkiezing die in zicht is, zullen de partijen vooral geneigd zijn om hun posities te consolideren. Om vooral niet te verliezen wat ze nu hebben. En dan dreigt de breuklijn zich alleen nog scherper af te tekenen.

zondag 25 oktober 2009

Een job bij (of schijt aan) de overheid...


Het is crisis, en dat zullen vele gezinnen geweten hebben. Bedrijven slanken af, reorganiseren of schudden een andere reden uit de mouw om hetzelfde ,of nog meer werk, met minder mensen te doen. Zo overkwam ook een jong gezin in Deurne. Geen pretje, want je hebt een gezin, kinderen die moeten eten, gekleed worden, naar school gaan en zich liefst nog een beetje ontspannen ook.

Niet bij de pakken blijven zitten dus. Een mens moet vooruit en waar een wil is is een weg. En die wil is er. De weg? Misschien de jobbeurs in Antwerpen. Een jobbeurs voor werk bij de overheid en bij de openbare diensten.

Want als je beiden zonder werk zit, is een job bij de overheid of bij één of andere openbare dienst van harte welkom. Je hebt een goede wedde, min of meer vast werk, hospitalisatieverzekering, een goed pensioen en noem maar op.

Op naar de jobbeurs dus. Je kunt je kinderen uiteraard niet alleen thuis laten en neemt ze mee op sollicitatiejacht. Dat is geen probleem, want... op de jobbeurs is zelfs een creche voorzien. De overheid denkt aan alles en heeft U nodig!

Dus, kindjes mooi afgeven in de creche, inschrijven en op jacht. Alles netjes geregeld dus. Je kinderen, daar wordt op gepast en je hoeft geen schrik te hebben dat een vreemde ze zal meenemen, want ze werden mooi geregistreerd.

De overheid schreewt om personeel. Je hebt de nodige diploma's op zak en je biedt je aan bij "De Sleutel".

"Goedendag, mevrouw, mijnheer, inderdaad, wij zoeken zéér dringend personeel. Hoe lang bent U nu reeds werkloos? Lastig, zeker?"

"We zijn eigenlijk nog maar pas werkloos en willen zo vlug mogelijk aan de slag."

"Pas werkloos? Oei, dan komt U bij ons niet aan de bak. Ja, we zoeken dringend personeel, maar die moeten al minstens 5 jaar werkloos zijn. Dan steken wij een vette premie op zak, begrijpt U?"


De eerste kaakslag van de dag, maar... niet getreurd, de overheid is meer dan "De sleutel" alleen. Kijk, een stand van het Havenbedrijf. Zij zoeken ook dringend personeel. En werken "aan den bassin" lijkt hun wel wat.

" Dag, mevrouw, mijnheer, de haven zegt U wel iets? Wel, dan hebt U geluk, wij staan te schreeuwen om personeel. U bent werkloos, zegt U? Hoelang al?"

" Wel he, eigenlijk maar pas, maar wij willen zo snel mogelijk werken. Een gezin kost geld, weet U."

" Dat begrijp ik, maar eeeh, mocht U nu reeds 2 jaar werkloos zijn, dan kon U onmiddellijk aan de slag, maar, ja, pas werkloos,......ja, dan ontlopen wij een boel premies natuurlijk, het spijt me..."

Kaakslag nummer twee. Maar..., ons koppel zijn doorbijters. Ze willen werken. Echte pitbulls zijn het op dat gebied. Op naar de volgende stand.

"Mevrouw, mijnheer, beiden werkloos? Aiaiaiaiaiaiaia, lastig zeker? Maak U geen zorgen, de overheid kan U gebruiken. We staan hier met 30 overheidsbedrijven en zoeken minstens 450 mensen, maakt U zich dus vooral geen zorgen. En, na een jaartje thuiszitten begint het te vervelen zeker?"

" Pardon, mijnheer, maar wij zijn pas werkloos en willen zo vlug mogelijk werken."

