Geen worstenbrood of appelbollen op verloren maandag...

Maar liefst 75% van de Antwerpse horeca-uitbaters hebben eieren voor hun geld gekozen en gaan na 1 januari het roken van een sigaret in hun zaak toelaten. Het gaat hier uiteraard over de bruine cafés en over de cafés waar sporadisch al eens een kop verse soep of een "smos" werd geserveerd.

De andere 25%, meestal zaken die een hoger inkomen hebben van de eters dan van de drinkers, bannen vanaf 1 januari de sigaret.

Dat houdt natuurlijk in dat het in de rokerscafés onmogelijk wordt om nog een vers soepje, een smosje of een croque te bestellen, want... alleen de verkoop van voorverpakte eetwaren, zoals een stuk chocolade, een wafel of een worstje zal dan nog worden toegestaan.

Eén ding is spijtig aan gans dat rokers en niet-rokersgedoe en dat is het feit dat er weer een Antwerpse traditie zal verloren gaan, namelijk de worstenbroodjes en appelbollen waarmee de waard op verloren maandag zijn klanten trakteerde. Die dingen zijn niet voorverpakt en mogen dus niet geserveerd worden in de rokerscafés, zelfs niet wanneer ze gratis aangeboden worden. En laat het nu net die cafés zijn die op verloren maandag het gulst waren...

Hulpverleners...

Afgelopen weekend werd er in Antwerpen andermaal een ziekenwagenbegeleider het ziekenhuis ingeslagen. Het zou niet mogen dat eender wie het ziekenhuis wordt ingeslagen en zeker geen hulpverlener op weg naar een dringende opdracht. Van deze stelling ga ik zowieso uit.

Maar... zou dit ook gebeurd zijn bij een beroepsambulancier? Een mens met ervaring die dag in dag uit met beide voeten in de praktijk staat? Ik betwijfel het. Een beroepsambulancier met ervaring, die op weg is naar een prioritaire opdracht zou zeker niet gestopt hebben wanneer zijn voertuig met sneeuwballen werd bekogeld. Dat is tijdverlies wanneer er mogelijk een mensenleven op het spel staat. En... hij zou in geen geval zijn uitgestapt om de sneeuwballengooiers van repliek te dienen.

Een ambulancier is een ambulancier en geen politie-inspecteur, zelfs geen bevoegd persoon. Voor een beroepsambulancier is zijn taak een dagtaak zoals een dokwerker of een loodgieter er een heeft. Bij de vrijwilligers echter, die sporadisch, buiten hun eigenlijke dagtaak plaats nemen in de sanitaire cel of achter het stuur van een ziekenwagen, ligt dat anders. Voor hen is dat iets "speciaal" en op dat moment voelen ze zich ook speciaal, terwijl ze qua vaardigheid, beroepskennis en ervaring nog niet aan de hielen van de beroeps reiken. Ze voelen zich een ander persoon van het moment dat ze hun werkplunje aantrekken (zij noemen dat een uniform) en zouden met dat werkplunje de ganse stad rondlopen, boodschappen gaan doen, familie gaan bezoeken en zelfs mee gaan slapen.

Ik heb niets tegen vrijwilligers, maar ik heb héél veel tegen vrijwilligers in de dringende geneeskundige hulpverlening. Men zou het moeten verbieden. Het is onverantwoord. Met mensenlevens omgaan is geen hobby en kan nooit een hobby zijn of worden.

Maar ja, zolang de ambulancediensten hen aanvaarden... . En dat zullen ze blijven doen. Ze zijn veel goedkoper dan beroepskrachten, men kan ze flexibel inzetten én de ambulancediensten verdienen veel aan ziekenvervoeren, maar bitter weinig aan oproepen van de 100 of 112, omdat daar de prijzen ministrieel vastgelegd zijn. Dus buiten de NV, BVBA of eenmanszaak die het ziekenvervoer doet, heeft iedere ambulancedienst ook wel een vaag omschreven vzw die "zogezegd" het dringend 100 of 112-vervoer doet. Zet op die dienst wat vrijwilligers tegen het dagloon van een poolse kuisvrouw in 't zwart en je kan dik geld verdienen met je beroepspersoneel op het secundair vervoer of op de doktersoproepen, waarbij je je prijs zelf bepaalt.

Al die ziekenwagens die al dan niet geluidloos door de stad razen is dus echt geen liefdadigheid, maar keiharde business...

IJzel en de prijs van het zout...

In de tijd dat Antwerpen bezet was door de Spanjaarden, werd de spaanse soldaten hun soldij niet uitbetaald in klinkklare munten maar in zout. Dat zout werd destijds opgeslagen en bewaard in een streng bewaakt magazijn in de Zirkstraat. Vandaar de benaming "Zirkstraat" dus, het oud-nederlands voor "Zoutstraat". Zout had destijds een zéér grote waarde en werd gebruikt als betaalmiddel.

Antwerpen heeft een rijk verleden en doet ook z'n best om dat verleden zo goed mogelijk te bewaren voor het nageslacht. Zelfs de bijnaam van de Antwerpenaren "de sinjoren" heeft spaanse roots, maar ik vrees dat de heren op 't Schoon Verdiep méér dan de bijnaam hebben overgehouden van de spanjaarden. Ik vrees dat ze op 't Schoon Verdiep ook "zout" als betaalmiddel gebruiken. Niet moeilijk als je ziet welke projecten het huidige bestuur nog op stapel staan heeft die ze deze legislatuur nog willen afwerken. Kijk er maar even de hoofdpunten van vrijdag op na. Om dat te betalen zullen er tonnen en tonnen zout nodig zijn. Zout dat de stad momenteel blijkbaar bespaart op strooiwerken!!!!!!

Als je kijkt hoe de stad er buiten de grote assen bijligt, als één grote spiegel dus, enkele dagen na de eerste sneeuwval, is daar maar één woord voor: Een echte SCHANDE!!!!!!!! Pas op, een toerist zal niet vallen. Waar die plegen te komen zijn de straten en voetpaden vrijgemaakt. Het zou in het andere geval het imago van de stad schaden, maar... buiten die specifieke toeristenzones, waar de gewone, belastingbetalende Antwerpenaar woont, is het andere koek. Daar hoeft men geen moeite te doen om in het ziekenhuis te belanden. Spiegelgladde straten en voetpaden. De Drukkerijstraat, Vrijdagmarkt, Nationalestraat, de ganse Sint-Andrieswijk, de Seefhoek, zelfs de Groenplaats om van de Groenkerkhofstraat naar de metro te gaan, zijn gewoon professionele schaatsbanen.

Kan de stad de straatvegers, die nu toch niet kunnen vegen wegens de sneeuwval, niet gewoon hun wijk insturen met dezelfde schop en het zelfde karretje als anders, maar dan gevuld met strooizout? Het is vandaag koopzondag, de Kammenstraat is verkeersvrij, maar hebben ze er op 't Schoon Verdiep al eens over nagedacht hoe die kooplustigen tevoet de Kammenstraat moeten bereiken? Droppen per helicopter misschien? Of gaat de stad vandaag, verspreid over het grondgebied, bussen plaatsen met een RX-installatie en plaasterkamer om armen en benen in het gips te leggen?

Hoe luidt de slogan van 't stad weer: "'t Stad is van iedereen, maar van de ene Antwerpenaar wat meer dan van de andere".......

En hoe is de toestand in Uw straat, Mijnheer Janssens?

De Seefhoekproblemen....

Na de "Koppen"-reportage op woensdagavond stonden de kranten gisteren vol over de problematiek van het drugsdealen op de Seefhoek, net alsof dit een nieuw fenomeen zou zijn. De Seefhoek heeft echter altijd al een "specialeken" geweest. Het is altijd een echte volkswijk geweest, waar meer bier gedronken werd dan vlees gegeten, zodat er logischerwijze ook meer cafés dan slagers waren. De oorspronkelijke bewoners waren dan ook echte volksmensen, mensen die gingen werken voor een klein loontje of werkloos waren. Mensen die graag een pint dronken en meer muilperen dan bananen uitdeelden, maar... een hart van goud hadden en altijd voor elkaar klaar stonden.

In de jaren zestig is dan de eerste golf immigranten neergestreken op de Seefhoek. Enkelen maar, en met die mensen waren of zijn er geen problemen. Maar blijkbaar hebben zij gefunctioneerd als een magneet, zodat de Seefhoek nu bijna volledig uit immigranten bestaat. De winkels van toen zijn Marokkaanse of Turkse winkels geworden en de gezellige cafés van destijds zijn nu groezelige vzw's, waarvan geen kat weet wat hun doelstelling is.

De allochtone jeugd die er nu de plak zwaait werkt niet en is ook niet zinnens werk te zoeken, maar vullen hun dag met mensenkloterij, uitdagerij, provocatie, stelen en drugsdealen. De politie beweert dat het dweilen is met de kraan open, maar dat is hun eigen schuld! Zowel de politie die de zaak jaren heeft laten escaleren als de stad Antwerpen, die de allochtonen liever verzameld zagen in één wijk, kwestie van ze beter in de gaten te houden, hebben gewoon gefaald. De Seefhoek is al jaren politiek afgeschreven, en dat zijn geen woorden van mij, maar van een Antwerps politicus die ze uitsprak na een buurtvergadering op de Seefhoek.

Tien jaar geleden was er in de Stationswijk in Lokeren precies dezelfde situatie, maar... daar had de burgemeester haar op z'n tanden en voerde hij de "nultolerantie" in. De straten hebben daar vijf jaar blauw van de politie gezien, voor de minste provocatie werd je administratief aangehouden, de wet werd er naar de letter toegepast, tot op het absurde toe, maar... nu mag je in Lokeren komen. De rotte appels zijn verdwenen.

Maar hier in Antwerpen legt de burgemeester eieren onder de rotte appels op de Seefhoek. Hij denkt dat hij de boel kan sussen met te pas en te onpas een multiculturele activiteit te organiseren en laat voor de rest de boel de boel. Hij zal zelf wel beseffen dat dat beleid geen zooien aan de dijk brengt, maar ja, het is zijn kiezerspubliek.

Steek de Seefhoek eens een paar jaar vol met politie, patrouilles te voet in gevechtskledij desnoods, en zorgt dat er iedere 10 minuten zo een patrouille passeert. Verbaliseer alles wat je ziet, pak ze op bij de minste twijfel of tegenstand en verslijt er een paar matrakken op. Wie zich niet kan identificeren hou je administratief aan tot je de echte identiteit kent. Onderzoek de activiteiten van de ontelbare vzw's en laat ze het vuil dat ze op de straat werpen desnoods opeten.

