vrijdag 25 december 2009

Prettige Kerstdagen...

De voltallige redactie van De Antwerpse Koerier wenst al haar lezers en lezeressen een prettig en vredevol kerstfeest toe!


donderdag 24 december 2009

Gedachte voor bij de kerstmaaltijd...

Er was geen plaats in de herberg.

Een jong koppel, uit een andere streek,
ongehuwd, zij hoogzwanger.

Ook in het opvangcentrum mochten ze niet naar binnen.

Zij werden van het kastje naar de muur gestuurd,
van Pontius naar Pilatus
door cynische bestuurders,
door harteloze bewoners,
door geldgierige eigenaren.

Zij waren immers vreemd in deze streek, en arm.

Daarom kraakten zij een leegstaand armoedig optrekje,
zonder meubilair.
Het leek wel een stal.
Op een strooien matras die er lag
beviel de jonge vrouw van een jongetje.

Zij bleven er hokken tot zij er uitgezet werden.

Niemand zou aan dit mensonterend voorval
verder aandacht hebben geschonken,
ware het niet dat de jongen later
wereldberoemd is geworden
vanwege zijn wonderlijjke performances.

Zo komt het dat deze gebeurtenis
al meer dan twee millenia jaarlijks herdacht wordt
op vijfentwintig december,

het feest van de krakers.



Herman J. Claeys
nadruk en mailing vrij, mits e-mail en web-link vermeld worden:
herman.j.claeys@telenet.be www.hermanjclaeys.nl

woensdag 23 december 2009

Buren- en studentenprotest...

De Ossenmarkt in Antwerpen. Dé plaats met de meeste studentencafés, studentenkoten in de buurt en uiteraard het typische studenten(uitgaans)leven. Eigenlijk horen ze bij elkaar als koffie en melk: studentensteden én hun typische uitgaansbuurt. Iedere studentenstad die die naam waardig is heeft zijn eigen studentenbuurt en... de bijhorende overlast. Want laat ons eerlijk zijn, wanneer de studenten op dreef zijn, zijn ze niet bepaald geluidloos en kunnen de decibels wel eens over het maximum gaan.
De café-uitbaters proberen wel om met uithangbrieven op hun terras de studenten tot stilte aan te manen, maar ja... dat heeft een dubbele bodem, want de tapkraan moet lopen. Tenslotte moet de cafébaas van de studenten leven. Dan liever wat lawaai en een lopende tapkraan dan stille terrassen en een faillisement in het vooruitzicht.
Enfin, iemand die in een studentenbuurt gaat wonen, weet gewoon dat er regelmatig nachtlawaai zal zijn, en de meesten kunnen daar dan ook mee leven, zolang het de spuigaten niet uitloopt.
Anders wordt het natuurlijk wanneer de studenten ruiten beginnen uitgooien, tralies van kelderopeningen op straat werpen, straatmeubilair vernielen en dergelijke meer. Dat is geen studentikoos nachtlawaai meer, maar regelrecht vandalisme, dat niets meer te maken heeft met het studentenleven.
Uiteraard is dat niet het werk van alle studenten, maar van enkelingen die blijkbaar niet weten hoe ze zich in de maatschappij moeten gedragen. En zoals gewoonlijk, zelfs wanneer de Ossenmarkt zwart ziet van de studenten, heeft nooit iemand iets gezien.
Drastische inbreuken vragen drastische maatregelingen, zeker als overleg dreigt te falen, en daarom heeft de burgemeester besloten een bijkomende camera op de Ossenmarkt te installeren met de bedoeling de dader(s) op heterdaad te betrappen of minstens af te schrikken, zodat ze geen smeerlapperij meer uithalen.
Deze maatregel is echter bij bepaalde studenten en -groeperingen in verkeerde aarde gevallen. Vooral het Liberaal Vlaams StudentenVerbond lijkt hier aan de kar te trekken en hebben tegen deze maatregel zelfs een facebookpagina geopend, waarop reeds 900 leden ingeschreven zijn. De front man van deze pagina, de liberale studentenleider Mathias Adriaenssens, heeft het daar over "principiële bezwaren" en over het feit dat hij niet graag 24/24 uur gefilmd wordt.
Tja,... hadden de studentenleiders eens de handen in elkaar geslagen om te voorkomen dat er vandalisme op de Ossenmarkt gebeurde, dan was die camera waarschijnlijk niet nodig geweest.
Tussen die studenten zitten de politici van de toekomst. Eens benieuwd hoe zij later een dergelijk probleem zullen aanpakken. Politiek is meer dan een bladzijde op facebook met wat holle leuzen en discussies...