" Oeioeioeioeioei, verdomme, verdomme, verdomme, miljaaaaaar, wat spijt mij dat verschrikkelijk. Dedju, dedju, dedju. Kijk, was U nu langer dan een jaar werkloos geweest, onmiddellijk, maar ja, als ik U nu aanneem, mislopen wij natuurlijk een hoop voordelen qua sociale bijdrage. Sorry, volgende keer beter. Dag, mevrouw, mijnheer!"

Een jobbeurs voor een job bij de overheid of een openbaar bestuur? M'n kloten, een jobbeurs waar een pak vzw's die voor de overheid werken door aanwervingen zoveel mogelijk premies zoeken op te strijken.

Een pak voordelen opstrijken en nadien kunnen publiceren dat ze zoveel langdurig werklozen van 't straat geholpen hebben. Maar iemand die wil werken? Forget it!!!!

Wat doe je dan als koppel dat absoluut wil werken? Inderdaad, gedesillusioneerd naar huis gaan! Maar eerst de kinderen ophalen, want die creche, dat was dan toch goed georganiseerd. Of niet?

Neen dus, want het koppel stapt gewoon de creche binnen, zonder dat iemand hen iets vraagt en nemen hun kinderen gewoon mee naar huis. Niemand vraagt iets, niemand houdt hen tegen, niemand vraagt wie ze zijn.

Dus, op die jobbeurs staan er in de creche nog altijd kinderen alszijnde aanwezig genoteerd, terwijl ze al uren thuis zijn. Ik dacht dat alles ging verbeteren, na de raid van Kim De Gelder in Dendermonde? Bullshit, bullshit en nog eens bullshit, even grote bullshit als die jobbeurs zelf!




zaterdag 24 oktober 2009

Het circus kan beginnen...

Heel soms kan het verbazend goed vooruitgaan in de politiek. Gisteren heeft het Antwerpse stadsbestuur haar advies over de bouwaanvraag voor het BAM-tracé overgemaakt aan de Vlaamse regering, maar die heeft zelf al haar conclusies getrokken uit het referendum: het BAM-tracé komt er niet in zijn huidige vorm. Sterker nog, de hele BAM ligt op apegapen, want één van de zeven werkgroepen die nieuwe oplossingen moeten zoeken, gaat over de reorganisatie van het overheidsbedrijf.

Wat komt er dan wel? Dat is voorlopig echt nog koffiedik kijken. De liefhebbers van een tunnel worden in elk geval heel snel teleurgesteld, want dat alternatief lijkt ook al dood en begraven. Tijdens het debat van woensdag in het Vlaams Parlement was er nog nauwelijks sprake van de tunnel. Zelfs sp.a lijkt geen strijd op leven en dood te willen voeren voor het dure en tijdrovende project.

CD&V en N-VA gaan nu proberen om een verbeterde versie van het BAM-plan in te masseren bij sp.a. Een lange en vakkundige massage kan wonderen doen voor het gestel. In Bart De Wever zien we eerlijk gezegd niet meteen de man met de fluwelen handjes, die lijkt meer geschikt als worstelcoach. En Kris Peeters? Die kan nu gaan bewijzen dat de hem toegeschreven Clooney-charmes ook goed zijn voor kaskrakers in de politiek.

Sp.a zal nu proberen om de Antwerpse mobiliteit te ontlasten met oplossingen in de buurt van de Nederlandse grens en in het Waasland. Maar dat is uitstel van executie, want de drie partijen van de Vlaamse meerderheid hebben woensdag opnieuw afgesproken dat er een derde oeververbinding moet komen. En dus ligt dat dossier vroeg of laat toch weer op tafel.

Kris Peeters blijft daarom verwijzen naar het beruchte dubbelbesluit van 28 maart, waarin sp.a zich opnieuw akkoord verklaarde met twee randvoorwaarden die veel alternatieven uitsluiten: geen vrachtverkeer en geen tol in de Kennedytunnel. Het zal sp.a bloed, zweet en tranen kosten om Peeters op andere gedachten te brengen, ook al creëerde N-VA-minister Philippe Muyters gisteren op de radio wél een opening.