Wedden dat binnen pakweg vijf jaar de Seefhoek terug een gezonde volkswijk is? En ik weet waarover ik spreek. Ik heb er ook gewoond en ben er van ellende gaan lopen zoals zovele Belgen en zoals de allochtonen van de eerste generatie, die er zelf niet meer gerust leven.

Ondergesneeuwd ontwikkelingsgebied...

Wat zijn we altijd toch trots geweest op de productiviteit en de inventiviteit van de Vlaming. De beste en de slimste werknemer van de wereld. We sturen De Winne de ruimte in, iets waarvan we pakweg 50 jaar geleden niet durfden dromen, De Crem stuurt 2 man en een paardendenkop naar Afganistan om ze daar eens te gaan leren hoe het moet, we leveren de allereerste president van Europa, om Opel te kunnen behouden pretenderen we dat we de beste autobouwers van de wereld zijn, we beschouwen Antwerpen als de mooiste, beste en modernste stad van de wereld en we hebben een Centraal Station dat haar gelijke niet kent, maar...als er vijf centimeter sneeuw valt ligt België plat.

Nu ben ik zeker geen ingenieur, maar het is toch niet de eerste keer dat het sneeuwt in België? En toch kunnen 100 (honderd) piektreinen niet uitrijden omdat de wissels vervroren zijn. En telkens als er vijf centimeter sneeuw valt of het vriest een week is dat hetzelfde. Leert de NMBS niet uit het verleden? Telkenmale na zo'n winterprik krijgen we dezelfde uitleg: "We weten nu waar het probleem ligt en zullen zo vlug mogelijk voor een oplossing zorgen." Maar dat zeggen ze verdomme al 50 jaar!!!!

Met de strooidiensten precies hetzelfde. De sneeuw die gisteren gevallen is werd al weken bij voorbaat aangekondigd, en toch kan men zich in Antwerpen, buiten de grote assen, de poten breken. Is het nu echt zo moeilijk voor een stad met meer dan 8000 werknemers om de straten sneeuw- en ijsvrij te maken? Ik weet het, daar zijn geen prestieuze prijzen mee te halen, maar de bevolking zou er wel dankbaar voor zijn. Als iedereen die valt door de sneeuw en het ijs in Antwerpen de stad moest aanklagen en een schadevergoeding vragen, zou men dan wakker worden op 't Schoon Verdiep?

En nog iets, de stad voorziet in opvang voor asielzoekers, voor illegalen, voor gereguraliseerden, en noem maar op, maar de eigen daklozen kunnen in de sneeuw en vrieskoude de nacht buiten doorbrengen, wetende dat zowel de stad als het OCMW over diverse leegstaande woningen en lokalen beschikt. Alleen al in de leegstaande rijkswachtkazerne in de Korte Vlierstraat kan er minstens 100 man slapen. Akkoord, het is misschien geen luxe, maar alles is beter dan de straat, want daar stuur je nu, met dit weer, nog geen hond op, laat staan een mens.

Ondanks de grootschalige bouw- en andere projecten in Antwerpen, ondanks het overdadig (multi)cultureel aanbod, ondanks dat het een werelhaven is, ondanks dat het een werelplaats heeft in de diamantnijverheid, op dit moment is Antwerpen gewoon ondergesneeuwd ontwikkelingsgebied...

Windmolens en Zandvlietenaars...

Nog twee dagen gaan onze zogenoemde "vertegenwoordigers" lullen in Kopenhagen over de opwarming van de aarde. Het resultaat kunnen we nu al voorspellen: nul komma nul. Eender welke conferentie komt een eeuw te laat. De laatste eeuw hebben we deze aardkloot zelf naar de verdoemenis geholpen. We dachten dat er geen einde kwam aan de fossiele brandstoffen en we hebben nooit stilgestaan bij de rotzooi die we de lucht hebben ingeblazen. Slechts één zoogdier is in staat zichzelf en anderen te vernietigen: de mens.

Eindelijk is men tot het besef gekomen dat het zo niet verder kan, eindelijk heeft men door dat men op een andere en milieuvriendelijke manier energie zal moeten opwekken. En het gebeurt al, ... met mondjesmaat. Hier en daar ziet men een windmolenpark uit de grond rijzen.

Ook Antwerpen heeft er één, zij het op zéér beperkte schaal, namelijk langs de Schelde-Rijnverbinding. Daar staan zes windmolens van BASF, die in een gedeelte van de energiebehoefte van deze chemiereus voldoen. Het kan beter, uiteraard, maar er is een aanzet.

Maar... en nu komt het, deze windmolens staan op Antwerps grondgebied, en we weten allemaal hoe Antwerpenaars zijn. Inderdaad, ook hier, hoe kan het anders, is er al protest. Molenwieken veroorzaken schaduw, dat is normaal, maar laat daar nu eens vier inwoners van Zandvliet last van hebben. Slagschaduw als ze in de tuin zitten en slagschaduw wanneer ze naar de televisie kijken. Ik kan mij voorstellen dat dit niet prettig is, wanneer men iedere dag die slagschaduw op zijn televisiescherm krijgt.

Maar is dit iedere dag? Neen! Ernstig onderzoek heeft uitgewezen dat deze bewoners, op jaarbasis dan nog, minder dan tien (10) uur slagschaduw hebben. Minder dan tien uur van de 8760 uren die een jaar uitmaken!

Volgens de Europese normgeving mag deze slagschaduw maximum 30 uur/jaar bedragen.

Ik kan er niet over. Zelfs in Zandvliet heeft de Aantwaarpse griep toegeslagen. Ongelooflijk.

Wij in het centrum zitten hier ieder weekend, en dat zijn 72 uren per week, opgescheept met opdringerige en lawaaierige Hollanders. Dat zijn 3740 uur per jaar, en hoor je ons klagen?...

De donkere dagen voor de Kerst...

Het leven is duur geworden, verschrikkelijk duur en dat brengt miserie met zich mee. De prijzen op de huurmarkt liggen hoog, energiefacturen kunnen nauwelijks betaald worden en zelfs het drinkwater is een luxeproduct geworden.

Voor gezinnen waarvan het gezinshoofd werkloos is of van een minimumuitkering moet leven is het geen lachen tijdens deze donkere dagen voor kerst. De zwaksten in de maatschappij staan maanden huur achter en weten niet meer van welk hout pijlen te maken.

En dan staat de deurwaarder voor de deur. "Mevrouw, mijnheer, op vraag van de huisbaas kom ik U uit Uw woning zetten." De meubeltjes worden opgeladen en gestockeerd in een gemeentelijke opslagplaats voor enkele maanden en het gezin staat letterlijk op straat, terwijl er bovenop de bestaande schulden er nu ook nog de kosten van de uitdrijving bijkomen.

Een schrijnende toestand die blijkbaar alleen in het arrondissement Antwerpen kan. In alle andere arrondissementen in België is een uitdrijving onmogelijk tussen 15 december en 15 januari. Net voor de feestdagen, terwijl de stenen uit de straat vriezen, zet men nergens een gezin op straat, uitgezonderd ..... juist, in Antwerpen.

En waar ga je naartoe? Je staat op straat, enkel met de kledij die je aan hebt en waarschijnlijk met geen enkele euro in je zakken. Wat gaan je kinderen eten? Waar gaat uw gezin overnachten?

Gisteren zijn in Antwerpen zo weer twee gezinnen de straat opgezet.

Kijk, er is in Antwerpen opvang voor illegalen, voor asielzoekers, bedden voor daklozen, sociale restaurants voor iemand die nog 5 euro in zijn zakken heeft, maar voor een gezin dat op straat gezet wordt.........niets!

Ik vrees dat hier nog een heel te ontginnen gebied voor de politici open ligt. Voor de opvang van die gezinnen én voor die stomme uitzondering in Antwerpen, waar men net voor de feestdagen mensen de straat op jaagt...

Never change a winning team...

Sfeerloos, zonder ziel, willen en niet kunnen, nog enkele jaren en 't is gedaan, amateuristisch,.... allemaal zaken die we horen wanneer we de Antwerpenaar vragen naar zijn mening over het kerstgebeuren. En als we ons chauvinisme laten vallen, kunnen we niets anders doen dan hen gelijk geven. Ze sleutelen er al een paar jaar aan, maar het verslecht ieder jaar. Ik vraag me af wie er eigenlijk achter die programmatie zit. Iemand die wereldvreemd is? Iemand die Antwerpen nog nooit verlaten heeft, geen T.V., radio of internetaansluiting heeft? Ik weet het niet, maar het wordt méér dan hoge tijd dat men met de regisseur van het Antwerps kerstgebeuren eens een ernstig woordje gaat "klappen".

Op de Groenplaats staan de chalets op elkaar "geplakt". Smalle doorgangen, geen individuele muziek op de kramen, drummen en duwen, kortom een paradijs voor "pick-pockets". Want met zo'n opstelling zullen alleen de zakkenrollers gouden zaken doen.

De carrousel, die al 27 jaar tijdens het kerstgebeuren op de Groenplaats staat, werd verbannen naar het Astridplein, wegens "niet passend in het concept". Als een carrousel daar niet past, wat past daar dan wel.

Ondanks alle mooie beloften bij voorbaat blijft het kerstgebeuren op de Groenplaats zich nog steeds beperken tot grotendeels een vreet- en zuipgebeuren. Wie op zoek gaat naar originele kerstgeschenken en/of -versiering komt van een bedrogen kermis terug.

Géén enkel chalet op de Grote Markt. Het apres-schaatsgebeuren gaat door in de cafés en op de caféterrassen, wat de sfeer zeker niet bevordert.

Buiten een grote kerstboom en de kerststal voor de kathedraal is de Handschoenmarkt bijna niet bij het kerstgebeuren betrokken.

Ook geen kerstkermis op het Astridplein. Wel een overdekte kermis in de Waagnatie, welke nu toch niet op wandelafstand van de Grote Markt ligt.

Er liggen zoveel mooie pleinen en plaatsen in het centrum en geen enkele wordt er van benut. Wanneer gaan de beleidsmakers eens een blik gaan werpen in Brussel, zodat ze eens leren hoe het wel kan.

Als uithangbord voor Antwerpen flopt deze kerstmarkt duidelijk...

De wereld redden in Kopenhagen...