dinsdag 22 december 2009

Geen worstenbrood of appelbollen op verloren maandag...

Maar liefst 75% van de Antwerpse horeca-uitbaters hebben eieren voor hun geld gekozen en gaan na 1 januari het roken van een sigaret in hun zaak toelaten. Het gaat hier uiteraard over de bruine cafés en over de cafés waar sporadisch al eens een kop verse soep of een "smos" werd geserveerd.
De andere 25%, meestal zaken die een hoger inkomen hebben van de eters dan van de drinkers, bannen vanaf 1 januari de sigaret.

Dat houdt natuurlijk in dat het in de rokerscafés onmogelijk wordt om nog een vers soepje, een smosje of een croque te bestellen, want... alleen de verkoop van voorverpakte eetwaren, zoals een stuk chocolade, een wafel of een worstje zal dan nog worden toegestaan.

Eén ding is spijtig aan gans dat rokers en niet-rokersgedoe en dat is het feit dat er weer een Antwerpse traditie zal verloren gaan, namelijk de worstenbroodjes en appelbollen waarmee de waard op verloren maandag zijn klanten trakteerde. Die dingen zijn niet voorverpakt en mogen dus niet geserveerd worden in de rokerscafés, zelfs niet wanneer ze gratis aangeboden worden. En laat het nu net die cafés zijn die op verloren maandag het gulst waren...

maandag 21 december 2009

Hulpverleners...

Afgelopen weekend werd er in Antwerpen andermaal een ziekenwagenbegeleider het ziekenhuis ingeslagen. Het zou niet mogen dat eender wie het ziekenhuis wordt ingeslagen en zeker geen hulpverlener op weg naar een dringende opdracht. Van deze stelling ga ik zowieso uit.
Maar... zou dit ook gebeurd zijn bij een beroepsambulancier? Een mens met ervaring die dag in dag uit met beide voeten in de praktijk staat? Ik betwijfel het. Een beroepsambulancier met ervaring, die op weg is naar een prioritaire opdracht zou zeker niet gestopt hebben wanneer zijn voertuig met sneeuwballen werd bekogeld. Dat is tijdverlies wanneer er mogelijk een mensenleven op het spel staat. En... hij zou in geen geval zijn uitgestapt om de sneeuwballengooiers van repliek te dienen.
Een ambulancier is een ambulancier en geen politie-inspecteur, zelfs geen bevoegd persoon. Voor een beroepsambulancier is zijn taak een dagtaak zoals een dokwerker of een loodgieter er een heeft. Bij de vrijwilligers echter, die sporadisch, buiten hun eigenlijke dagtaak plaats nemen in de sanitaire cel of achter het stuur van een ziekenwagen, ligt dat anders. Voor hen is dat iets "speciaal" en op dat moment voelen ze zich ook speciaal, terwijl ze qua vaardigheid, beroepskennis en ervaring nog niet aan de hielen van de beroeps reiken. Ze voelen zich een ander persoon van het moment dat ze hun werkplunje aantrekken (zij noemen dat een uniform) en zouden met dat werkplunje de ganse stad rondlopen, boodschappen gaan doen, familie gaan bezoeken en zelfs mee gaan slapen.
Ik heb niets tegen vrijwilligers, maar ik heb héél veel tegen vrijwilligers in de dringende geneeskundige hulpverlening. Men zou het moeten verbieden. Het is onverantwoord. Met mensenlevens omgaan is geen hobby en kan nooit een hobby zijn of worden.
Maar ja, zolang de ambulancediensten hen aanvaarden... . En dat zullen ze blijven doen. Ze zijn veel goedkoper dan beroepskrachten, men kan ze flexibel inzetten én de ambulancediensten verdienen veel aan ziekenvervoeren, maar bitter weinig aan oproepen van de 100 of 112, omdat daar de prijzen ministrieel vastgelegd zijn. Dus buiten de NV, BVBA of eenmanszaak die het ziekenvervoer doet, heeft iedere ambulancedienst ook wel een vaag omschreven vzw die "zogezegd" het dringend 100 of 112-vervoer doet. Zet op die dienst wat vrijwilligers tegen het dagloon van een poolse kuisvrouw in 't zwart en je kan dik geld verdienen met je beroepspersoneel op het secundair vervoer of op de doktersoproepen, waarbij je je prijs zelf bepaalt.
Al die ziekenwagens die al dan niet geluidloos door de stad razen is dus echt geen liefdadigheid, maar keiharde business...