Krijgen we een Lange Wapper die zo is aangepast dat Patrick Janssens er toch mee kan uitpakken? Of komt er een variant zonder dat viaduct, die Peeters en De Wever in staat stelt om te juichen dat zij het ei van Columbus hebben ontdekt? In de politiek is vrijwel alles mogelijk, maar als iets geen optie is, dan is het gezichtsverlies.

vrijdag 23 oktober 2009

Fundamentalist, wereldvreemd of gewoon een hoek af...

Godsdienstfundamentalisme! Wanneer men het hier in Antwerpen over godsdienstfundamentalisme heeft denken we spontaan aan de Moslims en aan de Chaddische Joden. We blijven ze raar vinden, de Moslims met een lang kleed aan en het typische hoofddeksel, de Joden met hun pijpenkrullen, ouderwetse kledij en koekentrommels op hun hoofd.
Raar eigenlijk, want wanneer we Rudi Mannaert, parochieherder van Sint-Andries, zien voorbij fietsen in soutane of Romeinse boord, trekken we die lijn niet door, alhoewel ik de laatste zou zijn om Rudi Mannaert een fundamentalist te noemen.
Gewoon maar om te zeggen dat we bij het woord godsdienstfundamentalisme nooit aan de katholieken denken. Ik ook niet trouwens, tot ik gisteren de uitzending van "Koppen" zag op één over de Pius X broedergemeenschap in de Antwerpse Hemelstraat.
Pas op, ik kom ook uit een katholiek nest, ben Christelijk opgevoed, heb de Latijnse mis nog van buiten gekend en ging tot mijn 12 jaar trouw iedere zondag (verplicht) naar de mis. Maar gelukkig ben ik, samen met mijn maagdelijkheid mijn geloof verloren.
Enfin, de reportage op één had mij nieuwsgierig gemaakt en ik ben eens gaan grasduinen op het internet. Niet omdat men in de Hemelstraat nog de mis opdraagt zoals in de jaren vijftig, niet omdat de priesters nog een soutane dragen, maar omdat één van hen zei dat degenen die televisie kijken nooit bidden. Ik dacht eerst dat er van die priester een "hoek af was" en wilde absoluut meer weten.
Groot was mijn verbazing toen ik op hun website zag dat het aantal moskeeën in Antwerpen zal verminderen, omdat de parochiepriester medailles van de H.Maagd had uitgedeeld en dat de H.Maagd de Islam al eens verdreven had.
Ik keek ook raar op omdat ze een eigen jeugdbeweging hebben. Ze noemen het een scouts- en gidsengroep (niet gemengd uiteraard), maar hebben met de "echte" scouts en gidsen niets te maken. In deze jeugdbeweging overheerst gebed en godsdienstonderricht. De foto's van hun jaarlijks zomerkamp brengen U terug naar de jaren vijftig.
Over een handboek sexualiteit, gebruikt in de katholieke scholen, schrijven ze: Opgelet deze fotos zijn schokkend. Niet geschikt voor minderjarige personen.! Wij klagen aan : deze officiëel "KATHOLIEKE" handboeken voor onze onderwijsleerkrachten en leiders in onze jeugdbewegingen: "Liefde Leren" van het NSKO en "Levende Lijven" van de KJR. Onze jeugd wordt van hogeruit systematisch geperverteerd : zelfbevrediging en vrije sex worden aanbevolen, homoseksualiteit en abortus als mogelijkheid voorgesteld en met incest wordt gelachen...Kortom de ziel van het kind wordt vermoord. Eén van de vele redenen waarom de FSSPX eigen scholen probeert op te richten.

De "foto's" waarover de eerwaarde het heeft zijn onschuldige cartoons, die het boek illustreren.

Na het bekijken van de website en het lezen van de door hun gepubliceerde teksten, had ik maar één conclusie: Of het zijn godsdienstfundamentalisten, of ze zijn wereldvreemd, of er is een "hoek af", maar waarschijnlijk is het een mengeling van de drie...want dit kan nooit de bedoeling zijn van eender welke geloofsbeleving.

donderdag 22 oktober 2009

Het papegaaienkoor van 't Schoon Verdiep...