Denkelijk zal ik wel niet de enige zijn die met gemengde gevoelens de klimaatconferentie in Kopenhagen volgt. Afgezien van het feit of men voor- of tegenstander is van een dergelijke bijeenkomst en of men de klimaatverwarming al dan niet ernstig neemt, moet het mij van het hart dat er daar in de Deense hoofdstad wel een soort hysterie heerst. Met zo'n hoop landen en hun nog veel talrijkere vertegenwoordigers kan men, normaal gesproken, toch nooit tot enig serieus akkoord komen, of zie ik dat weer verkeerd?

Om te beginnen is het een onmogelijke zaak te denken dat de mens het klimaat van deze planeet zou kunnen "managen", om een modern woord te gebruiken. Zelfs systemen zoals het communisme, die dachten een maakbare maatschappij te kunnen verwezenlijken, zijn daarin jammerlijk mislukt. De mens kan de natuur niet de baas, het omgekeerde is waar. De natuur doet met ons wat ze wil, of het nu gaat om opwarming, vulkaanuitbarstingen, overstromingen of tropische orkanen. In het beste geval kunnen we trachten de gevolgschade te beperken en te herstellen.

Een tweede zaak die men de conferentie van Kopenhagen, alsmede alle conferenties van dien aard, kan aanwrijven, is dat het er sterk op lijkt dat het gaat om een zoveelste centenkwestie, waarbij excuses worden gezocht om straks nog maar eens uit te pakken met extra belastingen, waarop men dan het etiket "bio" of iets dergelijks op plakt als verrechtvaardiging. Als het zo is, dat de zogezegde rijke wereld de arme wereld moet helpen, dan kan dat gebeuren door rechtstreekse ondersteuning van plaatselijke projecten. Niet door het klakkeloos overschrijven van miljarden euro's of dollars. Die zouden alleen maar de weg volgen naar de potentaten die de meeste van de arme wereldlanden in handen hebben en met dat geld verder grote sier zouden kunnen maken. Zoals ze dat tot nu toe gedaan hebben met het meeste geld dat ze zogenaamd voor de ontwikkeling van hun eigen landen hadden moeten aanwenden.

Kortom, als volgende week de regeringsleiders een beetje lijn kunnen brengen in de kakofonie van de eerste week van de klimaatconferentie, dan zou dat al een goed resultaat zijn. Als men echter voorboert met het allegaartje van politiekers, linkse wereldverbeteraars en op nog meer poen beluste kapitalisten, dan ziet het er voor deze wereld slecht uit. Grof geld verdienen met het beschrijven van rampscenario's komt sommigen misschien goed uit (Al Gore weet er alles van), maar zal de zaak niet oplossen. Het klimaatverhaal mag geen nieuw geloofspunt worden. We hebben al genoeg aan de globalisering en de multicul, om er maar twee te noemen, of het fijn stof van de Lange Wapper waar Van Hees ons voor behoedt heeft...

De Leien: Waar zit eigenlijk het probleem...

Alle Vlaamse investeringen in Antwerpen lijken stil te liggen. Blijkbaar is de regering niet van plan om nog beslissingen over infrastructuurprojecten goed te keuren voor februari, wanneer we weten of de Raad van State het BAM-tracé voor de Oosterweelverbinding definitief naar de prullenmand verwijst.

Voor een deel begrijpen we die houding van minister-president Kris Peeters wel. De tol van de Oosterweelverbinding werd in het verleden gezien als de melkkoe voor alle andere projecten van het Masterplan voor de mobiliteit: de tweede fase van de heraanleg van de Leien, de tramverlengingen, de Groene Singel, de renovatie van sluizen en bruggen... Maar die visie is allang achterhaald door de financiële realiteit en de marktprijzen. Je kan mensen niet elke keer een half maandloon laten betalen aan de tolpoort.

We willen eventueel nog wel begrijpen dat een aantal projecten even wordt bevroren. Maar dat die strategie ook van toepassing is op de Leien, dat snappen we niet. De boulevard in het hart van ’t Stad ligt er nu al enkele jaren half afgewerkt bij. Die tweede fase moet er hoe dan ook komen. Het plan is klaar, inclusief een architecturaal prachtig ontwerp voor het nieuwe Operaplein. En de principiele beslissing om het licht op groen te zetten is op 15 mei door de vorige Vlaamse regering genomen. Waarom dan nog wachten?

Is het probleem misschien dat die tweede fase van de Leien is ingekapseld in Brabo II? Dat deel van het Masterplan behelst ook de aanleg van de tramlijnen naar Ekeren en op het Eilandje, een stokpaardje van de sp.a. En het is geen geheim dat er momenteel nogal wat haren in de boter zitten tussen die partij en de andere partners binnen de coalitie.

Als daar inderdaad de knoop zit, dan moeten de beslissingen over de tramlijnen maar worden losgekoppeld van die over de Leien. Antwerpen verdient geen scenario zoals dat van de ’tijdelijke’ noodbrug, die de verticale hoofdverkeersader 34 jaar heeft ontsierd.

Drie ministers hebben in dit dossier de sleutels in handen. Minister van Mobiliteit en Openbare Werken Hilde Crevits en haar chef Kris Peeters (allebei CD&V) hebben de goedkeuring op 15 mei zelf mee ondertekend, dus aan hen zou het niet mogen liggen.

En minister van Ruimtelijke Ordening en Begroting Philippe Muyters (N-VA) is zelf Antwerpenaar in hart en nieren, net als zijn partijvoorzitter Bart De Wever. Politiek staan dus alle sterren gunstig. Waar zit dan eigenlijk het probleem?

The great Old in paliatieve zorgen.....

't Zijn harde tijden in voetballand. Moeskroen is financieel overleden, maar dat is ver van ons bed. Erger voor vele Antwerpenaars is de precaire situatie van R. Antwerp F.C. Deurwaarders die de recette van de match Antwerp-Waasland in beslag hebben genomen, 9 spelerswagens die in beslaggenomen zijn wegens wanbetaling, spelers die achterstallig loon tegoed hebben, spelers die de huur van hun appartement niet meer kunnen betalen, enz.... Toch allemaal tekens die wijzen op het feit dat er financiëel een ernstig probleem is bij RAFC.

Het clubbestuur tracht er een uitleg voor te geven:

"De feiten: op 17 januari 2008 werden R.A.F.C. vzw en Antwerp Stadion N.V. solidair veroordeeld om provisioneel 500.000 EUR te betalen aan Gram. Deze laatste liet onmiddellijk weten dat er uiterlijk op 29 januari 2008 betaald moest zijn. Zoniet zou hij de Bosuilgronden laten verkopen.

Tijdens die 12 dagen beraadden beide Raden van Bestuur (R.A.F.C. en Antwerp Stadion N.V.) zich over de betalingsmogelijkheden. Aangezien het bedrag niet onmiddellijk ter beschikking was, moest er uitgekeken worden naar een lening. Fernand Collin Jr. (toen nog Voorzitter van Antwerp Stadion N.V.) kwam met een voorstel voor de dag. N.V. Colver, een familieholding waartoe hij behoorde, zou 500.000 EUR lenen aan Antwerp Stadion N.V. voor een periode van 6 à 8 maanden. Dat zou de ontlener (Antwerp Stadion N.V.) de tijd geven om een definitieve oplossing te zoeken. Bij het leningscontract werd een aankoopoptie gevoegd die de geldschieter (in casu Colver N.V.) zou toelaten, bij niet-terugbetaling op de vervaldag, de Bosuilgronden (weliswaar bezwaard met een recht van opstal, ten gunste van R.A.F.C. tot 2052) te verwerven tegen de prijs van 1.100.000 EUR.

Voor alle duidelijkheid, deze formule werd geconcipieerd en voorgesteld door Fernand Collin Jr. die tevens, samen met Erik Vanderjeught (de bedrijfsrevisor), de prijsberekening van de bezwaarde gronden gemaakt had. Iedereen ging hiermede akkoord en vond het een zeer goede oplossing.

Op zondag 27 januari 2008, om 21.15 uur, liet Fernand Collin Jr. echter aan R.A.F.C.(-voorzitter Eddy Wauters) weten dat N.V. Colver niet op het voorstel wilde ingaan. Hij verzocht Eddy Wauters tevens om zo snel mogelijk een andere gegadigde te zoeken. Ook voor die gegadigde zouden dezelfde condities gelden (nl. leningsovereenkomst voor 8 maanden plus aankoopoptie voor 1.100.000 EUR bij niet-terugbetaling door Antwerp Stadion N.V. op de vervaldag). (Schriftelijk verzoek van Fernand Collin Jr. aan Eddy Wauters).

Ondanks de zeer korte tijdspanne slaagde Eddy Wauters erin KTM te benaderen en te overtuigen om de operatie te doen, deels om R.A.F.C. te helpen en deels vanwege het geringe risico dat eraan verbonden was. Op dinsdag 29 januari 2008 kwamen de beide Raden van Bestuur samen en spraken hun akkoord uit over deze oplossing; de contracten werden ondertekend (voor Antwerp Stadion N.V. door Fernand Collin Jr. en Karel Beyers) en nog dezelfde dag werd Gram betaald.

Eén maand later, op 28 februari 2008, werd door Antwerp Stadion N.V. een buitengewone Algemene Vergadering bijeengeroepen die de transactie en de overeenkomst bekrachtigde. Op het einde van deze vergadering maakte Fernand Collin Jr. melding dat hij er zou voor zorgen dat de lening op 29 september 2008 zou terugbetaald worden en dat hij daarvoor de nodige stappen zou aanwenden. In de eerste plaats werd voor die terugbetaling gedacht aan het verkopen van een stuk bouwgrond van de Bosuil, gelegen aan de Oude Bosuilbaan. Dit leek voor iedereen de gemakkelijkste en zekerste oplossing. Ten andere, een perceel ter waarde van +/- 1,5 miljoen EUR lag hiervoor ter beschikking.

Gedurende enkele weken hebben Fernand Collin Jr. en Armand Wegge (Beheerder R.A.F.C. vzw) de nodige onderzoekingen gedaan en contacten gelegd om de zaak af te ronden. Volgens Armand Wegge was er zelfs een bod voorhanden ten bedrage van ongeveer 2 miljoen euro. Evenwel, enkele weken later kwam Fernand Collin Jr. met een nieuw voorstel voor de dag. In het kader van de besprekingen over het door de Stad te bouwen gemeenschappelijk stadion zou, wanneer R.A.F.C. daarin zou participeren, de Bosuil vrijkomen en gedacht zou kunnen worden aan een herwaardering van de gronden. Een projectontwikkelaar, N.V. Vooruitzicht, bood hiervoor zijn diensten aan en had inmiddels reeds contact genomen met Fernand Collin Jr.