zondag 20 december 2009

IJzel en de prijs van het zout...

In de tijd dat Antwerpen bezet was door de Spanjaarden, werd de spaanse soldaten hun soldij niet uitbetaald in klinkklare munten maar in zout. Dat zout werd destijds opgeslagen en bewaard in een streng bewaakt magazijn in de Zirkstraat. Vandaar de benaming "Zirkstraat" dus, het oud-nederlands voor "Zoutstraat". Zout had destijds een zéér grote waarde en werd gebruikt als betaalmiddel.
Antwerpen heeft een rijk verleden en doet ook z'n best om dat verleden zo goed mogelijk te bewaren voor het nageslacht. Zelfs de bijnaam van de Antwerpenaren "de sinjoren" heeft spaanse roots, maar ik vrees dat de heren op 't Schoon Verdiep méér dan de bijnaam hebben overgehouden van de spanjaarden. Ik vrees dat ze op 't Schoon Verdiep ook "zout" als betaalmiddel gebruiken. Niet moeilijk als je ziet welke projecten het huidige bestuur nog op stapel staan heeft die ze deze legislatuur nog willen afwerken. Kijk er maar even de hoofdpunten van vrijdag op na. Om dat te betalen zullen er tonnen en tonnen zout nodig zijn. Zout dat de stad momenteel blijkbaar bespaart op strooiwerken!!!!!!
Als je kijkt hoe de stad er buiten de grote assen bijligt, als één grote spiegel dus, enkele dagen na de eerste sneeuwval, is daar maar één woord voor: Een echte SCHANDE!!!!!!!! Pas op, een toerist zal niet vallen. Waar die plegen te komen zijn de straten en voetpaden vrijgemaakt. Het zou in het andere geval het imago van de stad schaden, maar... buiten die specifieke toeristenzones, waar de gewone, belastingbetalende Antwerpenaar woont, is het andere koek. Daar hoeft men geen moeite te doen om in het ziekenhuis te belanden. Spiegelgladde straten en voetpaden. De Drukkerijstraat, Vrijdagmarkt, Nationalestraat, de ganse Sint-Andrieswijk, de Seefhoek, zelfs de Groenplaats om van de Groenkerkhofstraat naar de metro te gaan, zijn gewoon professionele schaatsbanen.
Kan de stad de straatvegers, die nu toch niet kunnen vegen wegens de sneeuwval, niet gewoon hun wijk insturen met dezelfde schop en het zelfde karretje als anders, maar dan gevuld met strooizout? Het is vandaag koopzondag, de Kammenstraat is verkeersvrij, maar hebben ze er op 't Schoon Verdiep al eens over nagedacht hoe die kooplustigen tevoet de Kammenstraat moeten bereiken? Droppen per helicopter misschien? Of gaat de stad vandaag, verspreid over het grondgebied, bussen plaatsen met een RX-installatie en plaasterkamer om armen en benen in het gips te leggen?
Hoe luidt de slogan van 't stad weer: "'t Stad is van iedereen, maar van de ene Antwerpenaar wat meer dan van de andere".......
En hoe is de toestand in Uw straat, Mijnheer Janssens?

zaterdag 19 december 2009

De Seefhoekproblemen....