Marco Laenens (Open vld), ondervoorzitter van het Antwerpse OCMW, voelt zich waarschijnlijk een zéér gelukkig man. Hij mag zich terecht de meest geciteerde man in de Antwerpse politiek noemen.
Waar gaat het over? Enkele maanden geleden hadden wij, ter voorbereiding van een column, een gesprek met Marco Laenens over ondermeer de "Spanjeroute" en de te verwachten gevolgen van de door de regering door onze strot geduwde "reguralisatiegolf". Toen reeds uitte hij zijn bezorgdheid over de immigratie van Spaanse Marokkanen naar België, die op een zéér gemakkelijke manier aan een uitkering konden raken en over de te verwachten financiële kater voor de stad Antwerpen ten gevolge van de reguralisatiegolf.
Toen reeds schetste hij ons duidelijk dat deze reguralisatiegolf zou gevolgd worden door een nieuwe en daarna nog door een nieuwe, door een zéér ruime familiehereniging. Hij sprak toen over ongeveer 45.000 tot 60.000 mensen, allen met recht op een leefloon, verhoogde kinderbijslag, woon- en verwarmingstoelage.
Een massa mensen die het op de Antwerpse arbeidsmarkt zéér moeilijk zou krijgen door gebrek aan kennis van onze taal, onze leefgewoonten en onze cultuur in het algemeen.
Opmerkingen, die door de Antwerpse politici bijna werden weggewaaid als ultra-rechtse praat zonder fundering. Ook onze redactie werd, na publicatie, regelmatig aangesproken met de vraag of wij onze onafhankelijke koers gingen verlaten om de rechtse toer op te gaan.
Wat blijkt nu? Nog geen twee weken geleden nodigt Monica de Coninck (sp.a), voorzitter van het Antwerpse OCMW, de pers uit om dezelfde woorden als die van Marco Laenens te verkondigen in verband met de Spaanse Marokkanen.
En gisteren wierp Patrick Janssens (sp.a), Antwerpse burgemeester, een vis uit (neen, niet van op de Lange Wapper) over een minimumleeftijd voor huwelijken, hierbij, zonder het uit te spreken, duidelijk op de migranten doelende, want... "ze huwen met iemand uit het thuisland, zonder kennis van de taal, de leefgewoonten en de cultuur van ons." Een beetje in een andere, socialistische, vorm gegoten, maar duidelijk geinspireerd door de woorden van Marco Laenens.
Begint de Antwerpse sp.a te verrechtsen? Of heeft men op 't Schoon Verdiep een papagaaienkoor opgericht, met Marco Laenens als dirigent? Of zouden sommige politici in Antwerpen dan toch nog denken: Wat de burger niet weet, deert hem niet...

woensdag 21 oktober 2009

In Memoriam Jef Nys


Jef Nys werd geboren te Berchem op 30 januari 1927. Tijdens zijn studies aan de Academie van Antwerpen ging hij reeds bij een architect werken, deze job zal hij echter na zijn studies vaarwel zeggen, en beproeft zijn kunnen in de stripwereld. Hij maakte een ongelofelijk aantal albums waarvan de meeste in series zullen uitgegeven worden. Nys zijn eerste serie ging over het stripfiguur Kadodderke.


Hij heeft ook vele sprookjes van de gebroeders Grimm overgezet naar het stripverhaal. Hij had als het ware een passie voor sprookjes, zoals kan afgeleid worden uit zijn werken, die haast uitsluitend voor kinderen bestemd zijn. De serie Jommeke is zeer populair bij de kinderen in Vlaanderen, maar het lukte hem bijna niet om buiten de nederlandstalige grenzen te verkopen.