Een informatievergadering werd gepland in juli 2008, waarop, naast Fernand Collin Jr. (Colver N.V.) ook Charly Boks (ING), Eddy Wauters (R.A.F.C.) en Karel Beyers (Antwerp Stadion N.V.) waren uitgenodigd. De interessante toekomstplannen werden besproken. Op het einde van deze vergadering deelde N.V. Vooruitzicht mede dat zij als enige voorwaarde voor het instappen in dit project stelde dat zij in ruil de exclusiviteit kreeg om de Bosuilgronden te ontwikkelen; hiertegen werd door de aanwezigen geen bezwaar geopperd.

Twee maanden later, op 23 september 2008 (d.i. 6 dagen vóór de vervaldag) kwam N.V. Vooruitzicht naar R.A.F.C. om de concrete modaliteiten te bespreken. Aan de R.A.F.C.-bestuurders werd een interne nota (dd. 17 september 2008) van N.V. Vooruitzicht voorgelegd, waarin de concrete financieringsmodaliteiten beschreven werden. Deze waren aan R.A.F.C. niet bekend en voordien ook nooit besproken en waren, sommige toch, moeilijk aanvaardbaar voor R.A.F.C. (nl. een lening van 1,7 miljoen euro op 8 jaar, mits 1e rang hypotheek op de bouwgrond; een aankoopoptie hierop bij in gebreke blijven om welke reden dan ook; een controlehypotheek op de overige 7 ha recreatiegronden; plus exclusiviteit).

Vooral de onmiddellijke en definitieve hypotheekvestiging ad 1,7 miljoen euro stuitte tegen de borst; het ging hier tenslotte om een nog hypothetisch project waarover nog geen akkoord bestond en waarvoor nog geen vaste toezeggingen gedaan werden voor de ontwikkeling. Bovendien was op korte termijn slechts 500.000 euro nodig voor de terugbetaling en geen 1,7 miljoen euro. Ook waren er bepaalde engagementen (t.o.v. MSC) lopende in verband met het recht van opstal. Tenslotte was er nog de beslissing van de Algemene Vergadering van Antwerp Stadion N.V. d.d. 7 oktober 2003 die verbood nog een hypotheekverstrekking te doen zonder een beslissing van een Buitengewone Algemene Vergadering.

Een onmiddellijke beslissing terzake kon niet genomen worden, maar enkele dagen respijt werd gevraagd om de nodige raadgevingen in te winnen. Dit was een unanieme beslissing van de Raad van Bestuur en zijn juridische raadgevers. Fernand Collin Jr. was door deze houding ontstemd en N.V. Vooruitzicht liet verstaan dat zij enkel in de hypothese van de onmiddellijke hypotheekverlening wilde werken. Een kort overbruggingskrediet van 500.000 euro, enkel om de optielichting te vermijden, werd noch door Fernand Collin Jr. (Colver N.V.), noch door N.V. Vooruitzicht in overweging genomen.Op 24 september en op 25 september 2008 werd nog uitvoerig contact genomen met Fernand Collin Jr. en Karel Beyers met het verzoek er toch voor te zorgen dat 500.000 euro betaald zou worden. Er waren immers nog 6 dagen tijd ter beschikking en Antwerp Stadion N.V. was tenslotte tot terugbetaling verplicht. R.A.F.C. zelf beschikte toen niet over voldoende likwiditeiten.

Tijdens het daaropvolgend weekend gebeurde er niets. Op 30 september 2008 lichtte KTM de optie. En van die dag af vecht N.V. Colver de geldige verkoop van de gronden (bezwaard met een opstalrecht van nog 43 jaar) aan voor de rechtbank en gijzelt zij financieel R.A.F.C. - hoewel niet rechtstreeks betrokken in het geding Antwerp Stadion/KTM - met allerlei beslagen en procedures (o.m. het krediet door de stad verleend om de aannemer der herstellingswerken aan het stadion te betalen) om zo snel mogelijk haar bestaande (opeisbare en niet-opeisbare) vorderingen te incasseren. Bovendien, tot ons aller droefenis, schrikt zij er niet voor terug om een procedure tot ontbinding van RAFC voor de rechtbank in te leiden.

P.S. Wij hebben ons uitsluitend gehouden aan de feiten. Die zijn duidelijk genoeg om de respectieve verantwoordelijkheden te schetsen. Met opzet hebben wij - in tegenstelling tot het artikel van journalist Kristof Aerts en van Henri Collin - ons onthouden van emotionele commentaar, dubieuze gevolgtrekkingen, imaginaire dubbele agenda’s en spijtige verdachtmakingen. Mocht dat later nog wenselijk blijken, zullen wij daar waarschijnlijk wel op ingaan. "

Allemaal goed en wel, sommige mensen hebben zich misschien niet aan hun woord gehouden, sommige zaken zijn anders gelopen dan dat ze ingeschat zijn, maar... bovenstaande uitleg van RAFC doet toch ook vermoeden dat er financieel al lang iets mis loopt bij The Great Old. Ik durf de woorden "wanbeheer" niet in de mond te nemen, maar... de tering wordt al lange tijd niet naar de nering gezet en dat is gewoon om problemen vragen.

Stel dat de stad Antwerpen de renteloze lening van 300.000 euro in extremis niet had terug getrokken, wat was er dan met dat geld gebeurd? Het is een beetje dweilen met de kraan open, de ene put vullen door een andere te graven. RAFC staat als bedrijf aan de rand van het faillissement, dat is een feit en daar moeten we niet melig over doen.

Maar moet men een stervende absoluut trachten te redden? Is het niet beter een stap opzij te zetten en zoveel mogelijk de pijn te bestrijden inplaats van het einde eindeloos te rekken?

Ik weet het niet, of toch, ik durf het niet te zeggen, want dan krijg ik half Antwerpen over m'n nek. Durven jullie het of hebben jullie een oplossing. Aarzel niet en laat het ons weten....

Geënterneerd op Linkeroever...

Gisterenmorgen verscheen er in de kranten van de Coreliogroep een bericht over de bouw van een interneringsinstelling in Antwerpen Linkeroever. Eigenlijk met weinig concrete uitleg, maar blijkbaar toch genoeg om Linkeroever op z'n kop te zetten. De reacties liegen er dan ook niet om.

• Linkeroever speeltuin van de bouwpromotors...
• De waarde van de huizen in de Regattawijk gaat dalen...
• Waarom niet op rechteroever...
• Wij hoeven hier geen versterkte burcht...
• Er is hier al krapuul genoeg met dat asielcentrum...
• enz...

Niemand spreekt echter over het feit dat de aanvankelijke plannen voorzien waren voor de opvang van 500 geïnterneerden en dat dit aantal teruggebracht is op 180. Niemand spreekt ook over het feit dat er tot op heden zelfs geen bouwplannen zijn voor de interneringsinstelling. Niemand spreekt ook over het feit dat dit project zorgt voor 270 nieuwe arbeidsplaatsen.

De instelling zou normaal gezien al in juni 2009 opengaan, maar er is nog niet eens een bouwplan. De oorzaak ligt in de negatieve houding van het Antwerpse schepencollege dat aanvankelijk geen interneringsinstelling op zijn grondgebied wilde, die vervolgens wilde koppelen aan de bouw van een nieuw ziekenhuis en haar tenslotte verspeelde. Daarmee verspeelde het schepencollege ook minstens 650 vaste betrekkingen.

Laat het project nog wat langer dralen dan komt er misschien geen tewerkstelling. Kijk, nog geen week geleden wilde Linkeroever een eigen ziekenhuis, maar een psychiatrisch ziekenhuis, en dan nog wel voor criminelen....NIMBY!

Probeer maar eens een land, gemeenschap of stad te besturen als er op alles en nog wat protest komt, als er alles en nog wat mag gebeuren, zolang het maar niet in mijn buurt is. En altijd wordt er wel een reden gevonden.

Wel, Linkeroevers, waar nu jullie chique villa's staan, dat was vroeger natuurgebied, waar de fauna en flora haar gang kon gaan. Blijkbaar was er geen protest toen jullie daar met de bouw van jullie villa begonnen. Hoe zou dat toch komen? Waarschijnlijk omdat planten en dieren niet kunnen praten...

Kerstsfeer op de Grote Markt...

Gisterennamiddag is de kerstman aangekomen in het Antwerpse Centraal Station en werd enkele uren later het startschot gegeven voor het Antwerpse kerstgebeuren. De ijspiste op de Grote Markt, een chaletdorp op de Groenplaats, een overdekte winterkermis in de Waagnatie en Wintervuur op Linkeroever. Géén chalets of kermis dus aan het Steenplein en géén chalets op de Grote Markt. In zijn aankondigings- en reklamefolders spreekt de stad Antwerpen over een grote ijspiste op de Grote Markt, omringd door gezellige terrassen. Maar is dat zo? En is dat zo voor iedereen? Want 't Stad is toch van iedereen?

Ik was gisterenmorgen op de Grote Markt toen de horeca-uitbaters hun terrassen aan het opstellen waren voor drie weken kerstsfeer. Wat mij onmiddellijk opviel was dat iedereen nieuwe terrasparasols had, en dat het allemaal identieke rode waren, zonder reklame-opschriften.

Wat blijkt? Voorschriften en reglementering van de stad. Enkel rode parasols zijn toegelaten, zonder reklame. Bij die voorschriften heeft de stad terzelfdertijd de naam gegeven van een leverancier (Simons, ergens in West-Vlaanderen - waarschijnlijk onder het motto "Werk in eigen stad"). Simons heeft dus gouden zaken gedaan, met dank aan de stad Antwerpen. Bij de parasols horen zelfs zeilen om zij- en achterkanten dicht te maken.

In "Den Bengel" was men de fameuze West-Vlaamse parasol aan het opstellen, een exemplaar van 4 bij 3 meter, maar... met zijpanelen van 2 meter. Even een telefoontje naar de firma Simons dus, want tenslotte dienden parasol en panelen voor de levering betaald te zijn, dus mag men toch juistheid verwachten. "Ja mijnheer, zijt ge zeker dat ge de juiste maten besteld hebt? Breng de verkeerde zeilen naar hier, mijnheer, en dan zullen wij onmiddellijk andere maken." "Maar mevrouw, binnen enkele uren begint te kerstmarkt en ik heb bij voorbaat betaald. Kunt U de zeilen niet brengen of laten brengen?" "Onmogelijk, mijnheer, dat komt niet klaar voor Nieuwjaar en we moeten eerst de verkeerde zeilen terug hebben"

Enfin, intussen is de champagne, de jenever, de gluwein en de oesters geleverd, dus... een mens moet zijn plan trekken, desnoods zonder zijpanelen. Een commercant die wat wil verdienen moet vooruit. Rustig verder doen met de inrichting en aankleding en hopen op het beste.