Na de "Koppen"-reportage op woensdagavond stonden de kranten gisteren vol over de problematiek van het drugsdealen op de Seefhoek, net alsof dit een nieuw fenomeen zou zijn. De Seefhoek heeft echter altijd al een "specialeken" geweest. Het is altijd een echte volkswijk geweest, waar meer bier gedronken werd dan vlees gegeten, zodat er logischerwijze ook meer cafés dan slagers waren. De oorspronkelijke bewoners waren dan ook echte volksmensen, mensen die gingen werken voor een klein loontje of werkloos waren. Mensen die graag een pint dronken en meer muilperen dan bananen uitdeelden, maar... een hart van goud hadden en altijd voor elkaar klaar stonden.
In de jaren zestig is dan de eerste golf immigranten neergestreken op de Seefhoek. Enkelen maar, en met die mensen waren of zijn er geen problemen. Maar blijkbaar hebben zij gefunctioneerd als een magneet, zodat de Seefhoek nu bijna volledig uit immigranten bestaat. De winkels van toen zijn Marokkaanse of Turkse winkels geworden en de gezellige cafés van destijds zijn nu groezelige vzw's, waarvan geen kat weet wat hun doelstelling is.
De allochtone jeugd die er nu de plak zwaait werkt niet en is ook niet zinnens werk te zoeken, maar vullen hun dag met mensenkloterij, uitdagerij, provocatie, stelen en drugsdealen. De politie beweert dat het dweilen is met de kraan open, maar dat is hun eigen schuld! Zowel de politie die de zaak jaren heeft laten escaleren als de stad Antwerpen, die de allochtonen liever verzameld zagen in één wijk, kwestie van ze beter in de gaten te houden, hebben gewoon gefaald. De Seefhoek is al jaren politiek afgeschreven, en dat zijn geen woorden van mij, maar van een Antwerps politicus die ze uitsprak na een buurtvergadering op de Seefhoek.
Tien jaar geleden was er in de Stationswijk in Lokeren precies dezelfde situatie, maar... daar had de burgemeester haar op z'n tanden en voerde hij de "nultolerantie" in. De straten hebben daar vijf jaar blauw van de politie gezien, voor de minste provocatie werd je administratief aangehouden, de wet werd er naar de letter toegepast, tot op het absurde toe, maar... nu mag je in Lokeren komen. De rotte appels zijn verdwenen.
Maar hier in Antwerpen legt de burgemeester eieren onder de rotte appels op de Seefhoek. Hij denkt dat hij de boel kan sussen met te pas en te onpas een multiculturele activiteit te organiseren en laat voor de rest de boel de boel. Hij zal zelf wel beseffen dat dat beleid geen zooien aan de dijk brengt, maar ja, het is zijn kiezerspubliek.
Steek de Seefhoek eens een paar jaar vol met politie, patrouilles te voet in gevechtskledij desnoods, en zorgt dat er iedere 10 minuten zo een patrouille passeert. Verbaliseer alles wat je ziet, pak ze op bij de minste twijfel of tegenstand en verslijt er een paar matrakken op. Wie zich niet kan identificeren hou je administratief aan tot je de echte identiteit kent. Onderzoek de activiteiten van de ontelbare vzw's en laat ze het vuil dat ze op de straat werpen desnoods opeten.
Wedden dat binnen pakweg vijf jaar de Seefhoek terug een gezonde volkswijk is? En ik weet waarover ik spreek. Ik heb er ook gewoond en ben er van ellende gaan lopen zoals zovele Belgen en zoals de allochtonen van de eerste generatie, die er zelf niet meer gerust leven.