Na Suske en Wiske van Willy Vandersteen is Jommeke de best verkochte strip in Vlaanderen. Jommeke verscheen voor het eerst in 1955 in het weekblad Kerkelijk Leven (het parochieblad). Het eerste echte vervolgverhaal was de Jacht op de voetbal. Na enkele jaren stapte Jef Nys over naar Het Volk waar Jommeke nu nog steeds verschijnt. De eerste stripverhalen van Jef Nys waren de avonturen van Amedeus en Seppeke in Het Handelsblad (1948). Jef Nys tekende ook de avonturen van Langteen en Schommelbuik (1963). Deze kabouterverhalen kan je ook vinden in de vakantieboeken van Jommeke. Reeds verscheidene jaren tekende Jef Nys niet meer zelf maar had hij tekenaars (Gert Van Loock en Hugo De Sterk) en scenaristen (Jan Ruysbergh en Gert Van Loock) waar hij met samenwerkte.

Het meest opvallende aan de verhalen van Jommmeke is wel dat er NOOIT geweld is in voorgekomen of zal voorkomen. Dit is iets waar Jef Nys heel uitdrukkelijk op stond.
Tijdens zijn lange carrière heeft Jef Nys nooit een officiele stripprijs gewonnen, hetgeen zeer uitzonderlijk is voor een artiest met zijn palmares. Zijn geesteskind daarentegen heeft wel een standbeeld gekregen in de stripstad Middelkerke.
Gisteren heeft deze grote Antwerpenaar op 82-jarige leeftijd de strijd tegen kanker verloren.

dinsdag 20 oktober 2009

Exit Karel Vinck...

De kogel is door de kerk. Nadat de Antwerpenaar duidelijk zijn NEEN-stem heeft laten horen over het BAM-tracé, heeft ook het Antwerpse stadsbestuur beslist een negatief advies aan de Vlaamse regering over te maken. Het zou tegen alle regels van de democratie zijn mocht het Antwerpse stadsbestuur een andere beslissing genomen hebben dan negatief adviseren.
Dit roept natuurlijk vragen op naar de positie van BAM in het algemeen en die van Karel Vinck in het bijzonder. Zowel voor- als tegenstander weet dat er in de aanloop naar het referendum door BAM miljoenen belastingsgeld zijn uitgegeven aan "zogezegde" informatiebruchures (full-color, glanzend papier, gelijmd en met gretig gebruik van fotoshop om de waarheid hier en daar naar de hand te zetten) en dat BAM als overheidsbedrijf meer dan zijn boekje te buiten is gegaan.

De maatschappij moest voorstellen uitwerken om het fileprobleem rond Antwerpen op te lossen. Daarbij stelde de beheersmaatschappij voor om met het Lange Wapper-project, een combinatie van een grote brug over het noordelijk gedeelte van de stad en een tunnel onder de Schelde, de ring rond de stad te sluiten. Het brugproject werd tijdens een referendum door de Antwerpse bevolking met een meerderheid van 60 % weggestemd. De Beheersmaatschappij Antwerpen Mobiel werd eerder al zwaar bekritiseerd, onder meer omwille van de bijzonder hoog oplopende voorbereidende kosten, maar nu gaan vanuit verschillende hoeken stemmen op om de maatschappij opzij te schuiven en niet langer bij het project te betrekken.

Kathy Berx, provinciegouverneur van Antwerpen, wijst er echter op dat de BAM door het Vlaams parlement is aangesteld en daar beslissingen over de toekomst zullen moeten worden genomen.

De Beheersmaatschappij Antwerpen Mobiel (BAM) moet nu heel even aan de kant gaan staan en zwijgen. Dat zegt ook de Antwerpse burgemeester Patrick Janssens . Ook VB vraagt de ontbinding van BAM.

Trouwens, eind 2004 had Karel Vinck als topman van de NMBS ook al moeilijkheden met de toenmalige Minister van Overheidsbedrijven Johan Van De Lanotte. Blijkbaar heeft Vinck nogal last met gezag en beseft hij niet zo heel goed wat zijn taak is.

Misschien wordt het inderdaad tijd dat men die man eens met beide voeten terug op de grond plaatst, maar dan liefst zonder royale gouden handdruk, want dat bedrag heeft hij al opgesoupeerd aan de "brochuurkes"...

maandag 19 oktober 2009

De teleurgang van het Vlaams Belang...