In volle voorbereiding komen enkele gemeentelijke ambtenaren en de politie het terras opgewandeld. "Mijnheer, U kan niet opengaan, want U hebt geen aanvraag ingediend." "Ja maar, ik heb een terrasvergunning voor een gans jaar." "Sorry, mijnheer, dan moeten de mensen maar binnen bestellen en U mag geen raam openzetten in Uw cafe om via dat raam te serveren onder uw parasol, en... er mag geen bediening zijn op het terras. Prettige dag verder."

Dat zijn dus die gezellige terrassen rond de ijspiste. Bedankt, Schepen Voorhamme. U bent er in geslaagd de horeca kapot te krijgen met uw terrassenbeleid en nu gaat u de kerstsfeer ook nog verneuken. Ik heb nooit op uw verkiezingsfolders gelezen dat dat op uw programma stond. Bent u geheelonthouder (ik denk het niet), hebt u iets tegen café's of hebt u gewoon een slecht karakter?

Schandalig!!!! Een firma in West-Vlaanderen mag, dankzij de stad Antwerpen, gouden zaken doen, maar een zaak in eigen stad mag zijn boterham niet verdienen.

't Stad is van iedereen, maar van den enen wat meer dan van den anderen...

Journalisten en woordvoerders...

De media groeit, net zoals alles groeit. Pakweg 20 jaar geleden had je qua nieuwsgaring het nieuws op BRT en enkele kwaliteitskranten, waar van er reeds een groot deel verdwenen zijn, en dat was het.

Nu heb je naast één een zevental commerciële zenders, de regionale zenders, nationale en regionale kranten, nationale en regionale webkranten, weblogs, de zogenaamde "burgerjournalisten", enz, enz, enz...

Twintig jaar geleden had je ook nog de "echte" journalisten, zoals de gerechtelijke journalisten en de onderzoeksjournalisten.

Nu wordt er met perskaarten gegooid als waren het bonnetjes van het schietkraam. Op persconferenties zie je dan ook volk van allerhande pluimage, van de ernstige journalist tot de mensen waarvan je nooit iets ziet verschijnen, maar die geen enkele persconferentie missen en deze niet verlaten voor het eten en de drank op is.

Twintig jaar geleden moest je als journalist ook een echte speurder zijn, beschikken over een (onwettelijke) scanner om de politie- en medische diensten af te luisteren, informanten hebben bij politie, ambulancediensten, politiek, enz...enfin, het "echte" werk.

Nu heb je de "woordvoerders". De stad heeft ze, de politie, het parket, de provincie, bedrijven, enz... Communicatiespecialisten die de pers moeten vertellen wat de dienst kwijt wil of gepubliceerd wil zien en moeten verzwijgen of verbloemen wat de pers zeker niet mag weten of publiceren.

Geen simpele zaak als je weet dat die mensen nooit alles mogen vertellen wat ze weten of wat hun dienst zou kunnen schaden.

Eén van dé betere woordvoerders of persofficieren was Sven Lommaert van de Antwerpse politie. Een integer man, nooit uit de hoogte, amicaal met de pers en recht voor de raap. Zeven jaar heeft die man dat gedaan en op die zeven jaar heeft hij een reputatie opgebouwd samen met een vriendschapsband met de voltallige Antwerpse pers, maar... enkele maanden geleden werd hij op een zijspoor geplaatst en vervangen.

Vervangen door zijn voorganger nog wel, Fons Bastiaenssens.

En...? Nog nooit verschenen de politiebriefings zo laat, af en toe zelfs een dag te laat of compleet niet. Enkele dagen geleden was zelfs een ganse familie in paniek omdat hun verdwenen dochter door de politie aan de pers dood werd verklaard en wij die informatie allemaal publiceerden, terwijl s'anderendaags bleek dat de dood verklaarde vermiste levend en wel was (gelukkig).

Net zoals Fons de Sven moest opvolgen na een zogenaamde fout, mag Sven nu aub terug de Fons opvolgen, zodat wij ons nieuws terug wat vroeger en correcter krijgen?

Deze boodschap vernietigt zichzelf....

Mensen die ongeveer dezelfde leeftijd hebben als ik, zijn er vroeger waarschijnlijk ook nog voor thuisgebleven: "Mission Impossible". Nu zouden we dat een flutfeuilleton noemen, maar destijds was het "hot". Eén item kwam steevast iedere aflevering terug: Een uit te voeren opdracht stond ergens op een drager en eindigde steeds met dezelfde boodschap: ""Deze boodschap vernietigt zichzelf binnen 30 seconden".."

Nu, jaren na de glorietijd van "Mission Impossible", komt er een Antwerpenaar, een firma uit Ekeren, op de markt met een dvd die zichzelf, of althans de opgeslagen gegevens, vernietigt binnen de 48 uur na het eerste gebruik. Het wordt in de media omschreven als bijna het zevende wereldwonder. De gehuurde dvd moet niet meer teruggebracht worden naar de dvd-theek, omdat de gegevens na gebruik gewist worden, en voor de prijs van nog geen 4 euro moet men het niet laten.

In Kopenhagen zijn intussen de excellenties aan het palaveren over de opwarming van de aarde, het verminderen van de uitstoot van schadelijke gassen, het verkleinen van de afvalberg, enz... en in Antwerpen prijst men iemand de hemel in omdat hij, met zijn uitvinding, de afvalberg nog wat gaat vergroten.

Ben ik nu zot of is de rest van de wereld zot? Eén zelfvernietigend dvd'tje zal het verschil uiteraard niet maken, maar een paar miljoen?

De achter-, achter-, achter-, achterkleinkinderen van de uitvinder zullen alleszins trots zijn omdat zij dankzij de uitvinding van hun voorzaat wat minder lang zullen leven...

De teleurgang van de Antwerpse Zoo...

Een mens mag honderd jaar worden, sommige dingen vergeet hij of zij niet... Het zal in 1960 geweest zijn. Ik zat in de Vrije Gesubsidieerde Jongensschool in Moerbeke-Waas, in het eerste studiejaar. Ik had net mijn eerste kommunie gedaan en was dus nog vol van de Heer, toen ik de eerste keer op schoolreis ging, naar Antwerpen nog wel. Een hele gebeurtenis, want we zouden naar de Zoo in Antwerpen gaan om naar de olifanten te gaan kijken.

Waarom een hele gebeurtenis? Wel, ik was nog nooit buiten mijn eigen gemeente geweest, had nog nooit in een autocar gezeten en de enige olifanten die ik al gezien had waren deze in de godsdienstboekjes, die op de foto's als achtergrond dienden voor een met halfnaakte negerinnen omringde Pater Missionaris.

Dit maar om te zeggen dat drievierden van de schoolreizen in die tijd een bijna verplichte halte hadden in de Zoo. In ons ogen een inmens grote tuin, vol met wilde dieren. Een plaats waar men op enkele uren de fauna van de ganse wereld kon bewonderen.

Nu, bijna vijftig jaar later, woon ik al enkele jaren in hartje Antwerpen. Ik ben niet zo vol meer van de Heer, heb al in meer autocars gezeten dan mij lief is, weet intussen al een tijdje hoe een halfnaakte vrouw er "live" uit ziet, heb "Pater Missionaris" nooit in het echt gezien, maar... ben nog steeds verzot op de Zoo en op haar olifanten.

Ik vind het dan ook zéér triest dat de olifanten binnenkort verhuizen naar Planckendael.

Bij de aankoop van het domein Planckendael door de Zoo in 1956 was het niets meer dan een veredelde speeltuin met wat dieren. Nu echter verdwijnen er ieder jaar meer en meer dieren in de Antwerpse Zoo om te verhuizen naar Planckendael. Planckendael is blijkbaar belangrijker geworden dan de Zoo. De Zoo wordt gedegradeerd tot een rusthuis voor aftandse, niet meer voor kweek bruikbare of minder intressante dieren. En daar heb ik het moeilijk mee. Als het zo verder gaat is de Zoo binnen enkele decennia nog een soort lusttuin in de stad, waar men wat tamme konijnen, twintig soorten kiekens en wat berggeiten kan gaan bekijken. Een crèmerie of pannenkoekenhuis voor oude besjes, waar ze de dieren kunnen strelen en ze kunnen voederen met de randen van de pannenkoek die ze zelf niet meer kunnen bijten bij gebrek aan tanden.

Weer een stuk erfgoed dat men in Antwerpen laat doodbloeden, net als het Steen, het Kerstgebeuren op de Grote Markt, de gezellige terrassen in Antwerpen, de jaarlijkse stoet van de Schuttersgilden, de paardenmolen op de Groenplaats tijdens de oudejaarsperiode, de muziekfestivals op de Grote Markt tijdens de kermisweek, de mosselfeesten, enz, enz, enz...

Armée mexicaine....

Ik heb het er in één van de vorige bijdragen al eens over gehad dat bepaalde dames in Antwerpen, die vooral aan te treffen zijn op de De Keyzerlei, graag een mondje frans spreken, of althans een taaltje dat voor frans moet doorgaan. Ik ben er zeker van dat deze dames, wanneer zij het zouden hebben over de Antwerpse politie, zouden spreken over het "armée mexicaine". Een term die gebruikt wordt om legers of korpsen te benoemen die over meer officieren dan manschappen beschikken.

Laat ons eens kijken naar een stad als Amsterdam. Een stad met méér dan 900.000 inwoners, waar er bovendien veel meer criminaliteit is dan in de stad Antwerpen. Daar wordt het politiekorps geleid door één hoofdcommissaris en drie commissarissen van politie.

Wanneer we dan kijken naar Antwerpen, waar alles beter, groter, duurder en mooier is dan eender waar ter wereld, maar met slechts 450.000 inwoners, dus de helft van het inwonersaantal van Amsterdam, wordt het politiekorps geleid door een korpschef, elf hoofdcommissarissen en maar liefst 170 commissarissen van politie. Reken daar nog eens een duizendtal hoofdinspecteurs van politie bij, die eveneens officier van gerechtelijke politie en hulpofficier van de Procureur des Konings zijn, en je hebt inderdaad een mexicaans leger.