Men hoeft de dag van vandaag geen politiek analist te zijn om te zien dat het niet zo goed gaat met het Vlaams Belang. Dat heeft niets te maken met de laatste zogezegde peilingen, want die zijn niet geloofwaardig. Zeker een enquête waarbij de rode VRT betrokken wordt, moet met een zeer grove korrel zout genomen worden. Ik begrijp dan ook niet waarom een zelfverklaarde kwaliteitskrant als De Standaard met die erg link(s)e jongens en meisjes samen iets wil organiseren. Als men ziet dat in hun zogenaamde peiling het Vlaams Belang in oktober 4% minder stemmen haalt dan in de septemberpeiling van La Libre Belgique, dan weet men dat er iets niet klopt. Zo'n verschil kán niet op één maand.

Dat allemaal terzijde, is het wel degelijk zo, dat het Vlaams Belang aan belang heeft ingeboet. Reden hiervoor is de crisis, waardoor mensen in de eerste plaats op korte termijn gaan denken, zeg maar aan hun portemonnee en pas daarna op langere termijn, het communautaire dus. Een andere reden is, dat heel wat (oud-)Vlaams Belangstemmers hopen dat N-VA meer uit de brand zal kunnen slepen omdat die partij nu mee in de Vlaamse regering zit. Dat moet allemaal nog bewezen worden (is zo iets als de Nobelprijs voor de vrede voor Obama). Voor het Vlaamse en het federale parlement is het jaar net begonnen en van dat jaar zal veel afhangen. De problemen die op ons afkomen zouden trouwens niet alleen voor veel commotie binnen het Vlaams nationalisme kunnen zorgen, maar ook binnen het CD&V, dat nu denkt de wind in de zeilen te hebben, maar straks wel eens zal moeten kiezen tussen pest en cholera, wanneer de belangen van het federale en regionale gegarandeerd niet meer gelijklopend zullen zijn en er een einde zal moeten komen aan hun politieke spreidstand.

Er zijn misschien ook nog andere redenen, waarom het Vlaams Belang niet meer zo goed scoort. De zaak van de Oosterweelverbinding in Antwerpen bv, waarbij ikzelf nog altijd niet snap waarom het VB op één lijn zaten met roden en groenen, hun traditionele vijanden. Het referendum werd door hen alvast niet misbruikt voor verkiezingsdoeleinden in 2012.

Tenslotte begint de jarenlange boycot van het Vlaams Blok/Belang door de zelfverklaarde "democratische" partijen stilaan toch zijn vruchten af te werpen. Erg hoopvol is dat allemaal niet, want dat betekent wel degelijk een democratisch deficit, om eens een actueel modern woord te gebruiken.

Kortom, de volgende maanden zouden wel eens cruciaal kunnen worden op communautair vlak. Als CD&V en N-VA de Vlaamse meubelen niet zullen kunnen redden, zal het VB daar toch weer van kunnen profiteren, tot spijt van wie 't benijdt. Vergeten we ook niet dat België vanaf 1 juli 2010 het voorzitterschap van de E.U. zal waarnemen. Een ideaal klankbord om Europa te laten zien en horen dat "there is something rotten in de state of Belgium"...

zondag 18 oktober 2009

Halleluja, eindelijk...