Ooit als eens berekend wat dat grapje ons kost? 182 universitairen om een korps van scherp 5.000 man te leiden, waarbij bij die 5.000 man nog het middenkader van ongeveer 1.000 inbegrepen is. Dat maakt samen 1182 leidinggevenden of een verhouding van 1/3,25. Eender welke firma die op die manier werkt kan binnen het jaar de boeken neerleggen.

Maar mag ik, als er zoveel bazen zijn, veronderstellen dat Antwerpen het meest efficiënte en gedisciplineerde korps van de wereld heeft? Ik vrees, als ik dat doe, ik de eerste symptomen heb van de "Aantwaarpse griep"...

De Aantwaarpse griep...

Na alle, al dan niet terechte, paniek die er de laatste maanden geweest is rond de “mexicaanse” of “varkensgriep” blijkt men nu op Antwerpen Linkeroever besmet te zijn met de “Aantwaarpse griep”. De uiterlijke kenmerken zijn vooral een opvallend dikke nek en een onweerstaanbare drang naar protest.

Wat is er aan de hand? Ondanks de crisis en de besparingen die op elk niveau nodig zijn, heeft de stad Antwerpen grootse plannen met Linkeroever. Zij willen namelijk van Linkeroever een park-woongebied maken.
In een privaat-publieke samenwerking werd enkele maanden geleden reeds de eerste spadesteek gezet voor een compleet nieuwe wijk, bestaande uit 450 gezinswoningen en 1.000 laagbouwappartementen, met veel aandacht voor natuur en groen én aansluiting op het Galgenweel met watergerelateerde activiteiten, goed voor 20.000 inwoners. Deze week nog werd er een nieuw sociaal restaurant geopend en er komt een nieuw sociaal centrum, een dienstencentrum, een nieuw rust- en verzorgingstehuis, 100 serviceflats én extra kinderopvang.
Verder wordt gekeken om een versmalling aan te brengen op de Beatrijslaan, om zo het sluipverkeer te ontmoedigen.

Prestigieuze plannen dus, die van Antwerpen Linkeroever tussen dit en pakweg 10 jaar een totaal nieuw, proper en modern stadsdeel gaan maken., met vooral véél aandacht voor groen, park en bos. Je zou als inwoner voor minder tevreden zijn.

Maar, zoals ik bij de inleiding al schreef, blijkbaar heeft de “Aantwaarpse griep” toegeslagen op Linkeroever, want zelfs die plannen zijn voor sommigen niet goed genoeg! Ze willen een overdekt zwembad én een eigen ziekenhuis, terwijl er zich binnen een rijtijd van pakweg 10 minuten minstens zes ziekenhuizen situeren. En nu, na enkele decennia, blijkt er ineens geluids- en stofoverlast te zijn van de enkele kilometers verder gelegen Kennedytunnelmond. Dus... daar moet een bos komen om het geluid en het stof te filteren.

Als ik dergelijke eisen hoor dan vraag ik mij af : “Hoe dik kan een mensennek zijn?” Niks is nog goed genoeg. Laat die zagers en klagers hun boeltje pakken en verhuizen naar Jakkamakka, midden in een bos, zonder lawaai, zonder stof, zonder buren zelfs, maar spijtig genoeg voor hen ook zonder overdekt zwembad en ziekenhuis in hun achtertuin. Wedden dat ze dan weer zagen omdat de vogels te hard fluiten?...

Sociaal wonen...

Neen, ik ga niet blijven doorbomen over armoede in Antwerpen en ook niet over de Woonhaven of het al dan niet krijgen van een sociale woning als je ex-dakloze bent, maar... die twee opiniestukken hebben blijkbaar wel wat losgemaakt bij de lezers, en dan hoor je al eens iets nadien. En dat "iets" wil ik met jullie delen, voor we morgen een ander onderwerp aankaarten.

Net achter de hoek waar onze redactie zit, ligt een prachtige sociale woonwijk in de Korte Ridderstraat. Op Sint-Andries dus, de parochie van miserie. Prachtige woningen in een woonerf, met een grote binnenkoer, mooi van architectuur, rustig gelegen en met een goede sociale mix van bewoners. Sint-Andries is dan ook iets speciaal, een dorp in de stad, waar de mensen elkaar nog kennen en begroeten.

Enfin, als ik als minderbedeelde de keuze heb om in de klauwen van een huisjesmelker te vallen of in de Korte Ridderstraat te wonen, dan zou mijn keuze gauw gemaakt zijn. Er komen daar dan ook praktisch geen woningen vrij, en indien er al één vrij komt is ze binnen de maand verhuurd en bewoond. De vraag is dus vele malen groter dan het aanbod.

Maar..., behoren alle bewoners wel tot de doelgroep? Als je je ganse leven als zelfstandige gouden zaken gedaan hebt, met een Mercedes SEL in de garage staat en zes maal per jaar verre en dure vakantiereizen maakt, denk ik niet dat je, wanneer de verdeling eerlijk gaat, recht hebt op een sociale woning. Daarmee vermoed ik sterk dat er geen essentieel tekort is aan sociale woningen, maar dat de woningen verkeerd verdeeld zijn. Mocht men in Antwerpen alle mensen die geen recht hebben op een sociale woning en er toch een bewonen laten verhuizen, dan zijn er meer dan sociale woningen genoeg.

En dan durft men te beweren dat onze politici niet meer aan sociaal dienstbetoon doen. Bullshit!! Op deze manier is Woonhaven geen sociaal woonbureel meer, maar een keihard, naar centen loerend bedrijf dat dikke winsten wil maken.

Crisis in 't stad....

't Is crisis en dat zullen velen geweten hebben. In een kleine of middelgrote gemeente met ongeveer 5 tot 10.000 inwoners valt dat misschien minder op, of is er meer solidariteit onder de bewoners, maar in een wereldstad zoals Antwerpen is het een ander paar mouwen.

De huurprijzen swingen de pan uit. Op de private huurmarkt in Antwerpen spreekt men toch over een maandelijks bedrag tussen de 500 en 1.000 euro huur per maand, en op de sociale huurmarkt is het niet veel beter. Kijk maar eens op de site van de stad Antwerpen, welke huurprijzen het autonoom gemeentebedrijf VESPA, met andere woorden de stad Antwerpen, durft vragen voor de woningen die zij te huur aanbieden. Het gevolg is natuurlijk dat er in Antwerpen maandelijks minstens 20 uitdrijvingen zijn van gezinnen die de huur niet meer kunnen betalen en op straat terecht komen.

Met de energieprijzen idem dito. Steeds meer mensen zitten met een energiebetalingsachterstand en worden door hun leverancier afgestoten. Noodgedwongen moeten ze gebruik maken van een energiebudgetmeter en zelfs dan kunnen ze niet altijd de kaart opladen, zodat ze teruggeschoefd worden naar 6 ampére. Het gas wordt dan, zelfs met de winter voor de deur, compleet afgesloten.

Met boodschappen doen is het al niet veel beter. Nog nooit hebben de tweedehandswinkels en kringloopwinkels zulke goede zaken gedaan. Nog nooit hebben de slagers zoveel gehakt en de warenhuizen zoveel eieren verkocht. Antwerpen heeft net haar vierde sociaal restaurant geopend om de mensen tegen een goedkope prijs toch een goede maaltijd te bezorgen, maar zelf dat bedrag, tussen de 5 en de 10 euro, is voor sommigen teveel.

Een bezoek aan de frituur is een luxe geworden en het cafébezoek loopt drastisch terug, en toch... de feestdagen staan voor de deur: Sinterklaas, Kerstmis, Nieuwjaar... en net zij die het zich niet kunnen permiteren willen grote en dure geschenken geven.

En aangezien ze daar geen geld voor hebben is er maar één oplossing: proletarisch winkelen, of met andere woorden: winkeldiefstallen. Rond deze tijd wordt er in de winkels zoveel gestolen dat het goedkoper is twee dure winkeldedectives in te huren dan niks te doen en te laten stelen.

Hier ligt een dringende taak voor de Antwerpse politici: Armoede bestrijden! Veel dringender dan het wereldkampioenschap voetbal binnen halen, veel dringender dan culturele centra neerpoten, veel dringender dan al die buitenlandse (snoep-)dienstreizen van onze schepenen. Met alle moderne communicatiemiddelen die ter beschikking staan kan gemakkelijk met gans de wereld vergaderd en gesproken worden via videoconferentie. Met het geld en de tijd dat daardoor bespaard wordt kan men meer geld en tijd steken in wat echt belangrijk is, de levenskwaliteit van de Antwerpenaar, want niet iedere buurt heeft een barbecue nodig, niet iedereen heeft behoefte aan een buurtfeest op kosten van 't stad en niet iedereen staat te popelen voor een volgend multicultureel event.

Maar.... iedereen heeft wel behoefte aan een betaalbaar huis, warmte, energie en voeding, en het is net dat wat men in Antwerpen al eens durft te vergeten....en die behoeften zal Mevrouw Leemans, zelfs al is ze onze vriendin, niet oplossen.

Prestige of grootheidswaanzin...

In een niet zo ver verleden, toen er nog priesterroepingen en bijgevolg ook pastoors waren, had iedere parochie zijn "parochiezaal". Zaaltjes met een capaciteit van maximum tweehonderd mensen, die voor allerlei doeleinden gebruikt werden. Lezingen, toneelvoorstellingen, filmvoorstellingen, fuiven, bals, trouwfeesten, uitvaartmaaltijden, enz...

Polyvalente zaaltjes dus, waar gretig gebruik van werd gemaakt, en die net groot genoeg waren om aan de behoefte van een buurt te voldoen. Ze waren een beetje het "bindweefsel" van de buurt, de voorlopers van de huidige culturele centra.

Maar stilaan zijn de parochiezaaltjes verdwenen bij gebrek aan onderhoud en/of andere niet zo duidelijke redenen en moest iedere stad, iedere gemeente persé een cultureel centrum hebben. Antwerpen zou Antwerpen niet zijn, mocht het niet streven naar een cultuurtempel in ieder district. Niet op maat van de buurt, neen, groter, grootser, mooier en beter van waar anders ook, hierbij geen rekening houdende met de behoefte van de buurt en de plaats van inplanting van de cultuurtempels.

Zo wil men van het Gravenhof in Hoboken (Casa Louisa klinkt "Aantwaarpser") ook een cultuurtempel maken, in een park dan nog wel, midden in een woonwijk. Vergelijk Hoboken, qua inwonersaantal, gerust met een gemiddeld boerendorp, en je zult onmiddellijk begrijpen dat de plannen van de stad veel te hoog gegrepen zijn. Reken daarbij de geluids- en parkeeroverlast en je begrijpt onmiddellijk dat de buurtbewoners daar niet zo tevreden zijn met de monsterplannen van schepen Heylen.

Wanneer gaan de Antwerpse politici eindelijk eens stoppen met die prestigeprojecten en voor dat ze aan iets beginnen eens polsen naar de behoeften van de buurt. Als de Hobokenaar nood had aan een cultureel centrum met een capaciteit van meer dan 400 mensen, dan zou hij wel een signaal in die richting gegeven hebben.

Kijk, politici bestaan enkel omdat wij hen gekozen hebben als onze vertegenwoordigers. Infeite moeten ze ten onzen dienste staan, onze belangen verdedigen en een oplossing zoeken voor onze noden. Geen enkele politicus is verkozen om projecten uit de grond te stampen, die wij tenslotte betalen, tot eer en glorie van zichzelf of zijn/haar partij. Wanneer gaan ze dat eens leren...

Iedereen online.....

Minister Van Quickenborne hoopt met Start2Surf@home honderdduizend extra burgers online te krijgen. De minister is vaag omtrent de bedoeling van het initiatief. Hij weet te vertellen dat eind 2008 slechts 64 procent van de Belgen online was, daar waar dat cijfer in heel wat Europese landen hoger ligt. Maar welke doelstelling heeft het online brengen van de mensen? Ik hoop dat de minister weet dat een groot deel van de surfers zich ledig houdt met het online bekijken van borsten en flamoezen. Heeft de minister die doelgroep voor ogen? Zegt het online zijn iets over het welzijn van de bevolking? Of betreft louter een cijfer waarmee de ministers hun respectievelijke buitenlandse collega's kunnen taxeren? Een soort vendelzwaaien waar excellenties mee kunnen pronken, maar waar de bevolking er verder niets aan heeft.

Zijn initiatief mangelt op verschillende fronten. Ten eerste gaat hij uit van de veronderstelling dat de prijs van een computer de drempel is om meer mensen tot het internet te bewegen. Ik betwijfel dat sterk. In de Oxfam-wereldwinkels of in de kringloopwinkels worden recyclagecomputers aangeboden voor een prijs variërend van twintig tot tweehonderd euro. Een aantal OCMW's is zelfs bereid om in die aanschaf tussen te komen. Deze computers voldoen uitstekend om te surfen en te e-mailen. Tweehonderd euro is nog altijd een pak minder dan de goedkoopste pc, een nettop van 422 euro (349 euro na belastingsaftrek) uit het Start2Surf@home. Ten tweede gaat de minister er van uit dat het privébezit van een computer een noodzakelijke voorwaarde is om toegang tot het internet te krijgen. Een overheid zou meer en beter kunnen investeren in openbare internet-kiosken, de internetfaciliteiten in bibliotheken en andere openbare gebouwen uitbreiden, enz...


Het initiatief focusseert zich hoofdzakelijk op de hardware en gaat volledig voorbij aan bewustvorming van de mensen. Het feit dat de minister niet uitlegt waarom hij meer mensen online wil krijgen, is al een aanwijzing op zich dat hij de bewustmaking uit het oog heeft verloren. De grootste drempel voor de “achterblijvers” heeft weinig met de prijs van een computer te maken dan wel de onbekendheid van het medium en het gebrek aan noodzaak een computer te hebben (wat brengt mij dat? Welk voordeel heb ik er bij om online te zijn?). Het is juist hier dat de minister zou werk dienen te leveren door het helpen ondersteunen van de online-diensten van de overheid (justitie incluis). Als de burger met uitstekende online-diensten, kortom een algemeen, goed functionerend e-government te maken krijgt, dan zal dat automatisch het online gaan van de burgers gaan stimuleren en dus bevorderen.

Daarnaast zou de minister proactief kunnen werken door met de belastinggelden, die nu aan Start2Surf@home verspilt worden, internet-scholing, -infoavonden en dergelijke meer voor de specifieke doelgroepen op te zetten. Eenmaal de mensen de voordelen van het online zijn gaan inzien, dan zal de drempel om dat te doen automatisch lager worden. In het project Start2Surf@home dient men éérst een computer aan te schaffen vooraleer men een opleiding kan krijgen. Dat lijkt de wereld op zijn kop. Leidt eerst de mensen op, leer de mensen wat een computer is, toon de mogelijkheden. Vanuit hun eigen behoeften kan men dan zelf beslissen welke configuratie hun past en kunnen ze dan zelf beslissen als zo iets dergelijks willen aanschaffen. Bovendien kan de opleiding, zoals die in Start2Surf@home vaag uitgeschreven staat, zich tot minimaal 4 lesuren beperken. Het is mij een raadsel hoe men een internetter-in-spé in minimaal 4 lesuren kan opleiden. Het feit dat het accent op het verkopen van hardware en dito software ligt, het feit van de vaagheid van de omschrijving van de opleiding doet vermoeden dat de aanbieders vanuit hun louter zakelijke overwegingen de opleiding niet au sérieux zullen nemen. En is het niet juist bedoelde doelgroep die een gedegen opleiding en begeleiding zal nodig hebben?


Het is bovendien vreemd dat een liberale excellentie de vrije markt gaat verstoren met het toekennen van belastingsvoordelen (terugbetaling van de btw) voor een aantal specifieke computerconfiguraties. Kopen we straks enkel nog pc's uit het gamma van Start2Surf@home? Of wordt binnenkort een algemene terugbetaling van de btw op computers ingevoerd? Waarom krijgt de ene pc een belastingvoordeel en de andere niet? Die terugbetaling van de btw heeft trouwens een ranzig kantje. Het is bekend dat pc-dealers geen zin hebben om vrije software op hun toestellen aan te bieden. Voor iets dat gratis bekomen kan worden, kan vanzelfsprekend geen verkoopprijs gevraagd worden en kan derhalve geen winst gemaakt worden. Vanuit deze ingesteldheid zal men natuurlijk proberen commerciële software aan te bieden. Door juist een belastingsvoordeel in te voeren wordt de drempel om commerciële software aan te schaffen verlaagd en wordt de beginnende internetter afhankelijk van deze software gemaakt. Men zou omgekeerd kunnen stellen dat de drempel om open source-software te gebruiken met ons belastinggeld wordt verhoogd. Indien de drempel de prijs van de computer zou zijn (hetgeen in de wettekst althans beweerd wordt), dan was het logischer geweest om de verplichting van het gebruik van gratis open source in het pakket te stipuleren. Op dergelijke manier krijgt de klant de beste hardware voor zijn toch al schaarse geld.

Het zou goed zijn mocht de excellentie de burger komen uitleggen, hoe een klant na een opleiding van amper 4 uren, met zijn beheerssysteem, browser, email-client, het anti-virus programma, het anti-spam programma, het anti-spyware programma, het anti-phishing programma en een persoonlijke firewall vanop zijn BE toetsenbord (Qwerty-toetsenborden worden niet gewenst?) zal kunnen werken. De minister vergeet dat de zwakste schakel in een veiligheidssysteem nog altijd de mens is. Opleiding is effectiever in het vermijden van pc-besmettingen dan de installatie van een batterij onbekende programma's. Start2Surf@home wil zogezegd meer burgers online krijgen. Ik vrees dat dit project vooral commerciële belangen zal dienen.

Een stok om te slaan...

De Zwitserse bevolking heeft zich gisteren in een bindend referendum uitgesproken tegen de bouw van minaretten op Zwitsers grondgebied. Enkel tegen de bouw van minaretten, niet tegen het Islamitisme an sich. Laat dat even duidelijk zijn.

Terzelfdertijd, minder dan 24 uur na het beeindigen van het congres van het Vlaams Behang, waarop men zich had voorgenomen en elkaar plechtig had beloofd politiek op te schuiven naar het centrum, minder opruiende taal te gebruiken, te stoppen met beledigende one-liners, enz.., laat Filip Dewinter van zich horen : 'Net zoals Wilhelm Tell staan de Zwitsers symbool voor het verzet van vele Europeanen tegen een vreemde overheersing. De islam met zijn minaretten en moskeeën hoort niet thuis in Europa'.

Volgens Dewinter moet er een halt toegeroepen worden aan de wildgroei van moskeeën en minaretten in Vlaanderen. 'Al te dikwijls zijn moskeeën en minaretten immers de symbolen van de islamisering van een wijk of buurt', besluit Dewinter, en onmiddellijk gaat hij stappen ondernemen om de bouw van moskeeën en minaretten in België aan banden te leggen. Zijn enige bedoeling is uiteraard om de islamitisering in Vlaanderen aan banden te leggen en heeft niets te maken met de bouw van een minaret.

Kijk, eerlijk is eerlijk. Ik vindt de Indische tempel in Wilrijk of de Boedistische tempel in Schoten ook niet in het straatbeeld passen. Het zijn op zich prachtige gebouwen, maar ze passen hier niet in het landschap, net zo min als de vele namaak-Spaanse haciënda's, die hier als woning worden gebouwd. In een gebouw mag van mij een eigenaar doen wat hij wilt, al richt hij zijn woning, tempel, gebedshuis of verenigingslokaal in als een Sixtijnse kapel, maar voor de buitenkant zijn er nu eenmaal bouwvoorschriften.

Als de moslims daar nood aan hebben, mogen die van mij in Antwerpen zoveel moskeeën bouwen als ze nodig denken te hebben, maar... de buitenzijde aangepast aan de omgeving en niet in een oosterse stijl. Zelfs een minaret kan naar mijn bescheiden mening gebouwd worden, zolang die maar past in het landschappelijk geheel en geen oosterse kitch is. Als je kijkt naar de moderne kerktorens, die zijn ook niet meer gebouwd zoals destijds.

Maar een ultramodern gebouw als moskee met daarop een oosters minaret, en dat in Antwerpen, zou nog harder vloeken dan het gebouw van het MAS, en dat is al erg genoeg...

Gezeik in Antwerpen...