Eindelijk!!!!! Vandaag mag de Antwerpenaar zich uitspreken of hij het BAM-tracé aanvaardt of niet. Hij mag zich niet uitspreken voor een brug of een tunnel. Neen, alleen over het BAM-tracé mag hij of zij antwoorden met ja of neen.
Een feest voor de democratie?
Ik denk en ik vrees het niet. Inderdaad, in een democratie beslist de bevolking, maar... via verkiezingen heeft de bevolking zich laten vertegenwoordigen door een ras dat "politici" heet. Zij worden geacht, en daar worden ze ook dik voor betaald, om in onze plaats beslissingen te nemen en de stad, de provincie, het gewest, de deelstaat en het land te besturen. Alhoewel, bij een partij die we vroeger "de socialisten" noemden, wordt er een minister benoemd die niet eens aan de verkiezingen heeft deelgenomen en worden de stemmenkanonnen aan de kant gezet, maar daar gaat het nu niet over.
Wij, Antwerpenaren, mogen dus vandaag ons zegje doen en daarna zullen de "heren en dames politici" wel beslissen of ze met onze mening rekening zullen houden.
Een feest voor de democratie?
Buiten R. Antwerp F.C. en Germinal Beerschot is er, in de ganse geschiedenis van Antwerpen, niets dat de stad zo in twee kampen heeft verdeeld. Er is gelogen, bedrogen en met modder gesmeten. In plaats van ernstige informatie hebben we enkel gehoord hoe slecht het plan van het ander kamp wel was. Mensen die aan de basis van het Masterplan Antwerpen Mobiel stonden hebben hun eigen beslissingen verloochend (nietwaar, Van Brempt en Janssens?). Maandenlang konden we de Hoogstraat niet passeren of er was wel iemand van Ademloos die onze handtekening nodig had, hierbij niet te nauw kijkende of je van Antwerpen was of niet. Honderdduizenden euro's heeft de Bam van ons belastingsgeld gespendeerd om voor hun zaak te pleiten. Onze mailboxen werden door beide kampen bestookt met desinformatie. 800.000 euro moet de stad ophoesten voor deze "dag van de democratie". Een aansluiting van 18 rijvakken in Merksem werd door BAM doodgezwegen. Volgens de Ademlozen was er alleen fijn stof als de brug (eigenlijk viaduct) er zou komen. Open vld kwam niet met een gezamelijk standpunt naar buiten na het neen-advies van Ludo Van Campenhout. De imams werden ingeschakeld door de moslimpolitici om neen-stemmers te ronselen. Facebook was een openbare arena waar ja- en neen-stemmers het tegen elkaar opnamen en waarbij persoonlijke verwijten schering en inslag waren. Ademlozen, zonder campagnegeld konden een pand betrekken in de Stadsfeestzaal, iets waar veel hardwerkende middenstanders jaloers op zijn. De Groenen (met of zonder uitroepingsteken) hadden weer iets om zich in de belangstelling te stellen. Bart De Wever wordt populairder dan Patrick Janssens, maar beweert geen ambities als burgemeester te hebben. Kleine politici zonder of met een klotenmandaat lopen zich de naad uit de broek om populariteit te verwerven. Annick De Ridder krijgt hoogmoedswaanzin en noemt Janssens een "woordvoerdertje". Marc van Peel tart alle wetten van de democratie door zijn uitspraak dat de Lange Wapper er hoe dan ook zal komen. BAM spendeerde maar liefst 175.000.000 euro aan voorbereidende werken, niet zeker zijnde dat het plan er ooit komt. En zo zijn er nog wel enkele tientallen zaken....
Waarom dan Halleluja?
  • Ongeacht de uitslag, zullen de politici eindelijk moeten doen waarvoor ze betaald worden: hun werk.
  • Mijn mailbox zal niet meer overvol zitten met vragen voor publicatie van voor- en tegenstanders.
  • Ik zal door de Hoogstraat kunnen lopen zonder Ademloze aanklamping.
  • De winnaars van het referendum zullen vieren en de verliezers zullen hun verlies uitleggen als een winst, en dus ook vieren.
  • Facebook zal terug facebook worden van vroeger (Ja, Hachim, MET FarmVille, ongeacht de uitslag).
  • BAM zal waarschijnlijk beseffen dat ze de regering niet zijn.
  • Wim Van Hees kan het wat kalmer aandoen en vanop Linkeroever kijken naar de (voorlopig) ongewijzigde skyline.
  • stRaten-Generaal zullen terecht vieren dat zij als enigen niet aan moddergevechten, maar aan informatie hebben gedaan.
  • Wij, nadat de uitslag gekend is, eens over iets anders kunnen schrijven dan de Lange Wapper.

Waarom minder Halleluja?

  • Omdat het vertrouwen in vele mensen verdwenen is.
  • Er een tijd zal overgaan voor Antwerpen weer die aan één zeel trekkende, chauvinistische stad is.
  • Omdat het referendum voor sommige politici misbruikt werd als aanloop naar de gemeenteverkiezingen in 2012.