Op 22 maart 2002 verspreidde de persdienst van de stad Antwerpen onderstaand bericht:
(Citaat)Eerste spadensteek openbare toiletten Sint-Jansplein
_____
Begin 2002 werd de bouwtoelating verkregen voor het oprichten van openbare toiletten op het Sint-Jansplein.
Volgende week woensdag 27 maart 2002 is de eerste spadensteek. Maandag beginnen de voorbereidende werken.
De concessiehouder, bvba Toilet Team Group uit Hoboken, heeft het idee gelanceerd. Het ontwerp is een realisatie van architect Boud Rombouts. De aannemer die de constructie zal oprichten is de nv Constructor.
Dit eerste openbare toilet in Antwerpen kadert in de beleidsvisie omtrent de openbare toiletten in Antwerpen. Dit pilootproject is goedgekeurd in de gemeenteraad. Indien dit project positief geëvalueerd wordt, zullen ook ander locaties volgen.
Het wordt een modern complex uit aluminium, glas en crepy. Er is aan iedereen gedacht: dames, kinderen, heren, mindervaliden, moeder en kind, EHBO-ruimte, zelfs voor onze trouwe viervoeters wordt een drinkfontein voorzien. Het geheel wordt waarschijnlijk opgefleurd met een bloemenstand.
De uitvoering zal 150 kalenderdagen in beslag nemen, zodat de opening verwacht wordt rond eind juli.

_____
einde persbericht
Opgemaakt op 22 maart 2002
Voor meer informatie kunt u terecht bij:
Techniek, aankoop en logistiek, Maurice Verlackt, tel. 03 244 50 91 (Einde citaat)

Enkele weken geleden echter verspreidde de stad Antwerpen een persbericht over datzelfde openbaar toilet, maar dit maal om te verkondigen dat het te huur stond om er eventueel een frituur, krantenkiosk of boemenwinkel in uit te baten. Het bewuste openbare toilet, het enige, zoals ze in 2002 zelf verkondigden, heeft trouwens maar enkele jaren toegankelijk geweest en is nu al jaren gesloten.

Er is dus wel degelijk een acuut tekort aan openbare toiletten in Antwerpen. Voor een stad die jaarlijks een paar honderdduizend toeristen ontvangt uit binnen- en buitenland en zelf een bevolking heeft van bijna 500.000 man, is dit een regelrechte schande!!

De stad heeft daar een typisch Antwerpse oplossing aan willen geven door te verkondigen dat de openbare gebouwen zoals stadhuis, bibliotheek, enz... tijdens de kantooruren open staan voor gratis toiletgebruik. Zoiets kan men natuurlijk alleen op 't Schoon Verdiep uitvinden, want wanneer de nood het hoogst is, in het weekend dus en na de kantooruren, zijn die gebouwen natuurlijk gesloten.

Soms is het lachwekkend, wanneer je op de Grote Markt, in café Den Engel of Den Bengel, een japanese vrouw ziet binnenkomen die met handen en voeten tracht te vragen om, zonder consumptie te verbruiken, gebruik te maken van het toilet. Wanneer dit toegestaan wordt, gaat die vrouw terug buiten, zonder te plassen, om minder dan een minuut later terug binnen te komen met twee busladingen japanners, die allemaal gaan plassen, waarna ze het interieur uitgebreid fotograferen en bij het buitengaan diep en dankbaar buigen voor wat ze hebben mogen achterlaten.

Heb je 's morgensvroeg al eens over de Groenplaats gelopen, waar al die "straatbewoners" zich onledig houden? Moet je beslist eens doen. De ammoniakdampen slaan zo je neus binnen en het wordt nog erger wanneer je daar de roltrap naar de metro neemt. Daar loopt de zeik letterlijk van de muren.

's Avonds al eens gaan wandelen op de weinig groene plekken die Antwerpen rijk is? Moet je ook eens doen. Daar zie je onderweg hopen liggen die beslist niet van een hond afkomstig zijn, want volgens mij kuist een hond zijn gat niet af.

Als Antwerpen echt het werelkampioenschap voetbal wil binnenhalen, kunnen ze nu alvast beginnen met het bouwen van strategisch geplaatste toiletten, want anders zal de weg naar het nieuw te bouwen voetbalstadion bezaaid liggen met drollen en een zodanige ammoniakgeur verspreiden dat wegwijzers niet nodig zullen zijn.

Dus, Antwerpse politici, inplaats van te dromen van inmense projecten, begin maar al eens met hier en daar een deftig toilet te bouwen. De bevolking en de toeristen zullen U dankbaar zijn...

Een eigen huis, een plek onder de zon...

Na de eerste wereldoorlog was er in België een enorm tekort aan woningen. En degenen die er waren, waren bijna niet huurbaar omdat de eigenaars er onmenselijk hoge prijzen voor vroegen. Daarom richtte de politiek in België de "Commissie voor de Hervorming van de Wetgeving inzake Huisvesting" op, zeg maar een soort sociaal woningbureau avant la lettre. In hun doelstelling was duidelijk omschreven: Goedkope woningen voor minderbedeelden.

Op 11 oktober 1919 werd de commissie vervangen door de "Nationale Maatschappij voor goedkope woningen en woningbeheer".

Uit deze, nu 90 jaar oude, instellingen zijn de sociale woonmaatschappijen gegroeid en in Antwerpen de "Woonhaven", het autonoom gemeentebedrijf dat in Antwerpen de sociale woningen beheert.

De doelstellingen zouden nog steeds dezelfde moeten zijn als bij de stichting, kort na de eerste wereldoorlog, namelijk zorgen voor goede woningen voor mensen die het in de maatschappij wat moeilijker hebben en slechts over een klein maandinkomen beschikken. En er zijn inderdaad voorwaarden om een sociale woning te krijgen, zoals een beperkt inkomen, geen woning of grond in eigendom of vruchtgebruik hebben, eventueel één of meerdere minderjarige kinderen hebben, enz... De laatste jaren zijn die voorwaarden aangevuld met de bereidheid zich in te burgeren en nederlands te leren, maar... de doelstelling blijft dezelfde.

Maar Antwerpen zou Antwerpen niet zijn mochten ze die regels niet een beetje ombuigen en/of kneden naar hoe het volgens hen wel zou moeten. Zo wilde de Antwerpse Schepen van Wonen in Antwerpen, schepen Leen Verbiest (sp.a) om geen namen te noemen, in 2008 voorrang van toewijzing geven aan "werkende mensen", mensen met een beter inkomen dus. Zogezegd om een betere mix van de bevolking te krijgen in de sociale woonwijken, maar in werkelijkheid omdat de huurinkomsten zouden stijgen. Op die manier joeg ze vorig jaar de zwakke bevolking in de armen van de huisjesmelkers die torenhoge huurgelden vragen voor uitgeleefde koten zonder enig comfort.

Nu, deze week, werd een ex-dakloze, iemand die dus duidelijk in de doelgroep van de sociale woningen valt, een sociale huurwoning geweigerd omdat hij ooit dakloze was. Begrijpe wie begrijpen kan. De sociale huurmaatschappij liet betrokkene per brief de volgende motivatie kennen:

"Gezien uw verleden van thuisloosheid is de vrees gegrond dat u rechtstreeks of onrechtstreeks voor leefbaarheidsproblemen kan zorgen."

Reactie van diezelfde schepen van wonen? "De brief met die formulering had nooit verzonden mogen worden, maar ik sta wel achter de beslissing."

Dat is toch om "een floeren aap van te sch..ten"? Dan krabbelt een mens uit zijn miserie en krijgt hij geen woning die net voor mensen als hij gebouwd is. Dan duwt men hem richting huisjesmelkers en terug naar de goot.

Voor wie had u die sociale woningen dan in gedachten, Verbiest? (want het woord "mevrouw" past hier niet)? Voor iemand van het lokale politiekorps? Voor een gemeentelijk ambtenaar die alle maanden met 2.000 euro naar huis komt? Voor een bevriende, pas gescheiden zakenman met een dik inkomen, die een liefdesnestje zoekt om met zijn secretaresse onder de lakens te kruipen?

Het waren nochthans de socialisten die kort na de eerste wereldoorlog andere ideeën hadden over sociale woningen, maar ja, blijkbaar waren de BWP nog echte socialisten en bent u, met uw sp.a, een salonsocialist, die mijlenver van de bevolking en de noden van sommige mensen staat....

De koorts van het Vlaams Behang...

We staan er niet altijd bij stil, maar binnen enkele weken is het 2010 en staan we op minder dan twee jaar van nieuwe gemeenteraadsverkiezingen. Enkele mandatarissen van 't Schoon Verdiep zijn al enkele maanden bezig om een vernieuwd charme-offensief in te zetten, ontplooien plannen die ze deze legislatuur nooit meer kunnen waarmaken maar hun binnen twee jaar onmisbaar maken in een nieuwe coalitie en sommigen maken zelfs een bocht van méér dan 180° om in de gunst van de kiezer te vallen. Enfin, allemaal kleine, quasi onopvallende dingen, maar toch... het begint bij iedereen te kriebelen.

Wie de laatste maanden opvallend stil was op de Antwerpse oppositiebanken was het Vlaams Behang. Zelfs over de begroting voor de komende jaren hebben ze weinig kabaal gemaakt. Ze stemden uiteraard tegen, maar toch, minder theatraal dan voorheen.

Tot enkele dagen geleden... de leeuw is wakker geschoten. Hij wil nog wel brullen, maar het klauwen wil hij afleren. Voorzitter Valckeniers wil het Behang een ander imago geven. Dat wil hij eigenlijk al, of dat beweert hij tenminste, van bij zijn aanstelling als voorzitter, maar nu gaat hij er werk van maken. De partij moet meer opschuiven naar het centrum, het taalgebruik en de beeldspraak moet gezuiverd worden, enfin, met de naderende gemeenteverkiezingen wil het Vlaams Behang bijna transformeren naar een godsvrezende jeugdbeweging uit de jaren vijftig en alle dagen minstens één goede daad doen. Bart de Wever achterna!

Arme De Winter, arme Annemans, gedaan met te kappen op de allochtonen, gedaan met polulistische, opruiende taal, op een normale manier aan politiek doen dus. Dat valt bij beide heren niet in goede aarde en hun klauwen staan op scherp. Ambras in de hoogste regioenen van het Behang.

Maar ondanks het charme-offensief van Valckeniers moeten ze bij het Behang nog veel leren. Kijk, je kan voor en tegen het Vlaams Behang zijn, dat moet ieder voor zich uitmaken. Je kan voor of tegen Morel zijn, ook dat is een vrije keuze. Maar één ding staat vast, vermenselijken of niet, ge gaat niet met mensen om zoals het Behang nu met Morel omgaat. Dat zegt ook iets over de voorzitter. Hij wil misschien niet meer klauwen, maar z'n nagels staan scherper dan ooit tevoren...

En een leeuw, of hij nu Vlaams is of niet, is en blijft een wild dier en bijgevolg onbetrouwbaar...